บทที่ 2800 วางแผน

“นี่คือ? ?”

“นักปราชญ์เย่เหยียนเหรอ?”

เสียงตื่นตะลึงหวาดกลัวดังมา

“เขา….เขามาได้ยังไง?”

“พระเจ้า หรือว่าเขามาเพราะแหวนเทพสูงสุดเหรอ? ?”

“ตอนนี้เรื่องวุ่นวายแล้ว….”

ทุกคนรู้สึกหนักอึ้งหัวใจ แต่ละคนสีหน้าซีดเผือด

เย่เหยียนมองผู้คนด้วยสายตาเรียบเฉย จากนั้นสาวเท้าเดินมา

“น้อมเคารพท่านนักปราชญ์!”

มีคนบางกลุ่มไม่กล้าลังเลใจ รีบคุกเข่าลงทำความเคารพ

ส่วนคนที่เหลือก็รีบคุกเข่าลงทำตาม

ถึงแม้ทุกคนจะอายุอานามห่างกันไม่มาก แต่ฝีมือของเทพเย่เหยียน แทบจะพูดได้เลยว่าสามารถกดพวกเขาได้

“ผมให้ทางเลือกหนึ่งกับพวกคุณ รีบไปจากที่นี่ซะ! เข้าใจไหม?”

เย่เหยียนจ้องมองผู้คนด้วยสายตานิ่งเฉย และพูดขึ้นช้าๆ

ทุกคนสีหน้าเปลี่ยน เหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่พูด

พวกเขารู้ พอปฏิเสธ วินาทีถัดมาชีวิตก็อาจจะจบเห่อยู่ที่นี่แล้ว

ถ้ารู้มาก่อนว่านักปราชญ์เย่เหยียนจะมา พวกเขาไม่มีทางมาหรอก

“ท่านเย่เหยียน ขอให้ผมอยู่ด้วยนะครับ ผมยินดีที่จะขจัดอันตราย หาแหวนเทพสูงสุดให้คุณ!”เวลานี้ เทียนชูผู้เป็นตัวแทนของสำนักเฉียนคุนเทียนตี้ได้ประสานมือคารวะพูดขึ้น

“ขจัดอันตราย? ยังไง? คุณคิดว่าของที่อยู่ด้านในสุสาน จะเป็นอันตรายกับผมเหรอ?”เย่เหยียนมองเขาแล้วพูดขึ้น

“ความสามารถของท่านเย่เหยียนเก่งกาจมาก แน่นอนว่าไม่หวาดกลัวหลุมพรางที่อยู่ด้านใน แต่สุสานใหญ่มาก มุมมืดมากมาย แหวนเทพสูงสุดซ่อนอยู่ตรงไหน ใครจะไปรู้? ทางเข้าออกนี้ภายในหนึ่งวันก็จะปิดแล้ว พอมันถูกปิดก็ยากที่จะออกมา รอมันเปิดอีกครั้งก็ตั้งห้าสิบปี ท่านเย่เหยียนรับประกันได้เหรอครับว่าจะหาเจอภายในวันเดียว?”เทียนชูพูดขึ้นด้วยความเคารพ

พอได้ยินคำพูดนี้ เย่เหยียนก็เริ่มคิด

ด้านในสุสานเทพสูงสุดมีลักษณะพิเศษ มันสามารถเก็บก๊าซพิษไว้ได้ ไม่ใช่วัสดุหินไม้ธรรมดาแน่ อยากจะทำลายมัน ถือว่ายากมาก

ด้วยเหตุนี้พอสุสานถูกปิด ทุกคนอยากจะหลบหนีเลยยาก นอกจากรอห้าสิบปี ก็ไม่มีหนทางอื่นแล้ว

แต่ประมาณห้าสิบปีเลยนะ?

อยู่ด้านในสุสานหิน ต่อให้ทุกคนมีฝีมือเก่งกาจ แต่สุดท้ายก็ไม่ใช่เทพเซียน ไม่กินไม่ดื่มจะอยู่ได้นานแค่ไหน

“พูดมีเหตุผล!”

เย่เหยียนพยักหน้า พูดอย่างราบเรียบว่า“แบบนี้ พวกคุณก็อยู่เถอะ เพื่อช่วยผมหาแหวนเทพสูงสุด”

“ขอบคุณครับนักปราชญ์!”

ทุกคนคารวะ พูดขึ้นด้วยความดีใจ

“ไม่ต้องรีบร้อนขอบคุณผม ความเป็นจริงแล้วพวกคุณคิดอะไรอยู่ ผมรู้ พวกคุณก็แค่เอามาเป็นข้ออ้างเพื่อจะอยู่สุสานนี้ต่อ รอหลังจากหาแหวนเจอ ก็จะแอบเอาหนีไป! ความคิดพวกคุณไม่เลวเลย แต่ผมแนะนำให้ยกเลิกความคิดนี้ซะ เพราะผมไม่มีทางให้โอกาสพวกคุณ เข้าใจไหม?”เย่เหยียนพูดขึ้น

เมื่อทุกคนได้ฟัง ถึงกับหายใจติดขัด แต่สุดท้ายก็จนปัญญาทำอะไรไม่ได้

นักปราชญ์เย่เหยียนเป็นใคร? พวกเขารู้ดีว่าปิดบังฝ่ายตรงข้ามไม่ได้หรอก

แต่ถึงแม้จะถูกมองออก ก็ทำอะไรไม่ได้

ทุกคนทำได้เพียงก้มหน้า ไม่ตอบโต้อะไร

“ไปกันเถอะ!”

เย่เหยียนพูดขึ้น จากนั้นเดินไปข้างหน้าคนเดียว

ส่วนคนอื่นก็รีบเดินตาม

มีเย่เหยียนเป็นคนเปิดทาง แน่นอนว่าพวกเขาก็สบายใจขึ้นมาก

“ท่านนักปราชญ์ แหวนเทพสูงสุดจะต้องฝังอยู่กับศพเทพสูงสุดแน่นอน ผมแนะให้เริ่มหาจากสุสานหลักก่อน!”เวลานี้ เทียนชูพูดขึ้นอีกครั้ง

“รู้ไหมว่าสุสานหลักอยู่ที่ไหน?”เย่เหยียนถามอย่างราบเรียบ

“จากข้อมูลที่ได้สืบหามาก่อนหน้านี้ สุสานหลักน่าจะอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ด้านในสุสานมีสุสานทั้งหมดห้าหลัง ส่วนสี่สุสานเป็นแค่สุสานที่เหมือนเอามาปกป้องสุสานเทพสูงสุดเท่านั้น กลไกด้านในเยอะ เข้าไปมีแต่ตายกับตาย มีเพียงแต่สุสานอันที่ห้านี่แหละที่ไม่มีคนตรวจสอบ เมื่อเทียบโครงกระดูกเทพสูงสุดแล้ว มันอยู่ในนั้นละ!”

“ในเมื่อเป็นแบบนี้

“รับทราบ!”

เทียนชูรีบเดินนำหน้าทันที

ส่วนคนอื่นถึงกับขมวดคิ้วเป็นปม

“ทำไมเทียนชูถึงได้เอาอกเอาใจขนาดนี้? หรือว่าคิดจะเอาแหวนเทพสูงสุดให้เย่เหยียนจริงๆ?”

“ถ้าเย่เหยียนได้แหวนไป พวกเราถือว่ามาเสียเที่ยวเลยนะ คือกลัวว่าเย่เหยียนจะพลิกลิ้น เอาชีวิตพวกเราด้วยนี่สิ”