บทที่ 2803 สุสานหินเทพชั้นสูง

เกี่ยวกับแหวนเทพชั้นสูงสุด หลินหยางดูไม่ได้เร่งรีบ

ที่สุสานเทพชั้นสูงนี้ทุกที่ล้วนเป็นของมีค่า แต่ทุกคนล้วนอยากได้แหวนเทพชั้นสูงสุด

หากทำนายไม่ผิด แหวนชั้นสูงสุดถูกปิดเก็บไว้เพื่อถ่ายทอดของผู้คุมสุสาน

เครื่องรางแปลกๆเยี่ยงนี้ หลินหยางก็ต้องการ

มีเพียงแค่นักปราชณ์เย่เหยียนลงมา ตอนนี้เขาไม่มีแรงในการสู้เลย แม้แต่เทพชั้นสูงสุดก็ไม่อยากจะคิด

มีทักษะเยี่ยงนี้เทียบไม่ได้กับการเก็บของมีค่าอื่น

หลินหยางควบคุมเข็มมังกรหงเหมิงอย่างรอบคอบและระมัดระวัง จะตัดชิ้นส่วนของร่างกายไปทีละนิด

เข็มเงินเพิ่มพลังขึ้นไปซึ่งสุดยอดกว่าพลังเร้นลับ แต่ว่าตัดชิ้นส่วนร่างกายนี้กลับเป็นเรื่องยาก และเพิ่งตัดกระดูกไปสี่ชิ้น หลินหยางก็เหนื่อยหอบแล้ว

แต่คิดแล้วชิ้นส่วนร่างกายแปลกๆเยี่ยงนี้ หลินหยางไม่กล้าที่จะพัก หลอมยาไปด้วยทำงานไปด้วย

ผ่านไปเยี่ยงนี้สิบนาทีเต็มๆ ในที่สุดร่างกายก็ถูกแยกออกเป็นส่วน

และหลังจากนั้นใช้แรงห่อแล้ว จะนำชิ้นส่วนโครงกระดูกของร่างกายส่งออกมาจากในช่องกระดูก ค่อยเย็บกลับไปด้านบน

นี่เป็นงานฝีมือและก็เป็นงานที่ใช้แรง

แต่หลินหยางเชื่อว่าคนเหล่านั้นไม่น่าจะมาได้อีก

ยังไงในสายตาของเขา นี้เกือบจะเป็นสุสานของผู้คุม ไม่ได้มีคุณค่าอะไร

เมื่อหลินหยางเตรียมไปตัดส่วนหัวใจของร่างกายกลับมี ‘เสียงดังกราว’ และมีเสียงแปลกๆ

แข็งมาก!

หลินหยางคิ้วขมวด รู้สึกว่าการเพิ่มพลังของตัวเองเหมือนกับตัดเหล็กที่แข็งที่สุดบนโลกนี้เลย

ต่อให้ใช้พลังแค่ไหนก็ล้วนฉีกไม่ออก

“นี่มันคืออะไร?”

หลินหยางสับสน

มองดูแล้วไม่เหมือนเนื้อชิ้นส่วนหัวใจของร่างกาย เหมือนกับหินก้อนหนึ่ง

เขาหลับตาตรวจสอบไปก็ทำให้หายใจลำบาก สองตาเปล่งประกาย

“พลังที่บริสุทธิ์มาก! ด้านในเหมือนกับควบคุม....พลังแห่งสวรรค์หรือ? ?”

หลินหยางตัวสั่นขึ้นมา

พลังแห่งสวรรค์!

และเป็นพลังแห่งสวรรค์ที่สุดยอด!

ของระดับนี้ยังแข็งแกร่งกว่าพลังแห่งสววรค์ของเทียนเจียวสูงสุดผู้คุมภูเขาศักดิ์สิทธิ์

วิเคราะห์ได้ว่า ก่อนที่จะเกิดชิ้นส่วนของร่างกายนี้ขึ้นมา....กลัวว่าจะเป็นผู้ที่ฝึกสำเร็จอย่างแท้จริง!

เทพเซียนแห่งแผ่นดินที่แท้จริงท่านหนึ่ง!

หลินหยางใจเต้นแรงมาก เกือบจะขาดอากาศหายใจ

เทพเซียนแห่งแผ่นดิน!

นี้เป็นทรัพย์สินที่ยิ่งใหญ่แค่ไหนหรือ? นี้เป็นโอกาสและโชคชะตาที่ดีแค่ไหนหรือ?

เขาสูดหายใจลึกๆ รอบนี้ก็ไม่รีบขอให้สำเร็จอีก แต่ทนรออยู่ เหมือนกับจะนำหินที่แข็งเริ่มถอดออกมาที่ละนิด ก่อนที่จะทำความสะอาดออกมาทางช่องว่าง

ช่องว่างเหล่านี้มีขนาดแค่ครึ่งหนึ่งของหัวแม่มือ ความยาวเพียงพอ แต่อยากจะนำหัวของแข็งที่เล็กใหญ่นั้นออกมา มันถือว่ายากลำบากมาก

หลินหยางใช้มือทั้งสองนำออกมาทางช่อง ตอนออกแรง

แรงทั้งหมดของร่างและใช้ทั้งสองมือทับช่องนั้นเอาไว้อย่างรุนแรง

ภายใต้การใช้พลังช่องนั้นก็สั่นขึ้นมา

แต่อยากจะทับลงไปอีกนั้นยากมาก

หลินหยางกัดฟันแน่นไม่ปล่อยแน่นอน ใช้แรงอย่างต่อเนื่อง

ไม่นานของช่องนั้นก็เริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

แต่ในขณะเดียวกัน ถนนทั้งเส้นก็สั่นไหวเล็กน้อยเช่นกัน

ดูเหมือนว่าการขยับมือของหลินหยาง ส่งผลต่อการใส่ไหวของถนน

“หื้มม? ?”

ตอนนี้ ทุกคนที่คุมอยู่หน้าสุสานก็รู้สึกถึงการสั่นสะเทือนเบาๆแล้วหันตามองไปรอบๆทั้งสี่ทิศ