บทที่ 2710 คุณคงไม่คิดว่ามีแค่คุณใช่ไหม?

“หมอเทวดาหลิน รีบไปจากเวทีการแข่งขันเถอะ เหวยหว่อมิ่งกินยาเฟิงเสวี่ยโฉว่ฮวาตัน เขาในตอนนี้กลายเป็นสัตว์ประหลาดแล้ว น่ากลัวมาก คุณรีบไปจากเวทีประลองเถอะ ไม่อย่างนั้นคุณจะตกอยู่ในอันตราย!”

อ้ายหร่านรีบวิ่งมาตะโกนบอกหลินหยางที่อยู่บนเวที

“ยาเฟิงเสวี่ยโฉว่ฮวาตันเหรอ?”

หลินหยางแปลกประหลาดใจ

ด้านในดินแดนแห่งความเงียบและความตายยังมียามหัศจรรย์แบบนี้ด้วยเหรอ?

“ฆ่า….ฆ่า….ฆ่า! !”

เหวยหว่อมิ่งแผดเสียงคำรามออกมา คนทั้งคนเหมือนเสียสติวิ่งมาทางหลินหยาง

ผิวพรรณซีดเผือดดวงตาแดงก่ำ มือเท้าเหี้ยมโหด

ตอนนี้เหวยหว่อมิ่งไม่เหมือนสัตว์ป่า เขาเหมือนศพ

เขาแผดคำรามออกมา พุ่งเข้าหาหลินหยางโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

ตอนเข้าใกล้ เหวยหว่อมิ่งพ่นชี่สีขาวเทาออกมา

“ชี่ตาย?”

หลินหยางสีหน้าตึงเครียดรีบถอยหลัง

แต่เหวยหว่อมิ่งเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เขาเหมือนโผเข้าหาหลินหยางในชั่วพริบตาเดียว จากนั้นอ้าปากกัดที่คอของหลินหยางทันที

ไม่ว่าจะเป็นชี่ตายหรือการที่เขากัด ล้วนแล้วแต่เป็นพิษ พอมันลุกลามมา หลินหยางก็ไม่สามารถจัดการได้ในระยะเวลาสั้นๆ ไม่ระมัดระวังเข้าหน่อยถึงแก่ชีวิตได้เลย!

หลินหยางสายตาตึงเครียด เขารีบเอามือไปง้างขากรรไกรของเหวยหว่อมิ่งออก

แต่มืออันแหลมคมของเหวยหว่อมิ่งแทงมาตรงบริเวณกลีบปอดของหลินหยางแล้ว

หลินหยางรีบหลบ

แต่เวลานี้แรงของเหวยหว่อมิ่งเยอะมาก มันกดลงมาที่เขาจนไม่อาจจะหลบเลี่ยงได้

ทันใดนั้น

เฮือก!

เสียงแปลกประหลาดดังขึ้น

คนที่อยู่ด้านล่างเวทีตื่นตกใจรีบมองไป

สิ่งที่เห็นคือมือข้างหนึ่งของเหวยหว่อมิ่งแทงเข้าไปที่แผงอกของหลินหยาง….

คนที่อยู่ด้านล่างพากันมองฉากนี้ด้วยความตื่นตะลึง

“หมอเทวดาหลิน!”

อ้ายหร่านร้องเสียงหลงออกมา

“คุณหลิน!”

“คุณหลิน!”

คนของสำนักชิงเซวียนและวิหารหยุนเซียวซานกระโจนเข้าไปในสนามแข่งและวิ่งไปทางเวที

พลังของยาเฟิงเสวี่ยโฉว่ฮวาตันเพิ่มขึ้นจนทำให้ผู้คนตกใจ

การกระทำของเหวยหว่อมิ่งบ้าคลั่งชัดๆ

หลินหยางถูกโจมตีแบบนี้จนหายใจลำบาก เลือดไหลออกมุมปาก เหมือนทรมานอย่างมาก

หลังจากที่มือแทงเข้าไปในปอดของหลินหยาง เหวยหว่อมิ่งที่มีพลังเพิ่มขึ้นไม่ได้คิดที่จะหยุด เขาออกแรงอย่างต่อเนื่อง คิดไม่ถึงว่าเขาหมายจะฉีกอกของหลินหยางออกเป็นชิ้นด้วย!

ในช่วงสถานการณ์ฉุกเฉิน จู่ๆหลินหยางก็ยกมือขึ้น ตัดไปที่คอของเหวยหว่อมิ่งทันที

ปัง!

คอของเหวยหว่อมิ่งถูกกระแทก

ถึงแม้ว่าตอนนี้ร่างกายของเขาจะกลายเป็นร่างเทพยุทธ การโจมตีของหลินหยางโจมตีที่จุดด้านล่าง จุดเส้นลมปราณถูกโจมตี พลังของเหวยหว่อมิ่งจึงลดลงบ้าง

หลินหยางผลักเขาออกทันที

เหวยหว่อมิ่งลอยไปกระแทกอยู่บนพื้น แต่ไม่นานก็คลานลุกขึ้น

หลินหยางยืดตัวตรง แต่แผงอกแดงก่ำมีเลือดไหลซึมออกมา เหมือนไม่สามารถห้ามเลือดได้

เขาสีหน้าซีดเผือด เขารีบกดจุดบริเวณหน้าอก แบบนี้เลือดถึงจะหยุด

“ฮ่าๆ สำเร็จแล้ว! สำเร็จแล้ว!”