บทที่ 2856 เป็นศัตรูหรือเป็นเพื่อน?

ผู้ชายผมขาวเห็นแววตาของปีศาจคนนี้มีความหวาดกลัว เลยตบหน้าของเขาหลายครั้ง

เขาถูกตบตีจนกระอักอาเจียนออกมาเป็นเลือด ฟันหลุดออกมาสี่ห้าซี่

“ขี้ขลาดแบบนี้ เป็นปีศาจได้ยังไง? ไสหัวไปซะ!”

ชายผมขาวโยนปีศาจคนนั้นออกไป

ปีศาจคนนั้นกระแทกลงกับพื้นอย่างรุนแรง แต่เขาไม่กล้ารีรอชักช้า รีบคลานลุกขึ้นวิ่งหนีทันที

“สวะ! รอจบการต่อสู้แล้ว ฉันค่อยคิดบัญชีกับแก!”

ชายผมขาวพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา จากนั้นสั่งให้กองกำลังออกไปโจมตี

แต่เวลานี้

ปังๆๆๆ….

เสียงระเบิดอย่างรุนแรงดังมาจากด้านหลังของกองกำลังปีศาจชุดนี้

ชายผมขาวชะงักงัน ยังไม่ทันได้สติกลับมา

เคร้ง!

แสงดาบที่น่าสะพรึงกลัวลงมาจากท้องฟ้า และโจมตีมาทางเขาโดยตรง

ชายผมขาวตื่นตกใจ รีบหลบทันที

แต่ช้าไปแล้วหนึ่งก้าว

แขนข้างหนึ่งของเขาถูกหั่นลงมาแล้ว พลังดาบที่น่ากลัวเหมือนคลื่นพายุกระแทกบนร่างกายเขา จนทำให้ร่างกายของเขาบาดเจ็บสาหัส

ร่างกายของชายผมขาวเต็มไปด้วยเลือด เขารีบลุกขึ้นยืน

แต่ตอนนี้ที่เขามองไปข้างหน้า คนทั้งคนถึงกับเหม่อลอย

โจวเซวียนหลงสีหน้าตึงเครียด สมองอื้ออึงดังขึ้น

เมื่อมองปีศาจเหล่านี้ที่เดินมาข้างหน้าอย่างไม่เกรงกลัวความตาย สีหน้าของเขาก็อึมครึมเป็นอย่างมาก

เป็นอย่างนี้ต่อไป แนวการป้องกันจะต้านไม่ไหวและจะถูกโจมตีไม่ช้าก็เร็วแน่นอน

จะต้องรีบหาวิธีจัดการสถานการณ์นี้อย่างเร่งด่วน

โจวเซวียนหลงสายตาสั่นไหว คิดอย่างหนัก

แต่เวลานี้ ทางด้านของปีศาจมีการระเบิดอย่างต่อเนื่อง จึงทำให้ดึงดูดความสนใจของเขาไป

“เกิดอะไรขึ้น?ยังมีคนโจมตีคนของลัทธิปีศาจสวรรค์เหล่านี้เหรอ?”

โจวเซวียนหลงชะงักงันเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะถามขึ้น

“หัวหน้ากองทัพ!”

จู่ๆทหารชั้นผู้น้อยคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามา

“เกิดอะไรขึ้น?”โจวเซวียนหลงถามขึ้น

จากนั้นก็ได้ยินทหารพูดขึ้นด้วยความร้อนใจว่า“หัวหน้า มีกองกำลังหนึ่งกำลังโจมตีคนของลัทธิปีศาจสวรรค์ คนลัทธิปีศาจสวรรค์เหล่านี้จะต้านไม่ไหวแล้ว!”

“อะไรนะ?”

โจวเซวียนหลงชะงักงัน มองฝ่ายตรงข้ามด้วยความตื่นตะลึง และรีบถามว่า”กองกำลังอะไร? มากันกี่คน?”

“ไม่…ไม่แน่ใจ คนของพวกเราอยู่บนที่สูงตรวจสอบพบว่าคนพวกนั้นแต่งกายแปลกๆ แต่ละคนถือมีดถือปืน มีความกล้าหาญอย่างมาก อีกอย่างคนก็ไม่เยอะ เหมือน..จะมีแค่สิบหกคน….”ทหารคนนั้นพูดขึ้น

“สิบหกคน?”