บทที่ 2657 เห็นกับตา

ระวัง!"

ผู้นำสำนักชิงเซวียนรีบตะโกนอย่างรีบร้อน

อ้ายหร่านขยับตัวเร็วขึ้นเล็กน้อย และรีบไปช่วยหลินหยาง

แต่ในตอนนั้นเอง จู่ๆ หลินหยางก็ยกแขนขวาขึ้น และยื่นสองนิ้วออกมาหนีบมีดสีดำขว้างกำลังพุ่งมา

ชึก!

ในพริบตาเดียว มีดสีดำอันรุนแรงที่ถูกนิ้วมือจับไว้ตรงๆ มีดนั้นเคลื่อนที่ลงไปไม่ได้อีกต่อไป

"อะไรน่ะ?”

ชายคนนั้นตกตะลึง และจู่ๆ ก็ออกแรงเพิ่ม พยายามให้มีดสีดแทงทะลุผ่าไหล่ของ หลินหยาวแต่ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน มันก็ไร้ประโยชน์

คมมีดสีดำดูเหมือนจะติดอยู่ที่นิ้วของหลินหยาง

"เกิดอะไรขึ้นกับมีดของข้า มีด... มีดของข้า?"

รูม่านตาของชายตาเดียวสั่นอย่างบ้าคลั่ง และเขาจ้องมองที่ไฮเดาด้วยความประหลาดใจ

แม้ว่าแขนของเขาจะออกแรงจนเส้นเลือดปูดและกล้ามเนื้อของเขาสั่นเทา แต่ก็ไม่มีประโยชน์เลย

“พลังของเจ้ามาจากการเปลี่ยนแปลงของยา ดังนั้นพลังของเจ้าจึงไม่คงที่และไม่แข็งแกร่ง ความจริงแล้วข้าไม่ได้ใช้กำลังดุร้ายเพื่อต่อต้านมีดดำของเจ้า แต่ใช้พลังฝีมือเพื่อทำให้สถานการณ์ราบรื่น ใช้มีดดำเพื่อยับยั้ง ความแข็งแกร่งบนข้อมือของคุณแล้วอัดมันเพื่อที่คุณจะได้ไม่ต้องทำอะไร” หลินหยางพูดด้วยรอยยิ้มจาง ๆ

"เจ้า! เรื่องไร้สาระ! เจ้ามันไม่เข้าใจอะไรเลย!"

ชายตาเดียวดูเหมือนจะหงุดหงิด คำรามและยกหมัดขึ้นอีกครั้ง ตั้งใจที่จะตบหัวของหลินหยาง

แต่ในขณะนี้ มืออีกข้างของหลินหยางก็เอื้อมไปที่รักแร้ของชายตาเดียวรวดเร็วราวกับสายฟ้า และนิ้วของเขาก็เฉียบคมเหมือนดาบ แตะเบา ๆ ไปที่จุดฝังเข็มใต้รักแร้ของเขา

ทันใดนั้นชายตาเดียวก็สั่นสะท้านไปทั้งตัวราวกับถูกไฟฟ้าช็อต มีดสีดำในมือของเขาคลายออก และเขาถอยหลังไปหลายก้าวอย่างต่อเนื่อง

เขาจ้องที่รักแร้ของเขาด้วยตาเบิกกว้าง จากนั้นมองไปที่หลินหยาง เสียงของเขาสั่นเครือ"เจ้าทำอะไรกับข้า"

เจ้าทำอะไรน่ะ

ผู้คนทั้งสองฝั่งงงงวยมาก และยิ่งสับสนมากขึ้น และยังไม่เข้าใจว่าชายตาเดียวหมายถึงอะไร

ก่อนหน้านั้นร่างกายของชายตาเดียวก็เปลี่ยนไป

เห็นเพียงว่าร่างกายที่แข็งแรงของเขาซูบผอมลงในทันทีทันใดเหมือนกับดอกไม้ที่เหี่ยวเฉา แขนที่เต็มไปด้วยกล้ามหนาและน่าทึ่งของเขาหดเหลือเพียงกระดูกที่ผอมบาง และกล้ามเนื้อที่แข็งแรงและแน่นของเขาก็หดตัวอย่างรวดเร็ว

ภายในเวลาไม่ถึงสิบวินาที ชายผู้แข็งแกร่งที่มีความสูงกว่าสองเมตรก็กลายเป็นชายรูปร่างผอมแห้งที่ดูเหมือนจะตายได้ทุกเมื่อ

คนรอบข้างตกตะลึงกันหมด

ในขณะนี้ชายตาเดียวอาจถูกลมพัดปลิวหายไป

นี่มันฉากสยองอะไรกันเนี่ย?

คงไม่มีใครเชื่อถ้าไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง

"เจ้านาย..."

คนข้างหลังตัวสั่นและตะโกน แต่ละคนยังคงตกใจและสั่นสะท้านไปทั้งตัว

ชายตาเดียวถึงกับนั่งลงบนพื้นพร้อมกับตบ ขาของเขาสั่นราวกับว่าเขาไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้นยืน

สำหรับผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ เธอเพียงแค่เหลือบมองชายตาเดียวก่อนจะล้มหัวกระแทกพื้นอีกครั้ง

"ทำไม...ทำไม...นี่มันเกิดอะไรขึ้น เจ้าทำอะไรกับข้า...?"

ชายตาเดียวร้องออกมาอย่างอ่อนแรงด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดของเขา

“ข้าไม่ได้ทำอะไรเลย” หลินหยางพูดเบา ๆ “ข้าแค่ระบายพลังเสริมกำลังจากยาของเจ้า”