บทที่ 3174 ยาหนึ่งล้านเม็ด

หลังจากที่ได้ยินสิ่งนี้ ทุกคนของสำนักชิงเซวียนต่างพากันโมโห

"สารเลว เห็นผู้นำพันธมิตรของเราแล้วยังกล้าทำตัวอวดดีแบบนี้อีกเหรอ?"

ฉู่ชิวตะคอกอย่างเย็นชาและเตรียมจะลงมือ

แม้ว่าพวกเขาจะมีความสามารถไม่ธรรมดา แต่เขาก็อยู่กับหลินหยางมานานและได้รับยาวิเศษของหลินหยาง ทำให้ความสามารถของเราทะยานก้าวหน้าไปมาก ฉะนั้นจึงไม่ได้ให้ความสำคัญกับคนชั่วเหล่านี้แม้แต่นิดเดียว

"โอ๊ะ! อันธพาลฝึกหัด! คุณคิดจะลงมือเหรอ? มาสิ มาทำให้ดูหน่อยว่าคุณมีความสามารถมากแค่ไหนกัน!"

ชายตัวเตี้ยปากแหลมแก้มลิงหัวเราะชอบใจและแสดงสีหน้าเย้ยหยัน

"สารเลว!"

ฉู่ชิวโกรธมากและเตรียมลงมือ

แต่ขณะนี้เอง หลินหยางก็ห้ามเขาไว้

"ฉู่ชิว อย่าประมาท"

"ผู้นำพันธมิตร..."

"อย่าใจร้อนไป"

หลินหยางตบไหล่ของเขาและจากนั้นก็เดินไปข้างหน้า

"ผมหลินหยาง เป็นผู้นำพันธมิตร!"

"คุณ?"

ชายตัวเตี้ยปากแหลมแก้มลิงสังเกตมองหลินหยางตั้งแต่หัวจรดเท้าและกล่าวอย่างไม่แยแส "ก็นึกว่าจะแน่สักแค่ไหน คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเด็กคนหนึ่งที่ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมนี่เอง!"

ทุกคนต่างโกรธเคืองอย่างมาก

"เอ่อผู้นำพันธมิตรบ้าบออะไรนั่น ผมไม่อยากพูดอะไรมากกับคุณ ที่ผมมาวันนี้เพราะได้ข่าวว่าพวกคุณก่อสร้างถนนมาถึงเขตของเราแล้ว! ฮึ พันธมิตรชิงเซวียนของคุณช่างกล้ารังแกคนอื่นเหลือเกิน! พวกคุณไม่เห็นจิ้งจอกโลหิตในสายตาเลยเหรอ?"

ชายตัวเตี้ยปากแหลมแก้มลิงหัวเราะอย่างเย็นชา

"เขตของพวกคุณ?"

หลินหยางขมวดคิ้ว "ผมไม่เห็นจะจำได้เลยว่าเป็นเขตของจิ้งจอกโลหิตของพวกคุณ"

"หยุดพูดเหลวไหล ผมบอกว่าใช่ก็ใช่สิ!"

ชายตัวเตี้ยปากแหลมแก้มลิงตะคอก

"แล้วพวกคุณคิดจะทำยังไง?"

"เราเองก็ไม่ได้ต้องการมากมายอะไร พวกคุณเตรียมยาชั้นดีจำนวนหนึ่งล้านเม็ดให้เรา แล้วถนนนี้พวกคุณก็ก่อสร้างต่อไปได้ เข้าใจไหม?" ชายตัวเตี้ยปากแหลมแก้มลิงหัวเราะเยาะ

"ถ้าเราไม่ให้ล่ะ?"

ฉู่ชิวกล่าว

"ไม่ให้? ฮึ งั้นถนนเส้นนี้ก็ไม่ต้องทำ ไม่เพียงจะไม่ให้พวกคุณทำต่อ เราจะทำลายถนนช่วงก่อนหน้าที่ทำเสร็จแล้วด้วย"

ชายปากแหลมสบถด่า

"คุณ..."

ฉู่ชิวและพวกโกรธจนเลือดขึ้นหน้า หากหลินหยางไม่ยืนอยู่ตรงนี้ เกรงว่าพวกเขาคงพุ่งไปลงมือคนชั่วพวกนี้โดยไม่สนใจอะไรนานแล้ว

"พวกคุณต้องการหนึ่งล้าน?"

เห็นได้ชัดว่าหลินหยางนิ่งมาก ใบหน้าของเขาไม่แสดงความโกรธแต่อย่างใด ทว่ากลับถามกลับไปเพื่อความแน่ใจ

"ใช่ ขาดเหลือแม้แต่เม็ดเดียวก็ไม่ได้"

ชายปากแหลมกล่าว

"อย่างนั้นเหรอ?"

หลินหยางลูบคางและกล่าว "ผมต้องใช้เวลาในการเตรียมสักหน่อย"

"ผมให้เวลาพวกคุณสามวัน"

"สามวันกระชั้นชิดเกินไป"

"หยุดพูดเหลวไหล! มากที่สุดแค่สามวัน ถ้าให้ได้ก็ให้มา ถ้าให้ไม่ได้ก็อย่าคิดก่อสร้างถนนนี้อีก!"

ชายคนนั้นสบถด่าและจากนั้นก็โบกมือพาคนของเขาจากไป

"ทำงานต่อไป!"

หลินหยางเห็นเข้าก็หันไปตะโกน

"ผู้นำพันธมิตร คนงานถูกพวกเขาตัดมือตัดขาไปแล้ว ตอนนี้เราคงไม่สามารถทำงานได้ต่อ เราจำเป็นต้องเปลี่ยนคนมาที่นี่"

ผู้นำวิหารหยุนเซียวกล่าว

"อืม"

หลินหยางพยักหน้าและหันหลังเตรียมจากไป

ฉู่ชิว อูหงและคนอื่นๆ ต่างร้อนใจและรีบเดินตามไป

"ผู้นำพันธมิตรหลิน คุณทนได้กับเรื่องนี้เหรอ?"