บทที่ 2957 ไร้ยางอายมาก

หอประชุมของโรงเรียนเป็นอาคารสไตล์ยุโรป ใหญ่โตอย่างมาก และดูดีมีสง่าอย่างมาก

ในขณะนี้นักเรียนจำนวนมากมารวมตัวกันที่หน้าหอประชุม บางคนสวมชุดแฟนซี และเตรียมอุปกรณ์ไว้สำหรับการแสดง นอกจากนี้ยังมีนักเรียนจำนวนมากที่กำลังตกแต่งหอประชุมอยู่ด้วย

แต่ที่เห็นได้ชัดคือมีรถยนต์หรูหราอยู่ทางซ้ายและขวาของหอประชุม จอดอยู่เป็นจำนวนมาก

และนั่นคือรถเบนท์ลีย์ทั้งหมด

เป็นสิบๆ คันเลย!

ท้ายรถของรถเบนท์ลีย์เหล่านี้ถูกเปิดออก และชายในชุดสูทสีดำสวมแว่นกันแดดก็ขนย้ายสิ่งของออกจากรถอย่างเป็นระเบียบ

"สิ่งเหล่านี้ก็เป็นสิ่งของที่นักเรียนของโรงเรียนจัดเอามาเหรอ?"

หลินหยางขมวดคิ้วและเอ่ยถาม

"งานสถาปนาโรงเรียนส่วนใหญ่แล้วเป็นกลุ่มนักเรียนที่จัดขึ้นมา เป็นไปได้ไหมที่นักเรียนจากครอบครัวที่ร่ำรวยจะเตรียมเอามาด้วย?" ซูเหยียนก็งุนงงเช่นกัน

"บางที อาจจะเป็นติงหยางคนนั้นเตรียมเอามาเซอร์ไพรส์คุณก็ได้"

หลินหยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"เซอร์ไพรส์อะไรล่ะ!"

ซูเหยียนทำเสียงไม่พอใจ และมองค้อนหลินหยาง : "แต่คนบางคน ก็ไม่รู้ว่าเตรียมเซอร์ไพรส์อะไรให้ฉันหรือเปล่า?"

หลินหยางถูกคำพูดนี้ของซูเหยียนทำให้พูดไม่ออก เขายิ้มอย่างเขินอาย และกล่าวว่า : "ต้องมี ต้องมีสิ....."

"เฮ้? คุณคือเสี่ยวเหยียนใช่ไหม?"

ในเวลานี้ เสียงที่แปลกใจและดีใจได้ดังเข้ามา

ซูเหยียนหันไปมอง ทันใดนั้นก็ดีใจอย่างมาก : "เหวินจิ้ง?"

"ไอ๊หยา เสี่ยวเหยียนจริงๆ ด้วย? ฉันไม่กล้าที่จะจำคุณได้เลย! ว่าหน้าตาคุณจะเป็นอย่างไร? ทำไมถึงสวยกว่าเมื่อก่อนอีกล่ะ?"

ผู้หญิงที่ชื่อเหวินจิ้งจับมือเล็กๆ ของซูเหยียน และตื่นเต้นไม่หยุด

หลินหยางมองพิจารณาดู

นี่คือผู้หญิงผมสั้น เช่นเดียวกันกับซูเหยียน คือสวมชุดนักเรียนเหมือนกัน และที่ด้านหลังของเธอยังมีชายหญิงอีกสองสามคน ดูเหมือนว่าจะเป็นคนที่มาเข้าร่วมงานสถาปนาด้วยเช่นกัน

"เหวินจิ้ง ท่านนี้คือดาวโรงเรียนซูที่คุณบอกใช่ไหม? สวยจังเลย!"

ผู้หญิงสวมแว่นตาที่อยู่ด้านหลังกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ถึงแม้ว่าผู้หญิงคนนี้ก็สวมชุดนักเรียนเช่นกัน แต่รอบๆ เอวมีเสื้อคลุมผูกเอาไว้ และขาที่ยาวเหยียดเปลือยเปล่าอยู่ในอากาศ ทำให้คนรู้สึกร้อนวูบวาบอย่างมาก

"ใช่สิ เสี่ยวเหยียน คุณดูแลตนเองยังไงเนี่ย? ทำไมผิวพรรณถึงได้ขาวผ่องขนาดนี้? ผมก็ดำขลับ.....จุ๊ๆๆ ดูปากเล็กๆ นี่สิ ดูดวงตาสิ ไม่รู้ว่าในอนาคตผู้ชายคนไหนจะโชคดี ได้คุณเป็นภรรยากันนะ!"

เหวินจิ้งกล่าวด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา ในขณะที่พูด ก็อดไม่ได้ที่จะกอดซูเหยียน ดูสนิทสนมเป็นอย่างมาก

หลินหยางได้ยินเช่นนั้น ก็เผลอยิ้มออกมา

อันที่จริงแล้วเขาให้ซูเหยียนกินยาบำรุงไปไม่น้อย ภายใต้การบำรุงของยาเหล่านี้ เป็นธรรมดายิ่งนานวันซูเหยียนก็ยิ่งสวยขึ้น

"พอแล้วเหวินจิ้ง คนเยอะแยะ อย่าพูดไปเรื่อยสิ!"

ใบหน้าของซูเหยียนเต็มไปด้วยความเขินอาย และผลักผู้หญิงที่กระตือรือร้นคนนั้นออกเบาๆ

"อะไรกัน? ก่อนหน้านี้อยู่มหาวิทยาลัยเราก็ทำแบบนี้! หรือว่าคุณมีแฟนแล้ว?"

เหวินจิ้งเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม