บทที่ 2912 ตอบโต้กลับ

ผู้คนทั้งหมดที่ต่อสู้กันทุกทิศทุกทางได้หยุดลง จ้องมองฉากที่น่าสั่นสะเทือนนี้อย่างน่าตกตะลึง

การต่อสู้ สิ้นสุดลงแล้วเหรอ?

หมอเทวดาหลินแห่งเมืองเจียงเฉินพ่ายแพ้แล้วเหรอ?

"ไม่!!"

"หมอเทวดาหลิน!!"

ผู้คนของหยางหัวจำนวนนับไม่ถ้วนรีบพุ่งเข้ามา ราวกับคนเสียสติ

ผู้นำเกาะบูรพานำคนบุกเข้ามาที่นี่ ตั้งใจที่จะช่วยหมอเทวดาหลินจากเงื้อมมือของเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์

ฟรึ่บๆๆๆ .....

ปีศาจสวรรค์หลายตัวที่มีลมปราณมากมายมหาศาลได้ปรากฏตัวขึ้น เพื่อขวางทางไปของพวกเขา

"วันนี้ หมอเทวดาหลินจะต้องตายอยู่ที่นี่ เมืองเจียงเฉินและหยางหัวจะต้องกลายเป็นประวัติศาสตร์ และอีกไม่นาน ลัทธิปีศาจสวรรค์ของฉันจะทะลุเข้าไปในเมืองเจียงเฉิน ทำให้เมืองเจียงเฉินนองเลือด! เพื่อแสดงพลานุภาพปีศาจสวรรค์ของฉัน!"

ปีศาจสวรรค์ตนหนึ่งคำรามออกมาเสียงดัง ราวกับระฆังใหญ่ที่ดังกังวานไปทุกทิศทุกทาง

ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนหวาดกลัวอย่างสุดขีด

ลั่วถานฮวามีสีหน้าซีดเผือด เนื้อตัวสั่นเทา

เธอพบว่าการยอมจำนนของตนเองดูเหมือนจะเป็นการตัดสินใจผิดอย่างมหันต์

ถ้าหลินหยางตายที่นี่ จุดจบของผู้ทรยศอย่างเธอคงน่าสังเวชอย่างมาก

"เจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์! ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ! บางที แดนมรณะของเราอาจจะพิจารณาเดิมพันสมบัติอันล้ำค่าทั้งหมดกับตัวเขาก็ได้!"

ดวงตาทั้งคู่ของผู้อาวุโสใหญ่สว่างไสว และอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา

คนข้างๆ ตกตะลึง

"ผู้อาวุโสใหญ่ ท่านหมายความว่า....."

ผู้อาวุโสรองกล่าวอย่างระมัดระวัง

ผู้อาวุโสใหญ่พยักหน้าเบาๆ และไม่ได้กล่าวอะไรอีก

บริเวณรอบๆ ค่อยๆ เงียบสงัดลง

ฉับพลันลมก็พัดโชยเข้ามา นำพากลิ่นเลือดจางๆ มาด้วย ทำให้คนหวาดกลัวจนตัวสั่น

"หมอเทวดาหลิน คุณเสียดายใช่ไหมล่ะ?"

เจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ยิ้มเล็กน้อย ค่อยๆ ยื่นมือออกไป และกดลงบนหน้าอกของหลินหยาง ดูเหมือนว่าจะต้องการควักอวัยวะภายในของเขาออกมา

"ฉัน.....จะเสียดายไปทำไม?"

มุมปากของหลินหยางมีเลือดไหลซึมออกมา กล่าวพร้อมกับลดสายตาลง

"หากคุณจอมสวามิภักดิ์กับฉัน มันจะมีจุดจบเช่นนี้ได้อย่างไร? เดิมทีคุณสามารถเพลิดเพลินกับการสลายโลกใบนี้ไปด้วยกันกับฉันได้ สามารถแสวงหาความเป็นอมตะไปกับฉันได้ แต่เป็นเพราะความมุทะลุและความโง่งมของคุณ ได้ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างนี้ไปแล้ว!" เจ้าลัทธิได้กล่าวอย่างดุร้าย

หลินหยางไม่ได้พูดอะไร

จมดิ่งอยู่กับความเงียบงัน

ดูเหมือนว่ากำลังคิดอะไรอยู่

เจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ยกมุมปากขึ้น เขาฉีกหน้าอกของหลินหยางทีละน้อยๆ เตรียมที่จะดึงอวัยวะภายในออกมา

การกระทำของเขาดูระมัดระวัง

ในความคิดของเขา สำหรับคนที่มีศิลปะการต่อสู้ทางการแพทย์ระดับสูงอย่างหลินหยาง อวัยวะภายในและเลือดถือได้ว่าเป็นยาชูกำลังชั้นดี ถ้ามันถูกทำลาย มันจะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่

เขาพร้อมที่จะเพลิดเพลินไปกับอาหารอันโอชะชิ้นสุดท้าย นี่คือผลลัพธ์แห่งชัยชนะ

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ หลินหยางก็เงยหน้าขึ้นมาทันที ดวงตาทั้งคู่ที่ซีดขาวก็กลับมาสว่างไสวอีกครั้ง

"แต่ว่า.....ฉันไม่ได้พ่ายแพ้น่ะสิ"

"ห๊ะ?"

เจ้าลัทธิปีศาจตกตะลึง

แต่หลินหยางกลับเหยียดแขนออกมาอย่างกะทันหัน และจับไหล่ของเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ไว้อย่างแรง

จากนั้น

พรวด!!

หน้าอกของเขาเปิดกว้าง และมีฝ่ามือโครงกระดูกสีทองสองฝ่ามือเจาะทะลุเข้าไปที่หน้าอกของเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์!!

นี่คือกระดูกเทพสูงสุด!

กระดูกเทพสูงสุดสีทองนี้ราวกับหลอดสองอัน มันเจาะเข้าไปในร่างกายของเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ และดูดอย่างบ้าคลั่ง

อั้กๆๆ .....

พลังอันยิ่งใหญ่มหาศาลเริ่มหลั่งไหลมาตามมือกระดูกเทพสูงสุดสีทองเข้าสู่ร่างกายของหลินหยาง