บทที่ 2867 จุดประสงค์คืออะไร?

"กองทัพปีศาจสังหาร?"

หลินหยางขมวดคิ้ว

"แม่ทัพหลิน ดูเหมือนจะเป็นกองกำลังจอมปีศาจที่โจมตีเมืองเจียงเฉิน!"

โจวเซวียนหลงกล่าว: "เพียงแต่กองกำลังนี้ถูกคนของทีมเทียนหู่ฉือเว่ยสังหาร จนพ่ายแพ้ย่อยยับ! บ้างก็ตาย บ้างก็หนี แม้แต่ผู้บัญชาการก็หายสาบสูญ"

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง"

หลินหยางพยักหน้า แล้วหันมองไปยังผู้ส่งสารคนนั้น: "ในเมื่อตอนนี้กองทัพปีศาจสังหารพ่ายแพ้แล้ว ทำไมคุณถึงไม่กลับไปที่ลัทธิปีศาจสวรรค์ล่ะ แต่กลับวิ่งมาขอหลบภัยกับฉันที่นี่? เพราะเหตุใดกัน?"

ผู้ส่งสารคนนั้นตะโกนด้วยตัวที่สั่นระริกว่า: "หมอเทวดาหลิน ข้าน้อยไม่ได้มีเจตนาอื่น เพียงแค่ต้องการมีชีวิตรอด เพียงเท่านั้น!"

"ทำไม? กลับไปจะไม่มีชีวิตรอดหรือ?" หลินหยางขมวดคิ้วแล้วกล่าวถาม

"กลับไป....กลับไปไม่มีชีวิตรอดแน่....." ผู้ส่งสารคนนั้นกล่าวด้วยตัวที่สั่นระริก

"เพราะอะไร?"

หลินหยางกล่าวถามอย่างไม่เข้าใจ

"เพราะ.....เพราะว่าเจ้าลัทธิได้เริ่มใช้แผนการดูดเลือด! ตอนนี้ที่จู่โจมเมืองเจียงเฉินอยู่ล้วนเป็นกองทัพดูดเลือด! พวกเราจะต้องตายอย่างแน่นอน!"

ผู้ส่งสารนำศีรษะโขกลงบนพื้นอย่างแรง จนสั่นสะท้านไปทั่วทั้งตัว

เพียงแค่ม่านซาหงรวมทั้งฉยงตาวและคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ ได้ยิน แต่ละคนก็ตกใจจนหน้าถอดสี

โดยเฉพาะม่านซาหง ที่ถอยหลังอย่างต่อเนื่อง จนแทบจะยืนไม่อยู่

หลินหยางตระหนักได้ถึงความผิดปกติ จึงมองไปยังม่านซาหงทันที: "ซาหง! กองทัพดูดเลือดนี้.....มันคืออะไรกัน?"

ม่านซาหงกัดริมฝีปากแน่น เงียบไม่พูดจาเป็นเวลานาน แล้วจึงกล่าวด้วยเสียงอันเคร่งขรึมว่า: "กองทัพดูดเลือดเป็นชื่อเรียกรวมสถานะหลังจากเจ้าลัทธิดำเนินการปลดล็อกเวทมนตร์ของจอมปีศาจ!"

"ปลดล็อกเวทมนตร์?" หลินหยางค่อนข้างไม่เข้าใจ จึงมองม่านซาหงด้วยความแปลกใจ

"ถูกต้อง"

ในดวงตาของม่านซาหงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว: "ในลัทธิปีศาจสวรรค์มีวิธีการลับ ที่สามารถกระตุ้นโลหิตปีศาจของจอมปีศาจ มีพลังที่ใช้ในการดูดเลือด! ภายใต้พลังในการดูดเลือดนี้ จอมปีศาจยิ่งสังหารได้มาเท่าไร ก็ยิ่งมีความแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น! หมอเทวดาหลิน คุณ....คุณดูที่ข้อมือของเขาสิ!"

หลินหยางหายใจถี่

ชวี่เทียนที่อยู่ข้างๆ เดินเข้าไปสองสามก้าว แล้วคว้าข้อมือของจอมปีศาจผู้นั้นขึ้นมา ม้วนแขนเสื้อขึ้นแล้วดู

ที่ข้อมือของจอมปีศาจผู้นั้น คาดไม่ถึงว่าจะมีลายปีศาจแดงเลือดที่ดูโหดเหี้ยมและน่าสะพรึงกลัว!!

"นี่มันคืออะไรกัน?"

หลินหยางงุนงง

"นี่ก็คือวิธีการรับครับ!"

ม่านซาหงชีไปที่ลายปีศาจแดงเลือดแล้วกล่าวอย่างหวาดกลัวว่า: "เจ้าลัทธิจะลงลายปีศาจนี้ให้กับจอมปีศาจ และจอมปีศาจที่มีลายปีศาจนี้ เมื่อทำการสังหาร ก็จะทำการดูดกลืนเลือดสด ดูดซับพลังชั่วร้าย เพื่อหล่อเลี้ยงลายปีศาจนี้ ตามการหล่อเลี้ยงและเส้นไหว้อย่างช้าๆ ลายปีศาจก็จะกลายเป็นสีดำ จอมปีศาจที่มีลายปีศาจก็จะค่อยๆ สูญเสียสติและอุปนิสัย และค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยลายปีศาจ เมื่อทำการสังหารมาถึงระดับหนึ่ง คนก็จะไม่ใช่คนก่อนหน้านี้อีกต่อไป แต่จะถูกแทนที่ด้วยลายปีศาจนี้อย่างสมบูรณ์ กลายเป็นปีศาจร้าย! เมื่อพลังในลายปีศาจสูญสิ้นลง สิ่งที่เรียกว่า'ปีศาจร้าย' ก็จะต้องตาย ณ จุดนั้นทันที และไม่มีชีวิตรอดอีกต่อไป......."

คนโดยรอบต่างก็ตกใจจนหน้าถอดสี

"ข้าน้อยไม่อยากกลายเป็นปีศาจร้อยและต้องตายอย่างกะทันหัน ด้วยเหตุนี้จึงปรารถนาที่จะยอมจำนนต่อหมอเทวดาหลิน! หมอเทวดาหลินได้โปรดไว้ชีวิตข้าน้อยด้วย หมอเทวดาหลินได้โปรดสงสารข้าน้อยด้วยเถอะครับ!"

คนคนนั้นคำนับไม่หยุด ด้วยความหวาดกลัวเป็นอย่างมาก

หัวใจของหลินหยางขึงตึง ครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึมว่า: "ชวี่เทียน ฉันมอบหมายคนคนนี้ให้คุณ จัดการงานให้เขาทำไปก่อน!"

"ครับ!"

ชวี่เทียนพยักหน้า

หลินหยางไม่พูดจาอีก ลูบคางเล็กน้อยเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

"บ้าไปแล้ว! ครั้งนี้เจ้าลัทธิ คงบ้าไปแล้วจริงๆ! นี่มันคือการสังเวยชีวิตของจอมปีศาจจำนวนนับไม่ถ้วนอย่างไม่ต้องสงสัย!"

ม่านซาหงยังคงหวาดผวาอยู่ และอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้า

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ หลินหยางก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงหันหน้าไปจ้องมองม่านซาหงทันที!