บทที่ 2870 เคล็ดวิชาอมตะ?

"ร่วมมือกันกับฉันงั้นเหรอ?"

หลินหยางขมวดคิ้ว แต่ไม่นานก็เข้าใจความหมายในคำพูดของสื่อหลงเทียน จึงยิ้มและกล่าวว่า : "ทำไมล่ะ? ลัทธิปีศาจสวรรค์อยู่ภายใต้การควบคุมของแดนมังกร มันสุดจะทนเช่นนี้เลยเหรอ? คาดไม่ถึงว่ายังต้องการดึงฉันไปเข้าพวกอีกด้วย?"

หลินหยางรู้ดีว่าในระยะนี้แดนมังกรทำการควบคุมมาตลอด เป็นเพราะการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์สนามรบทางชายแดนตอนเหนือ กองกำลังทหารส่วนใหญ่ของแดนมังกรจึงถูกจัดวางอยู่ที่สนามรบของชายแดนตอนเหนือ เช่นนี้ลัทธิปีศาจสวรรค์จึงมีโอกาสได้หายใจ

เจ้าลัทธิเป็นคนเฉลียวฉลาด เขารู้ดีว่า นี่คือโอกาสเดียวของตนเอง ถ้าไม่สามารถคว้าสถานการณ์ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้ไว้ จุดจบที่รอลัทธิปีศาจสวรรค์อยู่มีเพียงแค่การล่มสลายเท่านั้น

และในตอนนี้ ลัทธิปีศาจสวรรค์จะต้องช่วงชิงทุกสิ่งทุกอย่างที่มีประโยชน์เพื่อความแข็งแกร่งของตนเอง

หลินหยางยากเมืองเจียงเฉินสำหรับพวกเขานั้น ก็คือความแข็งแกร่งที่ไม่อาจเพิกเฉยได้

หากสามารถดึงหลินหยางเข้ามาอยู่ในค่ายลัทธิปีศาจสวรรค์ได้ มันจะเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมที่สุดของลัทธิปีศาจสวรรค์อย่างแน่นอน

ลัทธิปีศาจสวรรค์จะได้รับแรงหนุนอันยิ่งใหญ่ หยุดภัยพิบัติอันใหญ่หลวง แล้วทำไมจะไม่ทำล่ะ?

"หมอเทวดาหลิน! อย่าพูดไม่น่าฟังอย่างนั้นเลย คุณมาที่นี่ ไม่ใช่ว่าต้องการช่วยลูกน้องเหล่านั้นของคุณออกมาหรอกเหรอ? ขอเพียงแค่คุณยอมเข้าร่วมกับเรา ฉันรับประกันเลยว่าไม่เพียงแต่พวกเขาจะกลับไปอย่างสงบสุขปลอดภัยเท่านั้น แต่ไม่ว่าคุณจะต้องการอะไร ลัทธิปีศาจสวรรค์ของเราจะทำทุกอย่างให้คุณพึงพอใจ!" สื่อหลงเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"คุณคิดว่าฉันเป็นคนที่ประนีประนอมได้ง่ายๆ ขนาดนั้นเลยเหรอ?"

หลินหยางหัวเราะเยาะ : "ฉันเป็นคนของแดนมังกร จะยอมก้มหัวให้ลัทธิปีศาจสวรรค์ของคุณเพื่อผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ ได้อย่างไร? สื่อหลงเทียน เราไม่ได้เพิ่งรู้จักกันวันแรกนะ เนิ่นนานขนาดนี้แล้ว แม้แต่นิสัยใจคอของฉันคุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?"

"หึ หมอเทวดาหลิน พูดง่ายแต่ทำยาก ลูกน้องเหล่านั้นของคุณ คุณไม่สนใจแล้วใช่ไหม?" สื่อหลงเทียนส่ายหัว

"ฉันช่วยพวกเขาออกมาเอง"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ

"ตกลง! ฉันก็คิดว่าคุณจะสามารถช่วยชีวิตลูกน้องของคุณออกมาได้! แต่สำหรับเราแล้ว ตัวต่อรองที่จะเชิญคุณมาเข้าร่วมกับเรามันไม่ใช่สิ่งเหล่านี้!"

