บทที่ 2835 วิถีเทพเซียนเก้าชีวิต

หลินหยางปลดปล่อยพลังและวิญญาณชั่วร้ายที่เป็นพลังบริสุทธิ์แห่งสวรรค์

สามารถทำลายกระดูกวิญญาณร้ายนี้ได้มีเพียงเเค่พิษสวรรค์

กลุ่มคนนับสิบระดมยิงโจมตี ทั้งฉีกทั้งทึ้งและปล่อยพิษอย่างบ้าคลั่ง

หลังจากนั้นไม่นานพลังเเห่งสวรรค์ก็เเตกออกเป็นเสี่ยงๆ

กรงเล็บพิษฉีกเข้าที่ตัวของหลินหยาง

เซียนเก้าชีวิตเห็นเพียงเเววตาที่เย็นชาเเละรอยยิ้มเยาะของเขา

“ครั้งนี้มาดูกันว่าแกจะตายยังไง!”

เเละขณะนั้นเอง

ตู้มตู้มตู้มตู้ม…

เสียงระเบิดที่ดังสนั่นจนน่ากลัวก็ดังขึ้น

เเละเห็นเหล่าคนนับสิบที่อาบไปด้วยพิษต่างพากันทรุดลงในทันที หลังจากนั้นร่างของเเต่ละคนก็ลอยปลิวไปเหมือนกระสอบทรายที่ถูกเขวี้ยงไปอย่างเต็มเเรงและชนเข้ากับอาคารที่ตั้งอยู่บริเวณนั้นและไม่มีใครมีชีวิตรอด

“อะไรกัน?”

เซียนเก้าชีวิตอ้าปากค้างและถลึงตาดู

“ร่างโยวหมิงซาอันดุร้าย?”

เธอได้เเต่ตกตะลึง

“ชายผู้นี้…เหตุใดชายผู้นี้จึงมีร่างกายที่ทนต่อพิษหลายหมื่นชนิดเช่นนี้กัน??”

ถึงเเม้ว่าพิษสวรรค์นั้นจะน่ากลัวระดับของพิษก็สูงเกินกว่าจะต้านทานไหว และไม่มีพิษชนิดไหนร้ายเเรงเท่า แต่ถึงจะพิษสวรรค์ก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลย

“เซียนเก้าชีวิต แกเสียสละชีวิตของลูกศิษย์นับสิบคน แล้วยังใช้พิษสวรรค์เพื่อมาสังหารฉัน แกนี่มันฝีมือร้ายกาจไม่เบาเลย แต่สำหรับผิวของฉันเนื้อของฉันและฝีมือที่ร้ายกาจของเเกกลับใช้ไม่ได้ผลอะไรกับฉันเลย!”

หลินหยางพูดเสียงราบเรียบ

เซียนเก้าชีวิตขนหัวลุกอีกครั้ง ครั้งนี้เธอไม่ได้ลังเลอีกต่อไป ได้เเต่วิ่งหนีไม่คิดชีวิต

และวินาทีต่อมา

แสงสว่างที่มีพลังมหาศาลปกคลุมเข้ามา

จากนั้นก็ปรากฏร่างๆหนึ่งมายืนข้างๆเธอ

นั่นก็คือหลินหยาง

“ไม่!!”

เซียนเก้าชีวิตแผดเสียงร้องขึ้นด้วยความหวาดกลัว

แต่ขณะนี้หลินหยางไม่ได้เเสดงความเมตาใดๆเลย

คนผู้ใช้กล้าเอาซูเหยียนมาหลอกเขา อีกมายาพิษยังกัดกร่อนเส้นประสาทบางส่วนของเขาอีก

สัมผัสได้ถึงจุดเส้นตายของหลินหยาง

ปล่อยไว้ไหม่ได้!

เเววตาของหลินหยางเย็นชาและเต็มไปด้วยเเววสังหาร จากนั้นชกเข้าไปที่หัวใจของเซียนเก้าชีวิตอย่างเต็มเเรง

ผลั่วะ!

หมัดที่หลินหยางปล่อยออกไปนั้นทั้งทรงพลังและหนักหน่วง เพียงไม่นานเซียนเก้าชีวิตก็cm[สิ้นใจลงตรงนั้น หัวใจเเละอวัยวะถูกฉีกเป็นชิ้นๆจนละเอียด

เซียนเก้าชีวิตทรุดลง ส่วนปากก็เต็มไปด้วยเลือดที่กระอักออกมาไม่หยุดและใบหน้าบิดเบี้ยวไปด้วยความทรมาน

ดวงตาของเธอเบิกกว้างเเละพยายามเงยหน้ามองไปที่หลินหยางอย่างยากลำบาก สายตานั้นจ้องมองราวกับว่าการโจมตีของหลินหยางเมื่อครู่จะรุนเเรงได้ถึงขนาดนี้

“หลินหยาง!”

“คุณหลินหยาง!”

อ้ายหรานและอวิ๋นเซียวที่มาจากเขาด้านหลังต่างพากันตกใจกับภาพที่เห็น

คิดไม่ถึงเลยว่าคนที่มีอำนาจเเละมีชื่อเสียงโ่งดังอย่างเซียนเก้าชีวิตจะต้องมาตายเพราะคนแบบหลินหยาง

“ฝีมือของคุณหลินหยางช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ!”

ฉู่ชิวบ่นพึมพัม

“ความสามารถของคนที่สามารถออกจากสุสานเทพสูงสุดได้อย่างคุณหลินหยางนั้นต้องไม่ธรรมดาอยู่แล้ว อย่างพวกเราคงเอาไปเปรีบยเทียงกับเขาไม่ได้หรอก” อวิ๋นเซียวกล่าวด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำ

อ้ายหรานถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“สุดยอด! สุดยอด! ในที่สุดคนผู้นี้ก็ตายสักที!”

“ตอนนี้ พวกเราตะกูลอวี้ก็กลับบ้านได้โดยไม่ต้องกังวลอะไรอีกแล้ว!”

สมาชิกที่อาศัยอยู่ในตระกูลอวี้ต่างพากันเต้นรำอย่างไร้กังวล

อ้ายหรานที่ตอนนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขก็เดินตรงไปยังหลินหยาง

และในขณะนั้นเอง เธอก็สังเกตุเห็นอะไรบางอย่าง ดวงตาของเธอสั่นระริกด้วยความตกใจกลัว จากนั้นก็ตะโกนออกไปอย่างสุดเสียงว่า “หลินหยาง! ระวัง!!”

“หืม?”

หลินหยางขมวดคิ้วเเน่นโดยที่ยังไม่มีปฏิกิริยาอะไร

ผลั่วะ!

จู่ๆก็มีืออีกข้างจ้วงทะลุเข้าที่หน้าอกของเขาอย่างเเรง

แล้วเมื่อมองดู

นั่นก็คือเซียนเก้าชีวิต!

“อะไรกัน? คะ…คนผู้นี้ยังไม่ตายงั้นเหรอ??”

“เป็นไปไม่ได้ อวัยวะภายในของเธอถูกทำลายไปหมดแล้ว แล้วทำไมเธอยังมีชีวิตอยู่?”

ผู้คนต่างพากันตกใจ

สายตาของหลินหยางพลันดุร้าย เขาคว้าและหักที่เเขนที่ทะลวงอกของตนไว้ จากนั้นตามด้วยหมัดอันทรงพลังชกไปที่หัวของเซียนเก้าชีวิต

พลังของเขาปะทุขึ้นเพียงพอที่จะทุบเซียนเก้าชีวิตให้แตกออกเป็นเสี่ยงๆได้

เเต่วินาทีต่อมา

แกรกแกรกชี่ชี่…

ร่างกายของเซียนเก้าชีวิตก็ขยับจากนั้นก็ออกตัววิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

“ห๊ะ?”

ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างพากันตะลึงงัน ยืนอ้าปากค้างอยู่อย่างนั้น

หารู้ไม่ว่า เซียนเก้าชีวิตยังมีรูใหญ่ๆที่เหวอะหว่ะเป็นช่องโหว่อยู่ที่หน้าอก!

แต่เํธอ…กลับวิ่งเมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น…

หากไม่ได้เห็นกับตาก็คงไม่อยากเชื่อ

“นี่มันเป็นไปไม่ได้…นี่คือเทพเซียนเก้าชีวิต!”