บทที่ 284 วันนี้...เขาถือว่าเหยียบลัทธิฉงจงจนราบแล้ว

เหวินไห่รู้สึกอึ้งไปแล้ว

เขาไม่เคยคิดว่ายิงโพหล้างจะพูดคำพูดแบบนี้ออกมา

มองดูท่าทางที่งงเป็นไก่ตาแตกของเหวินไห่ มุมปากของยิงโพหล้างกระตุกขึ้นเล็กน้อย ส่ายหัวและตบไหล่ของเหวินไห่แล้วพูด “น้องชาย ไม่ต้องห่วง ทางด้านของพ่อคุณผมจะต้องช่วยอยู่แล้ว เพราะถึงผมไม่คิดจะช่วย หลังจากที่หมอเทวดาหลินจัดการพ่อของคุณเรียบร้อยแล้ว เขาก็ต้องมาหาเรื่องผมอยู่ดี ดังนั้นผมไม่เพียงแต่ช่วยพ่อของคุณ ผมกำลังช่วยตัวเองด้วย”

ถึงแม้เหวินไห่จะรู้สึกไม่สบายใจแต่ก็ไม่กล้าพูดอะไร ทำได้แต่เค้นรอยยิ้มออกมาแล้วพูดขอบคุณ

ยิงโพหล้างหันหลังมองไปทางหลินหยางแวบหนึ่ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย “หมอเทวดาหลิน หยุดเถอะ”

หลินหยางที่กำลังบีบคอของเหวินโม่ซินมองไปทางยิงโพหล้างด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์

“เลิกก่อกวนได้แล้ว หยุดเถอะ เชื่อคำพูดของผม” ยิงโพหล้างพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

ในแววตาของเขาปรากฏให้เห็นอารมณ์ของความมั่นใจและไม่สามารถปฏิเสธ

ราวกับเขารู้สึกว่าคำพูดของตัวเองเป็นเหมือนคำพูดศักดิ์สิทธิ์!

แต่ในมุมมองของหลินหยาง คำพูดของยิงโพหล้างเป็นเพียงเรื่องตลก

“หยุดเถอะ? เชื่อคุณ? คุณเป็นใคร? คิดว่าตัวเองเป็นตัวอะไร?” หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

คำถามทั้งสี่ประโยคทำให้ยิงโพหล้างหรี่ตาลงทันที

“...พูดอะไรนะ?” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

“บังอาจ!”

“บัดซบ!”

คนของลัทธิฉงจงและอาวุโสบางคนตะคอกด้วยความโกรธ

หมิงหยูเองก็ขมวดคิ้ว เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม “หมอเทวดาหลิน! ต้องยอมรับว่าความสามารถของคุณน่าตกใจมาก ศิลปะการต่อสู้ทางการแพทย์ของคุณก็น่าเหลือเชื่อมาก แต่ฉันจะบอกอะไรคุณ คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา ถ้าหากคุณยุ่งกับเขาสถานการณ์มันจะร้ายแรงมาก มันจะร้ายแรงยิ่งกว่าเรื่องที่คุณทำในวันนี้ หวังว่าคุณจะเข้าใจเรื่องนี้ อย่าทำให้ตัวเองไม่มีทางเลือกเลย”

สีหน้าของหมิงหยูจริงจังมาก ดูเหมือนเธอจะไม่ได้กำลังล้อเล่น

มีเหรอที่หลินหยางจะไม่รู้ว่าภูมิหลังของยิงโพหล้างไม่ธรรมดา?

แต่มีเหรอที่เขาจะทำตัวเป็นเต่าหัวหดเพราะเรื่องแค่นี้?

ยิ่งไปกว่านั้น…ตั้งแต่เริ่มจนจบคนพวกนี้ไม่เคยรู้ความสามารถที่แท้จริงของเขา

ตระกูลหลินเขายังไม่กลัวเลย แล้วมีเหรอที่เขาต้องกังวลยิงโพหล้างเพียงคนเดียว?

เขาส่ายหัวแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย “แล้วคุณชายยิงคิดจะทำยังไงกับผม?”

“ปล่อยเหวินโม่ซินเถอะ! หลังจากนั้นมาคำนับเหล้าผมหนึ่งแก้ว ผมจะทำเหมือนเรื่องในวันนี้ไม่เคยเกิดขึ้น คุณเองก็พอจะมีความสามารถ ต่อไปมาติดตามผม ผมจะให้คุณฉายแววของตัวเองให้ถึงที่สุดแน่นอน” ยิงโพหล้างยิ้มแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

ผู้คนที่อยู่โดยรอบได้ยินคำพูดประโยคนี้พากันถอนหายใจด้วยอารมณ์ที่ลึกซึ้ง

“ดูเหมือนคุณชายอิงจะชื่นชมหมอเทวดาหลินคนนี้มาก!”

