บทที่ 2808 ผู้กอบกู้

“โดนหลอกเหรอ?”

ผู้คนต่างตกตะลึง พวกเขาไม่เข้าใจว่าเย่เหยียนหมายความว่าอะไร

หยวนหยินซึ่งซ่อนตัวอยู่ในความมืดเป็นเวลานานก็ออกมา

“พวกเจ้ายังไม่เข้าใจอีกเหรอ สุสานนี้เป็นกับดัก ผู้มีอำนาจสูงสุดรู้ว่าเราจะคิดว่าห้องนี้เป็นห้องฝังศพของเขา ดังนั้นเขาจึงจงใจวางกับดักมากมายเพื่อให้เราก้าวเข้าไป และศพนี้ถูกสร้างขึ้นโดยผู้มีอำนาจสูงสุดเป็นวิธีการที่ใช้ฆ่าพวกเรา! หลังจากที่เราเปิดโลง ศพจะฟื้นคืนชีพ! แล้วฆ่าพวกเราทุกคน!!" เหยียนยิ่นหัวเราะ

"เหยียนยิ่น? ข้าคิดว่าเจ้าหนีไปแล้ว!" เทียนซูมองไปที่ เหยียนยิ่นและพูด

"ข้าเองก็อยากจะหนีจริงๆ! แต่ข้าหาโอกาสไม่ได้เลย ตอนนี้สุสานนี้เป็นกับดัก ข้ารู้ว่าท่านนักปราชญ์เย่เหยียนจะไม่ฆ่าพวกเราในตอนนี้! ท้ายที่สุด เขายังต้องการใช้เราเพื่อค้นหา สถานที่ฝังศพที่แท้จริงของผู้มีอำนาจสูงสุด!” เหยียนยิ่นหัวเราะ

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้"

ทันใดนั้นเทียนซูก็ตระหนักได้

ขณะนี้ศพออกมาจากโลงเรียบร้อยแล้ว

มันเคลื่อนไหวอย่างเนิบนาบ เชื่องช้า และดูน่าขันมาก

แต่เมื่อมันลงจากโลงศพ เลือดทั่วพื้นดูเหมือนจะถูกมันดึงดูดเข้าไป และทั้งหมดก็พุ่งเข้าหาร่างของมัน

หลังจากนั้นไม่นาน ศพก็เริ่มมีผิวขาวราวกับหิมะและผมสีดำ และเนื้อเยื่อของอวัยวะภายในก็ได้รับการซ่อมแซม

หลังจากผ่านไปเพียงสามหรือสี่ลมหายใจ เขาก็กลายเป็นชายร่างเปลือยที่หล่อเหลาและกำยำ

"น่าทึ่งมาก!"

ทุกคนตะลึง

ชายคนนั้นจ้องมองฝูงชนอย่างเหม่อลอย จากนั้นยกมือขึ้นและประสานนิ้วทั้งห้าของเขา

ปัง!

ประตูปิดดังปัง

"อา??"

ทุกคนตกตะลึง รีบวิ่งไปที่ประตูและผลักประตูหินให้เปิดอย่างสิ้นหวัง

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามมากแค่ไหนในตอนนี้ประตูหินก็ไม่ขยับเขยื้อน

"อย่าพยายามให้เสียแรงเปล่าเลย ถ้าไม่เอาชนะคนผู้นี้ พวกเราไม่มีใครออกไปได้!" หยวนหยินหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูด

ผู้คนต่างจ้องมองตาค้างและมองไปที่เย่เหยียนอย่างพร้อมเพรียงกัน

ในขณะนี้ พวกเขาได้แต่ฝากความหวังไว้ที่เย่เหยียนเท่านั้น

“ทุกคนกระจายตัวออกไป!”

เย่เหยียนกล่าวอย่างใจเย็น

ผู้คนถอยกลับอย่างเร่งรีบ

"ตาย! ตาย! ตาย...ผู้ที่กล้ารบกวนการพักผ่อนของเจ้านายของข้า...จะต้องตาย..."

ชายคนนั้นทำเสียงแหบแห้งและกลวง จากนั้นเดินโซเซไปทางเย่เหยียน

ณ หลุมฝังศพอีกแห่ง

หลินหยางจ้องมองที่กระดูกในโลงศพ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวัง

"ไม่น่าแปลกใจที่คนเหล่านั้นไม่มาที่สุสานนี้ ทั้งสุสาน ยกเว้นโครงกระดูกนี้ ไก็ม่มีอะไรเลย ไม่มีแหวนเทพสูงสุดหรือความเป็นไปได้อื่นๆ!"

"ดูเหมือนว่าข้าจะคิดมากเกินไป ไม่มีสมบัติใดๆในสุสานของผู้มีอำนาจสูงสุด!"

หลินหยางส่ายหัวพร้อมที่จะปิดฝาโลงศพ

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ จู่ๆ เขาก็นึกถึงบางสิ่งขึ้นมาได้ จึงขมวดคิ้วและหันกลับไปมองโครงกระดูกทันที

โครงกระดูกยังไม่สมบูรณ์มีเพียงกะโหลกศีรษะและกระดูกอกครึ่งหนึ่งที่แตกหักมาก

อย่างไรก็ตาม สถานที่ที่พังทลายเหล่านี้ดูเหมือนจะไม่ได้เกิดจากการต่อสู้ แต่เหมือนกับว่าพวกมันถูกตัดขาดจากภายนอกมากกว่า...

"เดี๋ยวก่อน?"

“กระดูกพวกนี้…หรือว่าจะ?”

ดูเหมือนเขาจะนึกอะไรบางอย่างออก รีบหยิบกระดูกชิ้นหนึ่งออกมา และเพ่งดูอย่างระมัดระวัง