บทที่ 2737 นับพันนับหมื่น

“เอาเลย ลุยเลย!”

เขาคํารามออกมาและแขนเต็มไปด้วยเข็มบินและเข็มบินที่รุนแรงหมุนรอบแขนของเขาอย่างบ้าคลั่ง

หลังจากเข้าใกล้หลินหยาง หมัดของเขาก็โจมตีเข้าอย่างรุนแรงเข็มบินด้านบนก็โจมตีหลินหยางอย่างต่อเนื่อง

ร่างของหลินหยางมีความมั่นคงและเขาหลบไปนิ่งๆในขณะเดียวกันเขาก็เอาเข็มเงินออกมา โยนขึ้นไปในอากาศและโจมตีด้านหลังของตู๋กูเวิ่น

การเคลื่อนไหวของตู๋กูเวิ่นถูกหลินหยางมองออกทุกอย่าง เขาสามารถใช้แค่กลอุบายของตระกูลตู๋กูเท่านั้น แต่กลอุบายเหล่านี้มีจํากัดใช้และให้พอที่จะจัดการกับหลินหยาง

ถ้าสู้ต่อไปแบบนี้ตู๋กูเวิ่นต้องแพ้แน่นอน

“ไม่มีทาง! ฉันจะสู้จนตาย!”

ตู๋กูเวิ่นจู่ๆก็ปล่อยลมหายใจออกมาอย่างรุนแรงและทันใดนั้นร่างของเขาก็เหมือนมีประกายไฟที่ระเบิดออกมาจากนั้นแตกออกเป็นจํานวนมากและกระจายไปรอบๆหลินหยาง

“นี่คืออะไร?” หลินหยางขมวดคิ้วและก็คิดอะไรบางอย่าง

ร่างแยกพวกนี้ไม่ใช่ประสาทหลอนขึ้นมาเองของเขาและไม่ได้เกิดจากการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วของตู๋กูเวิ่นแต่พวกเขาทั้งหมดถูกรวบรวมโดยลมหายใจที่ปล่อยออกมาจากตู๋กูเวิ่น

ก๊าซนี้ไม่ใช่ก๊าซพิษ แต่เป็นพลังที่สามารถทําลายเส้นประสาทและเส้นเลือดของมนุษย์ได้ มีความรุนแรงและน่ากลัวกว่าก๊าซพิษ

หลินหยางจ้องมองไปรอบๆ

ในชั่วพริบตา พื้นที่การแข่งขันทั้งหมดเต็มไปด้วยตู๋กูเวิ่นคนเดียว

ที่เกิดเหตุมีแต่ความโกลาหล

“น่ากลัวมาก!”

“นี่เป็นกลอุบายอะไรกันแน่?”

“นี่เหมือนจะเป็น... พลังที่เคยหายสาบสูญของตระกูลตู๋กู พลังของเทพเจ้าหมอก!”

“อะไรนะ? นั่นไม่ใช่พลังที่ตระกูลตู๋กูทำหายไปสามร้อยปีเต็มไม่ใช่หรอทําไมตู๋กูเวิ่นถึงใช้พลังนี้?”

“ฉันคิดว่ามันเป็นโอกาสดีที่ตู๋กูเวิ่นกลับมาใช้พลังนี้อีกครั้ง”

“ดังนั้นคนนอกเมืองจะเจอปัญหาแล้ว”

“ไม่รู้สิ”

ผู้คนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันแต่ในขณะนี้ก็ไม่มีใครกล้าดูถูกหลินหยางอีกต่อไป

ท้ายที่สุดแล้วคนธรรมดาที่ไหนจะสามารถบังคับให้ตู๋กูเวิ่นอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ได้?

“ตู๋กูเวิ่นเอ๋ยตู๋กูเวิ่น ฉันไม่คาดคิดว่าคุณจะเรียนรู้กลอุบายแบบนี้ได้ทั้งหมด! ถ้าฉันพบกับคุณมันจะยุ่งยากจริงๆแต่น่าเสียดายที่มีคนกำลังจะลองใช้กลอุบายนี้ให้ฉันแล้ว!” เสินกงชางหรี่ตามองและอดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้น

จางฉีและคนอื่นๆที่อยู่ไม่ไกลในใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความกังวล

ในความเป็นจริงแล้วพวกเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะสู้ต่ออีกต่อไปถ้าหลินหยางชนะ พวกเขาจะรอจนกว่าในที่สุดจะไม่มีใครสู้แล้วยอมลงมา ถ้าหลินหยางแพ้พวกเขาจะไม่เลือกที่จะขึ้นเวทีด้วยซํ้า

ในทางตรงกันข้ามในใจของเจี่ยนเทาเหมือนเกิดคลื่นยักษ์ที่ยิ่งใหญ่

“แม้แต่ตู๋กูเวิ่นก็ถูกคนๆนี้บังคับให้ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้หรอ?”

ใบหน้าเจี่ยนเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

แม้ว่าเขาจะมีสมบัติที่ได้รับจากเซียนเก้าชีวิตแต่ในขณะนี้เขารู้สึกว่าเขาไม่มั่นใจในหลินหยางเลยแม้แต่นิดเดียว

“ตู๋กูเวิ่นคุณต้องใช้แรงหน่อย! ฆ่าผู้ชายคนนี้ซะต้องฆ่าผู้ชายคนนี้ให้ได้!”

เจี่ยนเทาอธิษฐานในใจและจ้องมองตู๋กูเวิ่นอย่างใจจดใจจ่อ

ในเวลานี้การเคลื่อไหวของตู๋กูเวิ่นดูเหมือนจะประสบความสําเร็จแล้ว

ทุกทิศทุกทางมีร่างแยกปรากฎขึ้นนับพันนับหมื่น

และแต่ละร่างก็เริ่มสะสมความแข็งแกร่งและมีกระแสลมหมุนรอบตัว

หลินหยางตกใจมาก