บทที่ 2961 ต้องมีปัญหา

ซูเหยียนและคนอื่นๆ กำลังพูดคุยสนทนากับอู๋ชิงชวน

อู๋ชิงชวนรู้สึกชื่นชมในตัวหลินหยางมากขึ้นเรื่อยๆ โดยพูดไปพร้อมกับพยักหน้าอย่างไม่หยุด

การกระทำนี้ทำให้ซูเหยียนรู้สึกภาคภูมิใจอย่างมาก

เธอเองก็คิดไม่ถึงว่าหลินหยางจะมีพรสวรรค์มากเช่นนี้

บริเวณหน้าต่างชั้นสองของงานเลี้ยง แววตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมาทางนี้อย่างเยือกเย็น

"คิดไม่ถึงเลยว่าทักษะวาจาของนายหลินจะร้ายกาจมากขนาดนี้ คำพูดเพียงไม่กี่คำก็ทำให้ชื่อเสียงของเฉิงจื่อโหย่วพังยับไม่เป็นท่า! ฮึ ดูเหมือนว่าเขาก็ไม่ธรรมดาเลยสักนิด!"

ติงหยางพึมพำอย่างเยือกเย็นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชา

"คุณผู้ชาย คุณผู้ชายสนใจผู้หญิงคนนั้นเหรอครับ?"

ชายชราที่อยู่ข้างๆ ก้มศีรษะลงถามอย่างแผ่วเบา

"ใช่ เตรียมของไว้แล้วใช่ไหม? ในเมื่อนางผู้หญิงคนนั้นไม่ยอมแต่งงานกับฉัน งั้นวันนี้ยังไงก็ต้องลิ้มลองเธอดูสักหน่อย! ไม่งั้นฉันคงต้องเสียใจไปตลอดชีวิตแน่นอน"

ติงหยางกล่าวอย่างเย็นชา

"คุณผู้ชาย เตรียมพร้อมดีแล้วครับ แต่ผมคิดว่า หากคุณผู้ชายชอบผู้หญิงคนนี้จริง ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะพาเธอกลับตระกูลติงไปได้"

ชายชรากล่าวเสียงแหบแห้ง

ติงหยางขมวดคิ้วเล็กน้อยและหันไปกล่าว "ผู้หญิงคนนี้แต่งงานแล้ว นายคิดจะให้ตระกูลติงแต่งงานกับผู้หญิงที่มีสามีแล้วอย่างนั้นเหรอ? ต่อให้ฉันยอม แต่พ่อแม่ฉันไม่มีทางยอมอย่างแน่นอน!"

ชายชราได้ยินเข้าก็ส่ายหน้า "คุณผู้ชาย คุณผู้ชายคิดผิดแล้ว! ในทางกลับกัน ผู้หญิงคนนี้ยังเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่!"

"อะไรนะ?"

ติงหยางตกใจและแววตาของเขาก็เบิกกว้าง "นายไม่ได้ดูผิดใช่ไหม?"

"ผมมีความเชี่ยวชาญด้านการหยั่งรู้ ผมจะไม่รู้ได้ยังไง? แววตา ริมฝีปากและจมูกของเธอเผยให้เห็นสิ่งหนึ่ง นั่นก็คือเธอยังไม่เคยทำเรื่องอย่างว่า ฉะนั้นเธอยังเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่!"

"จริงเหรอ? ทำไมถึงเป็นแบบนี้? หรือว่านายหลินอะไรนั่นไม่ใช่สามีของซูเหยียน? เป็นเพียงแค่นักแสดงที่ซูเหยียนจ้างมาเป็นสามีตัวปลอม?" ติงหยางกล่าวอย่างตกใจ

"อาจจะเป็นแบบนั้น ความงามของผู้หญิงคนนี้ไม่มีใครเทียบได้ และโดยธรรมชาติแล้วเธอก็เหมือนดอกไม้ที่คอยดึงดูดเหล่าผึ้งและแมลงต่างๆ ไม่แน่เธออาจหาสามีตัวปลอมมาเพื่อใช้ปฏิเสธคนเหล่านั้นที่คอยมาขอเธอแต่งงาน" ชายชรากล่าว

"ฉันเข้าใจแล้ว ฮ่าๆ นางผู้หญิงแพศยาคนนี้คิดจะเล่นไม้นี้กับฉันงั้นเหรอ งั้นฉันจะต้องได้เธอมาครอบครองให้ได้แล้วล่ะ!"

ติงหยางกล่าวอย่างเย็นชาและหันไปกล่าวอย่างเคร่งขรึม "ถ้างั้นก็เปลี่ยนของสักหน่อย คืนนี้เรือนร่างของผู้หญิงคนนี้จะต้องเป็นของฉัน!"

"คุณผู้ชายวางใจได้ ผมจะรีบไปเตรียมให้เรียบร้อย! แต่..."

ชายชราชำเลืองมองซูเหยียนและหยุดชะงัก

"แต่อะไร?"

ติงหยางขมวดคิ้วถาม

"แต่ ผมรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้มีอะไรบางอย่างแปลกไป..."

"อะไรที่แปลกไป?"

"ดูเหมือนเธอ...จะรับประทานยาชนิดพิเศษอะไรบางอย่างเข้าไป ทำให้ร่างกายของเธอไม่เสื่อมสภาพไปตามกาลเวลา และดูเหมือนว่าภูมิคุ้มกันโรคของเธอก็แข็งแกร่งอย่างมาก...แน่นอนว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะมีโดยธรรมชาติ จะต้องมีใครที่มีทักษะสูงมอบยาชนิดนี้ให้เธอรับประทานอย่างแน่นอน เพื่อเธอจะได้ไม่ถูกทำร้ายต่อสิ่งชั่วร้ายและพิษต่างๆ..." ชายชรากล่าวอย่างเคร่งขรึม

"มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ? รู้ไหมว่าใครเป็นผู้ที่มีทักษะสูงส่งคนนั้น?"

"ผมไม่รู้...แต่คุณผู้ชาย ผมว่าคุณผู้ชายระมัดระวังตัวให้ดีจะดีกว่า"

"แล้วของๆ นายสามารถรับมือกับผู้หญิงคนนี้ได้ไหม?"

"คุณผู้ชายวางใจได้ แม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะมีความชั่วร้ายอยู่บ้าง แต่ยาของผมจะต้องได้ผลกับผู้หญิงคนนี้อย่างแน่นอน"

ชายชรากล่าวด้วยแววตาที่มุ่งมั่นและมั่นใจ

"งั้นก็ดี!"

ติงหยางกล่าวอย่างมีความสุขและจับจ้องไปที่ซูเหยียนอย่างมีเลศนัยและอดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปากตัวเอง

แต่ขณะนี้เอง หลินหยางที่กำลังสนทนากับอู๋ชิงชวนก็เงยหน้าขึ้นมาและมองมาทางนี้

หัวใจของติงหยางเต้นแรง

ชายชราเองก็ขมวดคิ้ว

นี่เป็นเพียงกระจกที่สะท้อนด้านเดียวและสามารถมองเห็นภายนอกได้อย่างชัดเจน โดยที่ภายนอกไม่สามารถมองเข้ามาข้างในได้

หลินหยางสังเกตเห็นทางนี้ได้ยังไงกัน?

"คุณผู้ชาย ผู้ชายคนนั้น...อาจจะมีปัญหาอะไรบางอย่าง!"

ชายชราดึงสติและกล่าวกระซิบ

"ไปตรวจสอบดู!"

ติงหยางกล่าวอย่างเย็นชา

เขาเองก็รู้สึกว่าหลินหยางคนนี้มีอะไรผิดปกติ

"ครับ!"

ชายชราพยักหน้าและรีบเดินออกไป

ติงหยางยังคงยืนจับจ้องซูเหยียนอยู่ที่ชั้นสองและแอบกำหมัดแน่น

ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น วันนี้เขาจะต้องได้ผู้หญิงคนนี้มาครอบครอง!