บทที่ 273 เจ้าลัทธิฉงจง...คือใคร?

“ป้าหมิงเกรงใจเกินไปแล้ว ผู้อาวุโสราชากระบี่ก็อยู่ที่นี่ คุณไปนั่งโต๊ะเดียวกับเขาเถอะ” เหวินไห่ยิ้มแล้วพูด

“ฮืม? ตาเฒ่าคนนั้นก็มาด้วยเหรอ?” ดวงตาทั้งคู่ของหมิงหยูลุกวาวเป็นประกาย เธอหัวเราะเหอะเหอะแล้วเดินตรงเข้าไปหาราชากระบี่

ราชากระบี่มาแล้ว หมิงหยูก็มาแล้ว ต้องยอมรับว่างานแต่งครั้งนี้ของเหวินไห่มีหน้ามีตามาก

หลังจากนั้นก็มีใครสำคัญที่มีสถานะไม่ธรรมดาเดินทางมาหลายคน ทุกคนต้องอุทานครั้งแล้วครั้งเล่า ล้วนแต่ตกตะลึงกับภาพที่เต็มไปด้วยบุคคลสำคัญแบบนี้จนถึงขั้นลืมดื่มเหล้า

ยิงโพหล้างก็มาด้วย

สถานะของเขาค่อนข้างพิเศษได้ร่วมโต๊ะเดียวกับราชากระบี่และคนอื่น ผู้คนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจเกี่ยวกับตัวเขาอย่างเห็นได้ชัด มีเพียงบุคคลสำคัญไม่กี่คนเท่านั้นที่แอบรู้สึกเย็นวูบในใจ ภายในใจอดไม่ได้ที่จะคิดว่าเจ้าลัทธิคนนี้ยิ่งอยู่ก็ยิ่งไม่ธรรมดา ถึงขั้นสามารถเชิญบุคคลแบบนี้มาได้

ในตอนนั้นเอง ไม่รู้มีใครตะโกนขึ้น

“เจ้าลัทธิมาแล้ว!”

หลังพูดจบ งานเลี้ยงที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายเริ่มเงียบสงบลง

ทุกคนหันไปมองทางโถงทางเดินพร้อมกัน

เห็นเพียงชายวัยกลางคนท่าทางสุขุมสวมชุดสีแดงเดินตรงเข้ามา

คิ้วของชายวัยกลางคนคมเข้มให้ความรู้สึกถึงอำนาจ ใบหน้าเหลี่ยมไม่ยิ้มไม่โกรธ โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น แทบจะไม่มีใครกล้าสบตา แน่นอน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือนี่เป็นงานเลี้ยงที่จัดโดยเขา ดังนั้นออร่าของเขาจึงไม่ด้อยไปกว่าราชากระบี่และหมิงหยู

ทันทีที่เขาปรากฏตัว แขกทุกคนลุกขึ้นจากที่นั่งทันที

“สวัสดีเจ้าลัทธิ!”

“ยินดีด้วยเจ้าลัทธิ!”

“ขอแสดงความยินดีด้วย!”

ทุกคนพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มใบหน้า

เหวินโม่ซินไม่ได้แสดงอารมณ์อะไรออกมา แต่เขายังคงยกมือขึ้นคำนับ “ขอบคุณ ขอบคุณ ทุกท่านเชิญนั่ง กินให้อิ่มดื่มให้พอ!”

“ขอบคุณเจ้าลัทธิ” ทุกคนพูดอีกครั้ง

การมาถึงของเหวินโม่ซินหมายความว่างานเลี้ยงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

มีเสียงฆ้องและประทัดดังขึ้นทันที

ภายในงานเต็มไปด้วยความรื่นเริง บรรยากาศเต็มไปด้วยความมงคล

ในขณะเดียวด้านนอกของประตูทางขึ้นเขา มีคนสองคนกำลังเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า

โดยแบ่งเป็นหญิงชราคนหนึ่งและหญิงสาวคนหนึ่ง

หญิงชราคนนี้อายุมากแล้วราวกับเดินไม่ไหว จำเป็นต้องให้หญิงสาวช่วยประคอง

แต่สีหน้าของหญิงสาวคนนี้ก็ทั้งแดงทั้งซีด เดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าวหยุดหอบหายใจ บนหน้าผากยังมีเม็ดเหงื่อปรากฏให้เห็น

“หรูซือเป็นอะไรหรือเปล่า?” หญิงชรารีบถาม

“คุณย่าหนูไม่เป็นไร” หลินหรูซือส่ายหัวแล้วเค้นรอยยิ้มออกมา

“หรูซือ ถ้าหากปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ดีแน่ หลังจากที่พวกเราแสดงความยินดีเสร็จ ย่าจะพาเธอไปหาหมอเทวดาหลิน” หญิงชราตบหลังมือของหญิงสาวแล้วพูด

