บทที่ 2792 มีการพัฒนา

“ทำไม่ได้เหรอครับ?”หลินหยางย้อนถาม

“ฮ่าๆ แค่ตำหนักเทียนเสินกระจอกๆ หอเหลยเจ๋อเทียนมีอะไรที่ไม่กล้าจะไปแตะ? เอางี้ละกัน ผมจะรีบไปยื่นคำร้องให้หอส่งคนที่มีความสามารถไปที่ตำหนักเทียนเสิน!”

“แค่ส่งไปไม่ได้หรอกครับ ไม่ทำลายล้างสักหน่อย ก็แสดงความซื่อสัตย์อะไรไม่ได้”

“อ้อ? คุณต้องการให้พวกเราทำลายล้างอะไร?”เหลยหู่หรี่ตาถาม

“สมุนไพรบนที่ราบตำหนักเทียนเสินเหล่านั้นดูเหมือนจะได้รับการปลูกฝังดูแลอย่างระมัดระวังโดยคนของตำหนักเทียนเสิน ทำลายทิ้งให้หมดเลยครับ" หลินหยางลูบคางของเขาแล้วพูดขึ้น

พอได้ยินคำนี้ พวกอ้ายหร่านอ้าปากค้างพูดอะไรไม่ออก

“คุณ คุณต้องการให้หอเหลยเจ๋อเทียนของเราเป็นศัตรูกับตำหนักเทียนเสินเหรอ?”เหลยหู่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา และรู้สึกว่าเงื่อนไขของหลินหยางเกินไปมาก

“คุณมีสิทธิ์ปฏิเสธ ผมก็มีสิทธิ์ปฏิเสธ”หลินหยางพูดอย่างราบเรียบมองเขา

เหลยหู่อึมครึม มองไปทางผู้อาวุโสอีกครั้ง

“พวกเราตกลง!”

สิ่งที่เห็นคือผู้อาวุโสคนนั้นเดินมาข้างหน้า พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

ได้ยินคำนี้ หลินหยางพยักหน้าพูดขึ้น“แบบนี้ดีที่สุด ผู้นำสำนักชิงเซวียน!”

“คุณหลิน มีอะไรจะรับสั่งครับ?”ผู้นำสำนักชิงเซวียนพูดขึ้น

“รบกวนคุณไปด้วยนะครับ รอหลังจากที่คนของหอเหลยเจ๋อเทียนลงมือเรียบร้อยแล้ว รีบกลับมารายงานผมที่หอเหลยเจ๋อเทียนทันที ผมได้รับข่าวว่าพื้นที่ราบของเทียนเสินถูกทำลายเรียบร้อยแล้ว ถึงจะไปสุสานเทพสูงสุด!”

“รับทราบ!”

ผู้นำสำนักชิงเซวียนรีบทำความเคารพ

“ไม่ถึงสามวันก็จะเปิดสุสานเทพสูงสุด เกรงว่าเวลาจะกระชั้นชิด”เหลยหู่มองหลินหยางและพูดขึ้น

“เพราะฉะนั้นพวกคุณต้องรีบหน่อยนะครับ”หลินหยางพูดอย่างราบเรียบ

“รีบส่งคนไปรายงานเรื่องนี้กับผู้นำหอ จากนั้นให้ผู้นำหอคัดเลือกคนไปที่ที่ราบเทียนเสิน”ผู้อาวุโสพูดขึ้น

“รับทราบ!”เหลยหู่รีบโค้งเอวพูดขึ้น

“พ่อหนุ่ม ตามพวกเรากลับไปที่หอเหลยเจ๋อเทียนเถอะ พวกเราจะต้องเตรียมพร้อมให้คุณ รอสุสานเปิดก็รีบลงไปทันที ไม่อย่างนั้นถ้าพลาดโอกาส จะต้องรอถึงห้าสิบปีเลยนะ”ผู้อาวุโสพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

“ได้ ผมจะไปกับพวกคุณ”

หลินหยางพูดขึ้นอย่างราบเรียบ

“คุณหลิน ฉันจะไปด้วยค่ะ”อ้ายหร่านรีบพูดขึ้น

“อ้ายหร่าน คุณไม่ต้องไปกับผมหรอก การเดินทางครั้งนี้อันตราย คุณไปแล้ว ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นจะทำยังไง?”หลินหยางพูดขึ้น

“แต่…..”อ้ายหร่านอ้าปากหมายจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูด