บทที่ 2706 แค่นี้เองเหรอ?

เหวยหว่อมิ่งพูดอย่างเย็นชา พลังทั้งร่างกายโจมตีอีกครั้ง

ฟิ้วๆๆๆ….

ภายในเมฆดำนั้น คิดไม่ถึงว่าจะมีเข็มพิษจำนวนมาก มันเหมือนกับสายฝนที่หล่นลงมาใส่หลินหยาง

หลินหยางรีบยกมือขวางกั้น

เขารวบรวมพลังไว้ด้านบน เพื่อขวางกั้นเข็มพิษที่หล่นลงมา

“คุณต้านเหรอ? เหอะ ผมอยากจะดูนัก คุณจะต้านได้นานแค่ไหน!”

เหวยหว่อมิ่งยิ้มอย่างเย็นชา จู่ๆก็โบกมือไปทางเมฆดำ

ฮู!

ฝุ่นผงสีเขียวลอยออกไปจากมือของเขา เข้าไปในเมฆสีดำ

ชั่วพริบตาเดียว เข็มพิษที่อยู่ในเมฆดำก็ลอยออกมาอย่างบ้าคลั่ง กำแพงเกราะป้องกันที่หลินหยางสร้างไว้ถูกทะลวง

“นี่คือความสามารถสูงสุดของคุณเหรอ? ก็งั้นๆแหละ”

เหวยหว่อมิ่งยิ้มจางไ ร่างกายเคลื่อนไหวราวกับพายุลอยมา

ร่างกายของเขาถูกปกคลุมด้วยชี่พิษ คนทั้งคนเหมือนวิญญาณที่เข้าใกล้

ชี่พิษน่ากลัวมาก สิ่งของที่สัมผัสล้วนกลายเป็นผุพองเน่าเปื่อย

ถ้าหากหลินหยางถูกชี่พิษมาสัมผัสโดน เกรงว่าคนทั้งคนต้องกลายเป็นน้ำเลือดแน่

“อา!”

คนที่อยู่ด้านล่างพากันตื่นตะลึงอย่างต่อเนื่อง

“หมอเทวดาหลิน ระวัง!”อ้ายหร่านเผลอปากพูดออกมา

ฉีสุ่ยเยว่จ้องมอง จนหัวใจมาแขวนอยู่ที่ลำคอแล้วตอนนี้

จะจบแล้วใช่ไหม?

ในสมองของทุกคนมีความคิดนี้ออกมา

เวลานี้หลินหยางไม่สามารถหลบหลีกได้แล้ว

พอเขาหลบ การป้องกันที่อยู่เหนือศีรษะก็จะถูกเข็มพิษทะลวง ร่างกายก็จะกลายเป็นเม่น

ถ้าไม่หลบก็ยิ่งจะถูกโจมตี

มันเป็นจุดจบแห่งความตายแล้ว

คนไม่น้อยเบนหน้าหนี ทนดูฉากที่จะตามมาไม่ไหว

และผลลัพธ์ก็ไม่น่าแปลกใจ

ปัง!

ร่างกายของหลินหยางรับการโจมตีของเหวยหว่อมิ่งทันที!

เสียงดังอึกทึกไปทั่วสารทิศ

ชี่พิษที่อยู่บนร่างกายของเหวยหว่อมิ่งระเบิดมา กระจายไปโดยรอบ

สนามประลองมืดครึ้มไปชั่วขณะ….

ผู้คนมองเวทีการแข่งขันด้วยความมึนงง แต่ละคนอ้าปากค้าง พูดไม่ออกกันเลยทีเดียว

“คนผู้นั้น…น่าจะละลายแล้ว?”

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ถึงได้มีคนถามขึ้นอย่างระมัดระวัง

“ละลายแล้วแน่นอน….”

“เกรงว่ากระดูกก็คงไม่เหลือ”

“ดูอย่างนี้แล้วท่านเหวยหว่อมิ่งทักษะสูงจริงๆ”