บทที่ 3060 ตามหาผู้บัญชาการมังกร

ตำแหน่งที่เดิมทีนั้นไม่มี แต่เพราะหลินหยางจัดการบางเรื่องให้ทางการจึงแต่งตั้งให้อย่างนั้นเหรอ?

โดยทั่วไปแล้ว ตำแหน่งนี้เป็นแค่ในนามเท่านั้น การเรียกตำแหน่งชั่วคราว ก็ไม่ได้เกินจริงแม้แต่น้อย

แล้วตำแหน่งเช่นนี้ จะสามารถท้าทายต่อผู้บังคับบัญชาระดับสูงที่มีกองกำลังทหารอยู่ในมือได้อย่างไรกัน?

ทุกคนต่างก็ทอดถอนใจ และอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า

"เรื่องราวมาถึงเช่นนี้แล้ว ก็ให้อาหยางได้ไปลองสักหน่อยเถอะ ถึงอย่างไรตอนนี้เขาก็เป็นหมอเทวดาหลินผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง และมีชื่อเสียงไปทั่วทั้งแดนมังกร ถึงอย่างไรก็ดูมีศักดิ์ศรีมากกว่าพวกเรา บางทีหานลั่วผู้นั้นอาจจะเห็นแก่สถานะของอาหยาง และไม่สืบสาวเรื่องนี้อีกก็เป็นได้!"

เหลียงเฟิงหยานเดินเข้ามา และกล่าวอย่างจริงจัง

"เอ่อ...."

ใบหน้าของเหลียงเว่ยกั๋วปรากฏความลังเลใจ แต่ในตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีวิธีที่ดีกว่า จึงทำได้เพียงพยักหน้า

"ได้ เช่นนั้นก็ให้เจ้าหลินไปก็แล้วกัน ถ้าหากเขาออกหน้าแล้วก็ยังใช้ไม่ได้ ผู้อาวุโสทั้งสองอย่างพวกเราค่อยคิดหาวิธีก็ไม่สาย!"

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เชิญทุกท่านกลับไปก่อนเถอะ!"

หลินหยางโบกไม้โบกมือ แล้วหันเดินจากไป

คนตระกูลเหลียงทุกคนต่างก็กระวนกระวายใจ

คืนนี้ ระเบียงทางเดินของโรงพยาบาลเต็มไปด้วยคนตระกูลเหลียง

ไม่มีใครนอนหลับได้อย่างสบายใจ

ทางด้านของตระกูลหาน

"อาลั่ว ทางด้านตระกูลเหลียงว่ายังไงบ้าง?"

ผู้หญิงอายุราวๆ สามสิบคนหนึ่งจูงเด็กเดินเข้ามา แล้วกล่าวถามด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ

"ไม่ได้ตอบอะไร คอยดูพรุ่งนี้แล้วกัน ถ้าหากพรุ่งนี้พวกเขาไม่เข้ามากล่าวขอโทษ ฉันก็จะไปหาพวกเขาด้วยตัวเอง!"

หานลั่วดื่มชาด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย

"อาลั่ว หากพรุ่งนี้พวกเขาคุกเข่าแล้ว ฉันต้องการที่จะตบหน้าพวกเขา แล้วดูซิว่าหลานชายของคุณจะเป็นอย่างไร!"

ผู้หญิงกล่าวอย่างโกรธเคือง

แต่เด็กผู้ชายที่อยู่ข้างๆ กลับกระโดดโลดเต้น และดิ้นหลุดออกจากมือของผู้หญิง จากนั้นก็กระโดดขึ้นลง นำมือไปคว้าเครื่องลายครามชุดหนึ่ง และโยนลงพื้นไปโดยตรง

เพล้ง!

เครื่องลายครามแตกละเอียด

"ฮ่าๆๆๆ ....."

เด็กผู้ชายปรบมือด้วยความดีอกดีใจ

"ไอ๋หยา! เด็กน้อย คุณไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม? คุณนี่จริงๆ เลยนะ ทำไมคุณถึงไม่ระมัดระวังแบบนี้?"

ผู้หญิงรีบคว้ามือของเด็กผู้ชาย แล้วกล่าวถามด้วยความเป็นกังวล

แต่เด็กผู้ชายสะบัดมือของผู้หญิงออก แล้วขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้ ด้วยความซุกซนเป็นอย่างมาก

หานลั่วเห็นเช่นนี้ จึงขมวดคิ้วทันที: "หลันหลัน คุณระวังหน่อยสิ เครื่องลายครามในนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ"

"ไม่ใช่แค่แจกันแตกหรอกเหรอ! แตกไปแล้วฉันค่อยซื้อมาชดใช้คุณใหม่ก็ได้นี่!"