สื่อหลงเทียนหรี่ตามอง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความใคร่ครวญและความลึกลับ

หลินหยางขมวดคิ้วแน่น : "ยังมีอะไรอีกล่ะ?"

แต่กลับเห็นสื่อหลงเทียนเดินเข้ามาข้างหน้าสองสามก้าว เขาเข้ามาใกล้ๆ หลินหยาง กล่าวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย : "คุณ.....อยากได้เคล็ดวิชาอมตะไหมล่ะ?"

ลมหายใจของหลินหยางสั่นระริก เบิกตาโพลงทันที และมองสื่อหลงเทียนอย่างไม่อยากจะเชื่อ

แต่ไม่นานเขาก็หัวเราะเสียงดัง : "สื่อหลงเทียน! ทำไมถึงเอาคำพูดที่แม้แต่เด็กสามขวบก็ยังไม่เชื่อมาหลอกล่อได้ล่ะ? น่าตลกจริงๆ เลย! ฮ่าๆๆๆ ....."

"คุณไม่เชื่อเหรอ?"

สื่อหลงเทียนมองเข้าอย่างนิ่งๆ

"ฉันจะเชื่อได้อย่างไร? คุณบอกฉันมาสิว่าสิ่งที่ชำนาญที่สุดคืออะไร? ทักษะการแพทย์! จุดสิ้นสุดของทักษะการแพทย์คืออะไร? ไม่ใช่ว่าไม่แก่ไม่ตายไม่ดับสลายเหรอ? สิ่งที่ฉันเสาะแสวงหา ก็คือเคล็ดวิชาอมตะ! แต่ฉันเข้าใจดีกว่าใครๆ กับสิ่งที่เรียกว่าเคล็ดวิชาอมตะ! เดิมทีมันก็แค่สิ่งที่สมมติขึ้นมาเท่านั้น! ทุกสรรพสิ่งในโลกใบนี้ ล้วนมีเหตุมีผล ทฤษฎีของการเวียนว่ายตายเกิด หนีไม่พ้นการเกิดแก่เจ็บตาย อมตะน่ะเหรอ? มันเป็นเพียงแค่ฝันกลางวันของคนเพ้อเจ้อก็เท่านั้นแหละ!"

หลินหยางยิ้มเบาๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

แต่ทว่าสื่อหลงเทียนกับส่ายหัวไม่หยุด

"หมอเทวดาหลิน คุณไม่เชื่อ เพราะว่าคุณไม่รู้! คุณไม่เข้าใจ! ฉันจะบอกความจริงให้กับคุณ ว่าเจ้าลัทธิของเรา ได้การเป็นการมีอยู่ที่อมตะไม่แก่ไม่ตายไม่ดับสลายไปแล้ว! ลัทธิปีศาจมารของเรา มีวิชาต้องห้ามไม่มีที่สิ้นสุด วิชาอาคมแต่ละอย่างเป็นสิ่งที่คนทั่วไปไม่สามารถจินตนาการได้! ผู้คุมเขตต้องห้ามทั้งแปดของผู้นำระดับสูงหยางหัวของคุณที่จับมาเหล่านั้น พวกเขาแต่ละคนล้วนมีชีวิตอยู่เมื่อไม่กี่ปีมานี้! เมื่อหลายพันปีก่อน ลัทธิปีศาจสวรรค์ของฉันมีวิธีการที่จะทำให้คนมีอายุขัยกว่าพันปี ตอนนี้การค้นหาเคล็ดวิชาอมตะ ยังจะมีอะไรยากอีกล่ะ?" สื่อหลงเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม