บทที่ 2730 แกล้งแสดงออกมา

หลินหยางดูมืดมนและดูเหมือนจะไม่สามารถเอาชนะได้

แต่ตู๋กูหวยกลับดูใจชื่น คว้าชัยชนะไล่ล่าทันที

นิ้วมือของเขาขยับ ความว่างเปล่ารอบ ๆ นั้นรุนแรงยิ่งขึ้น เข็มที่หนาแน่นมากขึ้นถูกฆ่าออกจากข้างในอย่างบ้าคลั่งและโจมตีหลินหยางเหมือนพายุและฝนตก

การโจมตีที่หนักแน่นนี้ทําให้หายใจไม่ออก

หลินหยางหลบอย่างรีบร้อน แสดงให้เห็นถึงความยากลําบากในการรับมือ

คนทั้งหลายเห็นแล้วก็หัวเราะเสียงดัง

"คนนอกนี้ก็แค่นี้เอง"

"แม้แต่ตู๋กูหวยคนเดียวก็ยังรับมือไม่ได้ ข้าจะบอกว่าเขาเก่งแค่ไหน!"

"ดูเหมือนว่าคําพูดของชาวหุบเขาจ้งหลงกู่จะเป็นความจริง เมื่อหลาวอินต่อสู้กับมันอยู่ในสภาพที่ไม่ดีจริง ๆ และหนามมังกรก็ใช้ไม่เป็น มิฉะนั้นจะพ่ายแพ้ให้กับคนนี้หรือ"

"นั่นแค่ชีวิตข้าก็เป็นปัญหาแล้ว มีแต่คนไร้ชื่อเสียงเท่านั้นเอง"

"คนนอกอาณาเขตนี้ก็โชคดีมาตลอด ครั้งนี้เจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่า ทุกอย่างก็ถูกเปิดเผยแล้ว!"

"คนนอกก็เป็นคนนอกอาณาเขตอยู่ดี จะเปรียบเทียบกับของเราได้หรือ"

"ใช่!"

เสียงหัวเราะและเสียงเยาะเย้ยต่าง ๆ

ผู้ชมนอกสถานที่ก็รอฟัง

พวกเขาตั้งตารอฉากแบบนี้มานานแล้ว ในสายตาของหลาย ๆ คน หลินหยางสามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศได้นั้นเป็นเรื่องที่ทําให้ดินแดนแห่งความเงียบและความตายอับอาย ชาวดินแดนนั้นที่ภาคภูมิใจจะแพ้ให้กับคนนอกหรือไม่

และถ้าทําให้หลินหยางได้เป็นผู้นําในการแข่งขันอวี่เจวี๋ยจริง ๆ

สถานการณ์นั้นน่ากลัวแม้แต่จะคิดก็ไม่กล้าคิด

กลัวว่าจะมีชาวดินแดนแห่งความเงียบและความตายนับไม่ถ้วนพังทลายลงทันที

"จะเป็นแบบนี้ได้อย่างไร ทําไมความแข็งแกร่งของหมอหลินถึงสู้ตู๋กูหวยไม่ได้"

นอกสถานที่ อ้ายหร่านเบิกตากว้างเล็กน้อย พูดอย่างไม่น่าเชื่อ

"วิธีการนอกอาณาเขตนั้นล้าหลังดินแดนที่ถูกทําลายของเรากันแน่ คุณหลินสามารถต่อสู้ได้ถึงระดับนี้ก็น่าทึ่งมากแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นตู๋กูหวยนี้ก็ไม่ได้ดูอ่อนแอ คุณหลินสู้ไม่ได้ ควรเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล" เจ้าชายชิงถอนหายใจ สีหน้าแสดงความเสียใจออกมา

แม้ว่าจะพูดแบบนี้ แต่ถ้าหลินหยางถูกคัดออกจากการแข่งกับกับตู๋กูหวย อันดับจะต้องมากกว่ายี่สิบอันดับอย่างแน่นอน

แม้ว่าจะยอดเยี่ยมมากแล้ว แต่ถ้าหลินหยางต้องการบรรลุเป้าหมายของตัวเอง ดึงดูดความคิดของผู้ปกครองที่แข็งแกร่ง ดึงดูดพวกเขาให้เป็นความช่วยเหลือจากต่างประเทศเพื่อต่อต้านวิหารแห่งสวรรค์ การจัดอันดับนี้เพียงอย่างเดียวเห็นได้ชัดว่าไม่เพียงพอ