ผู้หญิงอดไม่ได้ที่จะโวยวาย

"นี่คือเครื่องลายครามโบราณที่ผู้อาวุโสเก็บสะสม มูลค่ายี่สิบล้าน!"

หานลั่วกล่าวอย่างไม่พอใจ

"อะไรนะ?"

ผู้หญิงตัวแข็งทื่อ

"ดูแลไอ้เด็กไอ้เด็กเปรตนี่ให้ดีหน่อย!"

หานลั่วกล่าวด้วยเสียงอันเยือกเย็น บนใบหน้าแสดงอารมณ์รังเกียจ และลุกขึ้นโดยตรงเตรียมที่จะเดินออกไป

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ มือถือที่อยู่บนโต๊ะวางน้ำชาก็ดังขึ้น

ดูเหมือนว่าหานลั่วจะคิดถึงอะไรบางอย่าง จึงหยิบขึ้นมารับสาย และคนก็ลุกขึ้นยืนตรง

"ครับ! ครับ!"

"ฉันเข้าใจแล้ว! ขอบคุณมากครับอาจารย์! ขอบคุณมากครับ!"

เพียงแค่สองสามประโยค หานลั่วก็แสดงออกถึงความตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

ผู้หญิงก็ดูงุนงง

"ไป ตามพ่อของฉันและคนอื่นๆ เข้ามา ไปเร็วเข้า!"

หานลั่ววางมือถือ และตะโกนขึ้นมาด้วยเสียงเคร่งขรึม

"เรื่องอะไรกันทำไมถึงรีบร้อนขนาดนี้? ตอนนี้ดึกมากแล้วนะ มีเรื่องอะไรค่อยๆ กันพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอ?"

ผู้หญิงไม่ค่อยสมัครใจ

"บอกให้คุณไปก็รีบไปสิ!"

หานลั่วตะคอกด้วยความโมโห ทำให้ผู้หญิงตัวสั่น รีบจูงเด็กวิ่งออกมา

ไม่นาน คนตระกูลหานจำนวนมากก็เดินเข้ามาในห้องโถงใหญ่

"อาลั่ว เรียกทุกคนมากลางดึก เกิดเรื่องอะไรขึ้น?"

"เมื่อครู่อาจารย์ของฉันโทรศัพท์เข้ามา บอกว่าผู้บัญชาการมังกรท่านนั้น อยู่ในเมืองหลวง!"

หานลั่วกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม

"อะไรนะ?"

คนตระกูลหานทุกคนต่างก็ตกตะลึง

"ตอนนี้ท่านนั้นอยู่ที่ไหนล่ะ?"

หัวหน้าตระกูลหานรีบกล่าวถาม

"อาจารย์บอกว่าเขาก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้เพียงแค่ว่าผู้บัญชาการมังกรท่านนี้จู่ๆ ก็มาเยี่ยมเยียนเมืองหลวง กระทั่งไม่แจ้งให้ผู้บังคับบัญชาทราบด้วย อาจารย์บอกว่า ถ้าหากฉันอยากจะกลับไปเป็นแนวหน้าอีกครั้ง ก็จะต้องไปตามหาเขาให้พบก่อนที่ผู้บัญชาการมังกรท่านนี้จะออกจากเมืองหลวง และขอให้เขาได้โปรดออกหน้า ไม่เช่นนั้น ฉันก็คงจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว!"

หานลั่วกล่าวอย่างเยือกเย็น

สายตาของหัวหน้าตระกูลหานแข็งทื่อ: "คุณหมายความว่า......"

"เริ่มตั้งแต่คืนนี้ไป คนตระกูลหานทุกคนเริ่มทำงาน ไปตามหาผู้บัญชาการมังกรให้ฉันทันที! จำเอาไว้ว่า! ทำได้เพียงสอบถามตำแหน่งของผู้บัญชาการมังกรเท่านั้น และห้ามไปรบกวนผู้บัญชาการมังกรเด็ดขาด! ถ้าหากทำให้ผู้บัญชาการมังกรไม่พอใจ คนตระกูลหานทุกคนก็จะต้องจบเห่เป็นแน่!"

หานลั่วกล่าวอย่างนิ่งๆ

"เรื่องราวเกี่ยวกับอนาคตของตระกูลหาน! ไม่อาจเฉยเมยได้ ฉันจะนำกำลังทั้งหมดที่มีอยู่ในมือ ไปดำเนินการตามหาผู้บัญชาการมังกรเดี๋ยวนี้!"

หัวหน้าตระกูลหานกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"ทุกสิ่งทุกอย่างไม่อาจเผยแพร่ได้ ถ้าหากทำให้ผู้บัญชาการมังกรรู้เข้า เกรงว่าจะทำให้เขาไม่พอใจได้!"