“พูดตามตรง พรสวรรค์ของหมอเทวดาหลินคนนี้ไม่ธรรมดา! ถ้าหากปลูกฝังให้ดีในอนาคตจะต้องเป็นบุคคลสำคัญแน่นอน”

“คุณชายยิงเองก็กำลังคิดจะเพิ่มอิทธิพลให้กับตัวเองมั้ง!”

ผู้คนแอบพากันวิเคราะห์วิจารณ์

หมิงหยูและคนอื่นมองไปทางหลินหยางเพื่อรอฟังคำตอบของเขา

โดยเฉพาะเหวินไห่

ถ้าหากหลินหยางตอบตกลง เขาก็จะกลายเป็นคนของคุณชายยิง เมื่อเป็นแบบนั้นถ้าเขาคิดจะแก้แค้นมันเป็นได้แค่ความฝันลมๆแล้งๆ

เหวินไห่ไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้!

ความตั้งใจของเขาคืออยากให้คุณชายยิงลงมือจัดการหลินหยาง แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าตั้งแต่เริ่มจนจบคุณชายยิงจะไม่ได้เห็นลัทธิฉงจงอยู่ในสายตา เขาคิดแต่จะทำยังไงถึงจะได้ผลประโยชน์ให้ได้มากที่สุด

พูดตามหลัก ยิงโพหล้างนี่แหละที่เป็นคนสร้างหายนะครั้งนี้ให้กับลัทธิฉงจง แต่ยิงโพหล้างกลับไม่สนใจความอยู่รอดของลัทธฺิฉงจง!

เหวินไห่กำหมัดแน่นแต่ไม่กล้าพูดอะไร ทำได้แต่ยืนมองอยู่ด้านข้าง

เพียงแต่…

คำตอบของหลินหยาง ทำให้ความคิดของทุกคนขาดตอนทันที

“แล้วเรื่องของเพื่อนผมควรจะทำยังไง?”

หลังจากได้ยินคำพูดประโยคนี้ แม้แต่ยิงโพหล้างก็ขมวดคิ้ว

“ไอ้โง่คนนี้กำลังพูดอะไรอยู่? คุณชายยิงจะพาเขาบินทะยานขึ้นท้องฟ้าหวังดีต่อเขา ไม่เพียงแต่ไม่รีบขอบคุณ ยังจะไปถามเรื่องที่ไร้สาระแบบนี้อีก? สมองมีปัญหาหรือเปล่า?” อาวุโสคนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

“ใช่ คิดว่าใครก็สามารถได้รับการชื่นชมจากคุณชายยิงหรือยังไง? ผมจะบอกอะไร เรื่องนี้ต้องขอบคุณเพื่อนของคุณด้วยซ้ำ ถ้าหากไม่ได้เป็นเพราะเธอ คิดว่าคุณชายยิงจะสนใจคุณเหรอ? ยังไม่รีบไปคำนับเล่าให้คุณชายยิงอีก”

“ใช่ รีบไปคำนับเหล้าสิ!”

“ไอ้ปัญญาอ่อนคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่?”

“ยังไม่รีบไปคำนับเหล้าอีก?”

เสียงพูดต่างๆนานาโดยรอบกำลังบีบบังคับหลินหยาง

ในมุมมองของพวกเขา ยังไงหลินหยางก็ต้องประนีประนอม และเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว

อย่างไรก็ตามแม้แต่ตำนานอย่างราชากระบี่ก็ยืนอยู่ฝั่งของยิงโพหล้าง แค่หมอเทวดาหลินที่เพิ่งแจ้งเกิด คิดว่าตัวเองเป็นใคร?

ยิงโพหล้างยิ้มเล็กน้อย กำลังรอคำตอบของหลินหยาง

เขาเชื่อ ถ้าหากเป็นคนปกติยังไงก็ต้องตอบตกลงแน่นอน

เพราะติดตามเขามันหมายถึงโอกาสที่ไม่มีสิ้นสุด ความมั่งคั่งและอำนาจที่ไม่สามารถประเมิน!

นี่เป็นความใฝ่ฝันของผู้คนมากมาย