บทที่ 2848 ถูกค้นพบแล้ว

ณ ลานจอดรถชั้นใต้ดิน

ชวี่เทียนเหยียบเบรกและจอดรถที่บริเวณจุดจอดรถชั้นสองส่วนที่ลึกที่สุด

ทั้งสามตื่นตระหนกตกใจอย่างมาก

แม้ภายในลาดจอดรถจะมีรถจอดอยู่จำนวนมาก แต่หากอีกฝ่ายต้องการจะหาก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร

"ฉันคิดว่าอีกฝ่ายคงยังไม่รู้ตำแหน่งของเราใช่ไหม?"

ซูเหยียนถามขึ้นอย่างระมัดระวัง

"ไม่แน่เสมอไป"

กงซีหยุนกล่าว "อีกฝ่ายสามารถถล่มทำลายคนอื่นได้อย่างแม่นยำ แสดงว่าพวกเขาต้องรู้ตำแหน่งของเรา ไม่แน่ อีกฝ่ายอาจรู้แล้วก็ได้ว่าเราแอบอยู่ที่นี่"

"เป็นไปได้ยังไง?" ซูเหยียนตกใจ "เราไม่เห็นแม้แต่คนของอีกฝ่าย พวกเขาจะรู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ที่ไหน?"

"ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ ถ้าจะบอกจะมีหนอนบ่อนไส้ในทีมของเรา เช่นนั้นไม่มีเรื่องไหนที่อีกฝ่ายจะไม่รู้!" ชวี่เทียนกล่าวอย่างเคร่งขรึม

หนอนบ่อนไส้?

ซูเหยียนสูดหายใจเข้า

จริงด้วย

หยางหัวที่ยิ่งใหญ่ ไม่ว่าแดนมรณะหรือลัทธิปีศาจสวรรค์ หากคิดจะส่งหนอนบ่อนไส้เข้ามาก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร

หากมีคนคอยรายงานการเคลื่อนไหวของพวกเขา เช่นนั้นทั้งสามกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายอย่างมาก

ตอนนี้ซูเหยียนทำได้เพียงภาวนาอยู่ในใจ ภาวนาให้เรื่องทั้งหมดเป็นเพียงการคาดเดาของเธอเท่านั้นและอีกฝ่ายก็ไม่ได้รู้ตำแหน่งเบาะแสของพวกเธอเลย

และขณะนี้เอง

เปรี้ยง!

เกิดเสียงฟ้าร้องดังกึกก้องอย่างน่าหวาดกลัว

เสียงที่ดังสนั่นทำให้คนที่อยู่ลานจอดรถต่างได้ยินไปทั่ว

"แย่แล้ว พวกเขามาแล้ว!"

เมื่อได้ยินเสียงฟ้าร้อง สีหน้าของกงซีหยุนก็เปลี่ยนไปอย่างมาก "อีกฝ่ายรู้แล้วว่าเราแอบซ่อนตัวอยู่ที่นี่ เราต้องรีบหนีไปจากที่นี่!"

"ทางออกของชั้นใต้ดินมีทั้งหมดสองทาง แต่หากถูกพวกเขาปิดล้อมไว้ การที่เราจะออกไปตามทางออกถือเป็นการส่งตัวเองเข้าไปในเงื้อมมือของอีกฝ่าย! เราต้องรีบเข้าไปในห้างสรรพสินค้า!"

ชวี่เทียนตะคอกและรีบปลดเข็มขัดนิรภัยทันที

ซูเหยียนก็รีบตามทั้งสองวิ่งเข้าไปในลิฟต์ที่อยู่ใกล้ที่สุด

เปรี้ยง!

เปรี้ยง!

เปรี้ยง!

ขณะนี้เอง เสียงฟ้าร้องอันน่าสะพรึงก็ดังขึ้นติดต่อกัน

ทั้งสามที่กำลังเข้าไปในห้างสรรพสินค้าก็เข้าใจได้ทันทีว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้มีแค่คนเดียว

"ออกไปทางประตูใหญ่ชั้นหนึ่ง!"

ชวี่เทียนกล่าวอย่างเคร่งขรึมและพาซูเหยียนพร้อมกับกงซีหยุนวิ่งไปอย่างรวดเร็ว

ห้างสรรพสินค้าเทียนหงถือเป็นห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่สุดและแต่ละวันก็มีผู้มาใช้บริการเป็นจำนวนมาก

โดยเฉพาะช่วงใกล้ค่ำที่จะมีนักเรียนนักศึกษารวมถึงคู่รักล้วนต่างเลือกที่นี่เพื่อเป็นสถานที่นัดพบปะพูดคุยหรือออกเดท ดังนั้นบริเวณประตูทางเข้าล้วนเต็มไปด้วยผู้คนพลุกพล่าน

หากแอบหลบหนีไปตอนนี้ก็คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร

แต่ขณะที่ทั้งสามกำลังเดินไปอย่างเร่งรีบนั้น

ตู้ม!

จู่ๆ ใครคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นมา โดยกระโดดลงมาจากท้องฟ้าและหยุดยืนอยู่หน้าประตู

เมื่อเขาเหยียบพื้น สายฟ้าแล่บก็แผ่ซ่านไปทั่วทุกทิศ ผู้คนที่กำลังเข้าออกห้างสรรพสินค้าต่างตกตะลึงจนแทบหมดสติล้มลงกับพื้น

"อ๋า! !"

ประชาชนทั่วไปต่างหวาดกลัวและพากันหลบหนี

ทั้งสามเองก็ตกใจจนหยุดชะงัก

จากนั้นก็เห็นชายคนนั้นโบกมือและฝ่ามือของเขาก็ปรากฏให้เห็นสายฟ้าแล่บเส้นหนึ่งพร้อมกับดึงจากทางซ้ายไปทางขวาของประตูทางเข้าเพื่อปิดการเข้าออกลง

"อะไรกัน?"