บทที่ 2600 การตัดสินใจของแดนมรณะ

แดนมรณะมีอยู่ในโลกนี้เป็นเวลาไม่รู้ที่ปีมาแล้ว แต่ไม่เคยเพลีี่ยงพล้ำมาก่อน

อย่างไรก็ตามในเมืองเจียงเฉิงเล็กๆแห่งนี้ แดนมรณะก็อาจกล่าวได้ว่าเหมือนโดนปฏิเสธจนทำตัวไม่ถูก อับอายขายหน้า

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรื่องที่หมอเทวดาหลินทำให้ทุกคนรู้จักแดนมรณะ แต่มันเกือบทำลายชื่อเสียงของแดนมรณะ

เรื่องนี้ไม่สามาารถปล่อยผ่านไปได้

ผู้คนนับไม่ถ้วนในแดนมรณะต้องการโจมตีหมอเทวดาหลินให้กระดูกแตกเป็นผุยผง

และตอนนี้ก็ได้โอกาสแล้ว!

แม้ว่าหมอเทวดาหลินจะไม่ได้อยู่ในเมืองเจียงเฉิงตอนนี้ หากทำลายหยางหัวลงได้ ศักดิ์ศรีของคนตายก็จะถูกฟื้นฟูได้ในระดับหนึ่งเช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น หากไม่มีหยางหัว หมอเทวดาหลินก็เป็นเพียงแค่แม่ทัพคนหนึ่ง ดังนั้นการที่จะจัดการกับเขาก็ง่ายขึ้นมาก

ดังนั้นชายชาตรีต้องไม่ยอมพลาดโอกาสเช่นนี้

อย่างไรก็ตาม ร่างในศาลาสีดำครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นหันศีรษะและพูดว่า "ถ้าจะบอกว่า... นี่เป็นแผนร้ายล่ะ แล้วควรจะทำอย่างไรดี?"

“แผนร้าย?” ชายคนนั้นตกตะลึง“นายท่าน ท่านหมายความว่าอย่างไร?...”

“หมอเทวดาเพิ่งเอาชนะเทียนเจียวสูงสุดมาได้ ดังนั้นเขาควรต้องพักผ่อนและพักฟื้น เท่าที่ข้ารู้มา แม้ว่าเขาจะชนะเทียนเจียวสูงสุด แต่ก็เป็นชัยชนะที่ได้มาพร้อมอาการบาดเจ็บ ดังนั้นเขาจึงต้องใช้เวลาสักช่วงหนึี่งเพื่อฟื้นฟูร่างกาย แล้วเขาจะไปไหนได้ยังไงในเวลาเช่นนี้? "ร่างนั้นถามด้วยเสียงต่ำ "พวกเจ้าได้เห็นหมอมเทวดาหลินจากเมืองเจียงเฉิงไปด้วยตาของพวกเจ้าเองหรือไม่?"

"นั่น...ก็ไม่..." ชายคนนั้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นส่ายหัว "คนของเราก็ตัดสินจากข้อมูลที่ได้รับมาเท่านั้น"

“เช่นนั้นก็ไม่แน่นอน หากหมอเทวดาหลินจงใจทำเช่นนี้และวางกับดักเพื่อล่อเราเข้ามา นั่นจะไม่เสียใจไปตลอดชีวิตหรือ?” ร่างนั้นส่ายหัว

การแสดงออกของชายคนนั้นเปลี่ยนไป

ในเวลานี้ มีอีกคนหนึ่งวิ่งควบม้า รีบไปที่ศาลาสีดำ และคุกเข่าข้างหนึ่ง

“นายท่าน ข้าเพิ่งได้รับข่าวว่าเทพอัคคีออกจากเมืองเจียงเฉิง แล้วรีบไปที่เกาะเสิ่นหั่ว ตอนนี้กำลังส่งกองกำลังทหาร!”

"อะไรนะ?"

ชายคนนั้นตะลึง