บทที่ 3114 มีเรื่องขอร้อง

นิทรรศการชมดอกไม้ที่โลกแห่งดอกไม้นี้จัดขึ้นโดยเจ้าตำหนักมังกรม่วง

แต่เพราะดอกไม้ในทะเลแห่งดอกไม้ไม่ได้บานสะพรั่งในวันนั้น ด้วยเหตุนี้เลยเลื่อนออกไปหลายวัน รอให้ดอกไม้บานสะพรั่ง ค่อยจัดนิทรรศการชมดอกไม้อีกที

ขอแค่ได้เข้าร่วมงานนิทรรศการชมดอกไม้ ได้สัมผัสกับดอกกระดูกมังกร แค่นี้ก็คุ้มค่าแล้ว

หลินหยางรีบออกเดินทางไปทะเลแห่งดอกไม้ในทันที

โลกแห่งดอกไม้คือสถาบันพิเศษ

สถาบันนี้ส่วนมากจะเต็มไปด้วยสตรีที่มีชื่อเสียง หรือไม่ก็หญิงสาวที่สวยหยาดเยิ้มในอาณาจักรหลงกั๋ว

ถึงแม้ว่าสมาชิกในสถาบันจะไม่ได้เข้าใจในทักษะการต่อสู้เหมือนเจ้าตำหนักมังกรม่วง แต่พลังของพวกเขานั้นมองข้ามไม่ได้เลย

และก็เป็นที่มาของเบื้องหลังความสำเร็จของชายหนุ่มที่มักจะมีหญิงสาวที่ประสบความสำเร็จอยู่

ด้วยเหตุนี้สมาชิกชายจำนวนมากในโลกแห่งดอกไม้เลยมีพลังที่เหนือกว่า

ดังนั้นถึงแม้ว่าพลังรบของโลกแห่งดอกไม้จะน้อย แต่กลับกระทบเป็นวงกว้าง ไม่มีใครกล้ายั่วยุ

เกรงว่าเจ้าตำหนักมังกรม่วงเห็นถึงจุดนี้ เลยเลือกที่จะเข้าร่วมโลกแห่งดอกไม้

ไม่เช่นนั้นว่ากันตามนิสัยของเจ้าตำหนักมังกรม่วง จะเข้าร่วมสถาบันเช่นนี้ได้อย่างไร?

ทะเลแห่งดอกไม้ตั้งอยู่ที่ยอดเขาเทียนซานฝั่งทิศตะวันตก

ที่นี่ภูมิอากาศพิเศษมาก ดอกไม้บานสะพรั่งทั้งสี่ฤดูในหนึ่งปี และจะบานสะพรั่งสวยสดงดงามที่สุดในเดือนเจ็ด

พอหลินหยางมาถึงยอดเขานั้น ต่างก็เป็นจุดรวมสายตาของเหล่าบรรดาชายหญิง

เขาแต่งหน้าแต่งตาเพื่อไม่ให้เป็นที่สนใจ

ถึงแม้ว่าผู้ที่เข้าร่วมนิทรรศการชมดอกไม้แต่ละคนจะสง่า แต่เทียบกับหน้าตาของหลินหยางแล้ว แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

“ประธานหลิน!”

พอเห็นหมอเทวดาหลินขึ้นมาบนเขา โจวสืออวิ้นโบกมือทักทายเขาอยู่ไกลๆ แล้ววิ่งเข้ามา

แต่ในขณะที่เข้าใกล้หลินหยางนั้น ก็นิ่งอึ้งเอาดื้อๆ มองใบหน้าเขาซ้ำๆด้วยสีหน้าประหลาด

“มีอะไร?”

หลินหยางขมวดคิ้วถาม

“ไม่สิ ประธานหลิน ทำไมถึงรู้สึกว่าใบหน้าของนาย....ไม่เหมือนเดิม?”

โจวสืออวิ้นตั้งสติได้ ก็ยิ้มเยาะ

“ฉันเปลี่ยนใบหน้ามาน่ะ ไม่อยากเป็นที่สนใจเท่าไหร่”

หลินหยางตอบ

“เช่นนี้นี่เอง งั้นก็เสียดายแย่ ถ้าเป็นใบหน้าเดิมของนายล่ะก็ เกรงว่าจะพิชิตใจสมาชิกของโลกแห่งดอกไม้ได้ไม่น้อย!”

โจวสืออวิ้นทำสีหน้าผิดหวัง

หลินหยางมองเขาด้วยท่าทางแปลกใจ แต่ไม่ได้พูดอะไร

“ประธานหลิน นายตามฉันมา ฉันจะพานายไปเจอพ่อแม่ฉัน พวกเราไปคุยเรื่องดอกกระดูกมังกรให้รู้เรื่องกันไปเลย แม่ฉันใจกว้างมาก จะต้องให้นายอย่างแน่นอน”

โจวสืออวิ้นยิ้มแล้วพูด

“ใจกว้าง?”

หลินหยางปวดหัวเล็กน้อย

ครั้งที่แล้วหักหน้าเจ้าตำหนักมังกรม่วงไปขนาดนั้น เขายังใจว้างได้อีกงั้นเหรอ?

ไม่กลั่นแกล้งหลินหยางกลับก็ถือว่าบุญแล้ว

เพราะยังไงซะงานนิทรรศการดอกไม้นี้ เจ้าตำหนักมังกรม่วงก็เป็นคนจัด

แต่สุดท้ายก็คงต้องลองดู

ไม่เช่นนั้นก็มาเสียเที่ยวน่ะสิ?

ทางหน้าผาสูงชันของยอดเขา มีศาลาตั้งอยู่หลังหนึ่ง

ร่างอ่อนช้อยร่างหนึ่งกำลังนั่งอยู่ที่ศาลา มองไปทางทะเลเมฆที่อยู่ด้านนอกเขา

มองจากด้านหลัง ร่างนั่นก็คือเจ้าตำหนักมังกรม่วง!

“แม่ครับ!”

โจวสืออวิ้นตะโกนเรียก

“สืออวิ้น มาแล้วเหรอ? ถูกใจใครบ้างหรือเปล่า?”

เจ้าตำหนักมังกรม่วงยิ้มแล้วหันมาพูด

แต่ในขณะที่เห็นร่างข้างๆโจวสืออวิ้นนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไป：“หมอเทวดาหลิน? นายมาได้ยังไง?”

“โจวสืออวิ้นไม่ได้บอกคุณเหรอ?”

หลินหยางงุนงง