บทที่ 2795 พายุโหมกระหน่ำเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

เหลยหู่พยักหน้า เอียงคอมองหลินหยาง พูดอย่างราบเรียบว่า“คุณหลิน ครั้งนี้คุณพอใจหรือยัง?”

“อืม!”

หลินหยางพยักหน้าพูดว่า“ในเมื่อหอเหลยเจ๋อเทียนแสดงความจริงใจออกมาแบบนี้ ผมจะไม่พยายามอย่างสุดความสามารถได้ยังไง? ท่านเหลยหู่วางใจ ผมลงไปสุสานแน่นอน”

“งั้นก็ดี ๆ”

เหลยหู่ทอดถอนหายใจอย่างโล่งอก

แต่จู่ๆก็มีคนหนึ่งวิ่งเข้ามาที่ตำหนักข้าง

คนคนนั้นเห็นเหลยหู่ ลังเลใจอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นทำความเคารพ พูดว่า“ท่านเหลยหู่ เกิดเรื่องแล้ว….”

“เกิดเรื่อง?”เหลยหู่ชะงักงัน

“ม้าคนของพวกเราที่ไปตำหนักเทียนเสินมาถึงแล้ว…..”

“งั้นคนของพวกเราล่ะ?”

“คือ….”

คนคนนั้นสีหน้าเปลี่ยน จะพูดแล้วก็เงียบไป

พอเห็นจุดนี้ เหลยหู่ก็เข้าใจทันที จากนั้นจึงรีบวิ่งไปข้างนอก

หลินหยางขมวดคิ้วเป็นปมเล็กน้อย และรีบตามออกไป

เขาเห็นหน้าประตูใหญ่ของหอเหลยเจ๋อเทียนเกิดความวุ่นวาย

คนจำนวนไม่น้อยหน้าซีด และมีคนที่ตกใจหมอบฉี่ราดอยู่กับพื้นด้วย

“ท่านเหลยหู่มาแล้ว!”

เสียงตะโกนดังขึ้น

ทุกคนรีบกระจายตัวออก

“เกิดอะไรขึ้น?”

เหลยหู่รีบเดินออกมา

ตอนที่เห็นม้าจำนวนหนึ่งอยู่บริเวณประตู เขาถึงกับชะงักงันทันที

เมื่อเห็นหัวคนห้อยอยู่บนม้ามีเลือดไหลย้อยลงมา หัวแต่ละคนหน้าตาเหี้ยมโหด ตายอย่างน่าเวทนา พอม้าแกว่งขยับตัว หัวก็แกว่งไปด้วย

น่าประหลาดใจมาก!

แต่สิ่งที่ทำให้เหลยหู่ยิ่งตลึงคือบนคอของม้าตัวหนึ่งมีบางอย่างห้อยอยู่

“รีบเอาออกมา!”เหลยหู่ตะคอกขึ้น

“รับทราบ!”

คนหอเหลยเจ๋อเทียนคนหนึ่งรีบเดินไปข้างหน้า จากนั้นเอาป้ายคำสั่งออกมาส่งให้เหลยหู่

“คำสั่งรบของเทียนเสิน?”

เหลยหู่อ่านอย่างละเอียดด้วยสายตาอึมครึม

“นี่คืออะไร?”หลินหยางที่อยู่ด้านหลังเดินมาถาม

“คำสั่งรบ!”

เหลยหู่สีหน้าไร้ความรู้สึกพูดว่า“ตำหนักเทียนเสินประกาศรบกับหอเหลยเจ๋อเทียนอย่างเป็นทางการ คุณหลิน จุดมุ่งหมายของคุณ นับว่าสำเร็จแล้ว”

“ท่านเหลยหู่ ไม่ช้าก็เร็วพวกคุณก็ต้องสู้รบกัน ผมแค่ผลักดันเรื่องราวระหว่างพวกคุณเท่านั้นเอง”หลินหยางพูดขึ้น

“หรือว่าพวกเรากับตำหนักเทียนเสินจะไม่สามารถผูกมิตรได้”เหลยหู่พูดด้วยความไม่พอใจ

“ผมรู้จักนักปราชญ์เย่เหยียนดี เขาเป็นคนหัวแข็งแบบนั้น จะให้เกียรติหอเหลยเจ๋อเทียนได้ยังไง? และพูดถึงฝีมือของตำหนักเทียนเสินตอนนี้ พวกเขามีแนวโน้มที่จะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นมหาอำนาจซึ่งเป็นสิ่งที่หอเหลยเจ๋อเทียนไม่อยากเห็น ในเมื่อมีความขัดแย้งและไม่สามารถสร้างพันธมิตรได้ และจะละเมิดสถานะและผลประโยชน์ของพวกคุณ พวกคุณจะเฉยเมยได้อย่างไร? ผมคิดว่าไม่ช้าก็เร็วพวกคุณก็ต้องคิดหาวิธีจัดการกับตำหนักเทียนเสินใช่ไหมครับ? "หลินหยางพูดขึ้น

เหลยหู่ชะงักเล็กน้อย นัยน์ตามองหลินหยางเต็มไปด้วยความลึกซึ้ง จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า“เอาหัวของคนเหล่านี้ลงมา เอาเสื้อผ้าของพวกเขาใส่ไปฝังหลังเขา พวกคุณไม่ต้องตกใจ เดี๋ยวผมจะไปรายงานเจ้าหอ!”

พูดจบก็ได้เอาคำสั่งประกาศศึกออกไป

หลินหยางไม่ได้รีบร้อนเข้าไป แต่ยืนสงบอยู่ด้านหน้าประตู

ผู้คนไม่รู้ความคิดเขา แต่ก็ไม่ได้สนใจ

ไม่นาน คนที่อยู่บริเวณประตูใหญ่ก็เดินขวักไขว่

ผ่านไปยี่สิบกว่านาที ถึงได้เห็นเงาร่างหนึ่งเดินมาหอเหลยเจ๋อเทียน