หลิวหรูซือที่ได้ยิน ในแววตาปรากฏให้เห็นความโหยหา หลังจากนั้นพยักหน้า “ได้”

“ไปกันเถอะ”

หญิงชราพูด หลังจากนั้นเดินเข้าไปในประตูทางขึ้นเขา

แต่ในตอนนั้นเอง

เอี้ยด

มีรถยนต์คันหนึ่งขับพุ่งเข้ามาที่ประตูอย่างกะทันหัน ยิ่งไปกว่านั้นยังเบรกกะทันหันจอดที่ประตู

ลูกศิษย์ที่อยู่ตรงหน้าประตูทางขึ้นเขาสะดุ้งตกใจ หญิงสาวและหญิงชราก็หันไปมองด้วย

กลับเห็นลูกศิษย์พวกนั้นรีบเข้าไปรุมล้อม

“มีเรื่องอะไร?”

“ดูเหมือนจะห้ามขับรถขึ้นเขา?”

“ใครอนุญาตให้คุณขับรถขึ้นเขา? ลงมาเดี๋ยวนี้!”

“พวกคุณเป็นใคร? ใจกล้ามาก ถึงขั้นกล้าละเมิดกฎของเจ้าลัทธิ?”

“ลงมาจากรถเดี๋ยวนี้! ลงมา!”

เสียงตะโกนดังขึ้น

มีลูกศิษย์คนหนึ่งได้เดินเข้าไปเปิดประตูรถ

แต่ในตอนนั้นเอง ประตูรถถูกเปิดออกก่อน หลังจากนั้นมีผู้ชายในชุดลำลองคนหนึ่งเดินออกมา

ทางด้านของหลิวหรูซือที่เห็นสถานการณ์ ร่างกายของเธออดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

“หมอ…หมอเทวดาหลิน?” เธอพูดพึมพำ

“อะไรนะ?”

หญิงสาวรู้สึกอึ้ง รีบมองไปทางนั้น

กลับเห็นหมอเทวดาหลินเดินตรงเข้าไปในประตูด้วยสีหน้าที่เย็นชา

ภายในห้องแห่งหนึ่ง อาวุโสสามของลัทธิฉงจงมองปรมาจารย์เฟิงเลี่ยที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าที่เย็นชา

ส่วนปรมาจารย์ฟงเลี่ยยิ้มให้เขา ท่าทางดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัด

“ฟงเลี่ย ลั่วเฉียนคนนั้นอยู่ที่ตีนเขาจริงเหรอ?” อาวุโสสามถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

“จริง เมื่อกี้ผมเพิ่งโทรศัพท์หาลูกศิษย์ของผม! ตอนนี้จัดการบาดแผลของลั่วเฉียนเรียบร้อยแล้ว หลังจากที่พันแผลเรียบร้อยแล้ว ผมจะสั่งให้ลูกศิษย์ส่งเธอขึ้นเขาทันที” ปรมาจารย์ฟงเลี่ยรีบพูด

“ฮึ่ม ทางที่ดีขอให้เป็นแบบนั้น ฟงเลี่ย ใจกล้าไม่เบาเลยนะ ถึงขั้นกล้ามายุ่งเรื่องของลัทธิฉงจงเลยเหรอ? คุณรู้หรือเปล่าว่ามันหมายความว่ายังไง? ถ้าหากไม่ได้เป็นเพราะเห็นแก่ที่อาจารย์ของคุณและลัทธิฉงจงรู้จักกัน คุณคิดว่าวันนี้คุณจะได้มายืนอยู่ตรงนี้เหรอ?” อาวุโสสามพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

“ต่อไปเฟิงเลี่ยไม่กล้าอีกแล้ว อาวุโสสามอย่าโกรธเลย อย่าโกรธเลย!” เฟิงเลี่ยโค้งคำนับพูดขอโทษ ท่าทางของเขาดูจริงใจมาก

“ช่างเถอะ วันนี้เป็นวันมงคลของคุณชาย คุณเองก็มาเพื่อแสดงความยินดี ถ้าหากผมทำอะไรคุณแล้วเรื่องแบบนี้ถูกเผยแพร่ออกไปมันคงจะดูน่าเกลียด ไปเถอะ ไปดื่มเหล้าข้างใน พรุ่งนี้สั่งให้ลูกศิษย์ของคุณนำเงินมาชดเชยสิบล้าน แล้วอย่าให้มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก ไม่อย่างนั้นคุณไม่ได้ลงจากเขาแน่นอน!” ผู้อาวุโสสามโบกมืออย่างไม่สบอารมณ์

“ครับ!”