บทที่ 2852 ถล่มทำลายโลก

พลังปีศาจถาโถมเข้ามาอย่างน่าสะพรึง

ผู้คุมเขตต้องห้ามที่อยู่ตรงหน้าเห็นเข้าก็รู้สึกดีใจ

เขาพุ่งออกไปเพื่อรวมตัวกับคนที่เหลือ

หลินหยางไม่ได้ขัดขวางและเพียงมองอย่างนิ่งเฉย

"แย่แล้ว! ประธานหลิน พวกเขามากันแล้ว เราต้องรีบหนี! ! รีบหนีเร็วเข้า!"

กงซีหยุนตะโกนเสียงสั่นด้วยความรู้สึกหวาดกลัว

"กงซีหยุน ชวี่เทียนอยู่ที่ไหน?"

ดูเหมือนหลินหยางจะไม่ได้สนใจผู้คุมเขตต้องห้ามเหล่านี้และเพียงหันไปถาม

กงซีหยุนสะดุ้งและเผยให้เห็นความโศกเศร้าในแววตาพร้อมกับกระซิบ "ชวี่เทียนเขา...เขาจากไปแล้ว!"

"ตายแล้ว?"

หลินหยางกล่าวเสียงเคร่งขรึม "ศพของเขายังอยู่ไหม?"

กงซีหยุนสะดุ้งและรีบกล่าว "อยู่! อยู่! อยู่ที่ชั้นหนึ่ง!"

เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าหลินหยางมีทักษะการแพทย์ด้านการทำให้คนตายฟื้นกลับขึ้นมาได้

หากศพของชวี่เทียนยังอยู่ในสภาพดี การจะทำให้เขาฟื้นกลับมาถือเป็นเรื่องง่ายอย่างมาก

เพียงแค่ตอนนี้ ผู้คุมเขตต้องห้ามทั้งแปดต่างมารวมตัวกันแล้ว เช่นนี้จะจัดการยังไง?

แม้หลินหยางจะสามารถจัดการได้ แต่การต้องจัดการกำจัดผู้คุมเขตต้องห้ามทั้งแปดอย่างต่อเนื่องเช่นนี้ จะต้องไม่ใช่เรื่องง่ายแน่

ซูเหยียนและกงซีหยุนต่างรู้สึกกังวลใจ

"คุณไม่ได้ฆ่าผม? ดูเหมือนว่าคุณไม่ได้เห็นพวกเราในสายตาเลยสักนิดเดียวสินะ!"

ผู้คุมเขตต้องห้ามที่เพิ่งหลบหนีไปได้กล่าวอย่างเยือกเย็นขณะจับจ้องมาที่หลินหยาง

"ผมหมดความอดทนกับลัทธิปีศาจสวรรค์แล้ว! ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมพวกคุณคอยพยายามยั่วยุความอดทนของผม แต่ผมขอบอกไว้เลยว่าครั้งนี้ผมไม่มีทางปล่อยพวกคุณไปอย่างแน่นอน!"

หลินหยางกล่าวเสียงแหบแห้ง

"จริงเหรอ? แต่น่าเสียดายคุณไม่มีโอกาสนั้นแล้ว ถ้าคุณฆ่าผม เราอาจไม่มีทางกระตุ้นปล่อยพลัง "ค่ายกลพลังปีศาจถล่มโลก" เพื่อฆ่าคุณ! แต่คุณกลับยืดเยื้อจนทำให้ผมหลบหนีออกมาได้แบบนี้จนทำให้พวกเราทั้งแปดมารวมตัวกันได้ เห็นทีจะยากหากไม่กำจัดคุณเสีย?" ชายคนนั้นกล่าวอย่างเยือกเย็น

"คุณมีเพียงตัวคนเดียว คุณคิดว่าจะรับมือกับพวกเราได้อย่างนั้นเหรอ?"

ผู้คุมเขตต้องห้ามอีกคนเดินเข้ามาหาหลินหยางพร้อมกับเช็ดเลือดที่มุมปากของตัวเอง

พลังปีศาจจำนวนมากถูกปลดปล่อยออกมาจนปกคลุมไปทั่วทั้งชั้นบนสุดของห้างสรรพสินค้า

วินาทีนี้ อุณหภูมิในห้างกลับลดลงอย่างน่าตกใจและเกือบแตะที่ศูนย์องศา

บรรยากาศโดยรอบเปลี่ยนไปจนมืดสลัวและเงียบงันอย่างน่าสะพรึงกลัว

ราวกับว่าวินาทีนี้ ทั้งห้างสรรพสินค้าได้กลายเป็นอาณาจักรของเหล่าปีศาจ!

ทว่าหลินหยางกลับไม่ได้รู้สึกตกใจ เพียงแค่ดวงตาของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงเลือด

"ผมมีเพียงตัวคนเดียว? ผมเคยพูดเหรอว่ามีเพียงผมคนเดียวอยู่ที่นี่?"

บรรดาผู้คุมเขตต้องห้ามเหล่านั้นตกใจเล็กน้อยและจู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้พร้อมกับมองไปรอบๆ

วินาทีนี้ พวกเขาเพิ่งจะรับรู้ได้ถึงความผิดปกติที่อยู่รอบๆ ตัว

จากนั้นก็เห็นเงาคนจำนวนมากยืนรายล้อมอยู่ทั่วทุกทิศทาง

ทว่าผู้คุมเขตต้องห้ามทั้งหมดกลับสัมผัสไม่ได้ถึงการมีอยู่ของผู้คนเหล่านี้ตั้งแต่วินาทีแรก!

"เขามีผู้ช่วย! !"

"ทุกคนระวังตัว!"

ทุกคนต่างตะคอกเสียงต่ำพร้อมกับกระตุ้นพลังปีศาจเพื่อระมัดระวังตัวมากขึ้น