บทที่ 2693 ยอดอัจฉริยะสามอันดับแรก

เห็นได้ชัดว่าหลินหยางไม่เข้าใจว่าอะไรคือตู้นิรภัยเคลื่อนที่

ตอนนี้เขาเองก็เหมือนกับตู้นิรภัยเคลื่อนที่

ผู้คนจำนวนมากต่างจับจ้องมาที่จำนวนเม็ดยาในมือเขา มีทั้งอิจฉาและมีทั้งคนที่เกิดความคิดละโมบโลภมาก

"คิดไม่ถึงเลยว่าคุณหลินจะมีวิธีการหาเงินที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้! การแข่งขันรอบเขาวงกตครั้งนี้กลับทำให้คุณร่ำรวยขึ้นมากโข เยี่ยมจริงๆ! ร้ายกาจมากๆ!" ผู้นำวิหารหยุนเซียวกล่าวด้วยน้ำเสียงชื่นชม

"มีสำนีกตระกูลต่างๆ ในดินแดนแห่งความเงียบและความตายเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ และสิ่งที่ทุกคนต่างต้องการก็ล้วนเป็นรางวัลตอบแทนและผลประโยชน์ต่างๆ ที่ผมเข้าร่วมการแข่งขันก็มีเหตุผลคล้ายกัน แต่ผมไม่เพียงต้องการผลประโยชน์ตอบแทนที่ทางเหลยเจ๋อมอบให้เท่านั้น!" หลินหยางกล่าว

"คุณหลินมีวิสัยทัศน์ที่แตกต่างออกไปและวิธีการของคุณก็น่าทึ่งอย่างไม่เคยเจอมาก่อน แต่ผมคงต้องเตือนอะไรคุณอย่างหนึ่ง ตอนนี้คุณแอบซ่อนทรัพย์สมบัติที่คุณมีไม่ได้แล้ว รอให้การแข่งขันจบสิ้นลง คุณเดินทางกลับไปที่วิหารหยุนเซียวซานกับพวกเราเถอะ และจากนั้นเราค่อยจัดเตรียมกำลังคนเพื่อพาคุณออกไปจากที่นี่" ผู้นำวิหารหยุนเซียวกล่าว

"คุณหมายความว่ายังไง?"

"คุณหลินยังไม่เข้าใจเหรอ? ตอนนี้ในมือของคุณมียาอายุวัฒนะล้ำค่านับหมื่นเม็ดเชียวนะ! ตัวเลขเหล่านี้ล้วนเป็นข้อมูลจริงที่ไม่อาจผิดพลาดคลาดเคลื่อนได้ คุณู้ไหมว่าการครอบครองอายุวัฒนะล้ำค่านับหมื่นเม็ดหมายความว่ายังไง? ผมพูดง่ายๆ ให้เข้าใจแล้วกัน ต่อให้เอาของทั้งวิหารหยุนเซียวซานมารวมกันก็มีมากกว่าคุณเพียงแค่นิดเดียว นั่นหมายความว่าตัวเลขในมือของคุณนั้นเทียบได้กับความมั่งคั่งร่ำรวยของตระกูลใหญ่ๆ และผู้มีอำนาจ! และการครอบครองอันมหาศาลนี้อาจนำพามาซึ่งกลุ่มคนที่อิจฉาและคิดอยากแย่งชิง? หากคุณออกจากดินแดนสุเมรุ เกรงว่าคุณอาจถูกลอบสังหารได้ และหากคุณยังอยู่กับสำนักชิงเซวียน คุณต้องเผชิญกับอันตรายนับไม่ถ้วนอย่างแน่นอน!"

"ที่แท้ก็เป็นงี้เอง!" หลินหยางตระหนักขึ้นได้ทันทีและกล่าวด้วยรอยยิ้ม "หากพวกเขากล้ามาจริง ก็ปล่อยให้มา แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครจะโชคร้าย"

"คุณหลินมีความมั่นใจขนาดนี้ งั้นผมอาจคิดมากเกินไป เอาล่ะ ผมไม่รบกวนเวลาคุณแล้ว เราขอตัวกลับก่อนแล้วกัน ส่วนเรื่องยาอายุวัฒนะคงเดินทางมาถึงอย่างช้าคืนนี้ ถึงตอนนั้นคุณแค่รับไว้ก็พอ!"

"อืม ขอบคุณมากผู้นำวิหารหยุนเซียว!"

"ไม่เป็นไร!"

ผู้นำวิหารหยุนเซียวยิ้มและจากนั้นก็พาทุกคนเดินทางกลับออกไป

"คุณหลิน เราค่อยพบกันในการแข่งขันรอบต่อไป!" ฉู่ชิวกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"อืม!" หลินหยางพยักหน้า

จากนั้นฉู่ชิวก็เดินตามทุกคนไปทันที