บทที่ 3180 สะเทือนขวัญไปทั่ว

เมื่อมองเห็นหัวหน้าใหญ่ล้มลงกับพื้น ทุกคนต่างรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในความฝัน

ทุกคนต่างคิดไม่ถึงว่าผู้นำของจิ้งจอกโลหิตจะถูกหลินหยางจัดการลงได้เช่นนี้

หลินหยางหันหลังกลับมามองเจ้าเมืองหนานหลีเฉิง

"จัดการคนอื่นได้เรียบร้อยดีไหม?"

"จัดการหมดเรียบร้อยครับ! ดินแดนแห่งนี้ได้ถูกเราปิดล้อมไว้หมดแล้ว ตอนนี้คนของจิ้งจอกโลหิตไม่มีทางหนีไปไหนได้แน่นอนครับ!"

เจ้าเมืองหนานหลีเฉิงกล่าว

"ดีมาก!"

หลินหยางดีดนิ้ว

มีดปราณหนึ่งลอยไปตัดศีรษะของหัวหน้าใหญ่ที่ยังไม่ถูกเผาลง

"แขวนศีรษะของเขาและหัวหน้าคนอื่นๆ เอาไว้และประกาศออกไปให้ทั่วทั้งดินแดนว่าจิ้งจอกโลหิตได้ถูกเรากำจัดลงแล้ว! ตั้งแต่วันนี้ไปใครก็ตามที่กล้าก่อเรื่องหรือรุกรานพันธมิตรชิงเซวียนอีกจะต้องจบลงเช่นนี้!"

"ผมไม่ยอมรับการเข้ารวมและไม่ยอมรับการยอมจำนน!"

"คนชั่วช้าแบบนี้ต้องกำจัดให้สิ้นซาก! ไม่ควรเหลือไว้แม้แต่คนเดียว!"

"ใช่!"

เมื่อฐานที่มั่นของหัวหน้าใหญ่ถูกกวาดล้าง ทำให้คนตามฐานที่มั่นอื่นๆ ก็เริ่มลงมือ

ชวี่เจิ้งล็อกตำแหน่งของฐานที่มั่นทั้งเจ็ดอย่างรวดเร็ว และส่งข่าวไปยังฉู่ชิวและคนอื่นๆ ทันที

ผู้คนจากพันธมิตรชิงเซวียนเดินทางทั้งวันทั้งคืนเพื่อเร่งรีบไปยังฐานที่มั่นทั้งเจ็ดแห่งนี้ และเปิดปฏิบัติการปิดล้อมและทำลายล้าง

ในวันเดียว ฐานที่มั่นทั้งเจ็ดก็ถูกทำลายลง!

ไม่นานหัวหน้าระดับสูงของจิ้งจอกโลหิตก็ถูกเสียบศีรษะประจานที่หน้าถนนทางหลวงก่อสร้างตรงทางเข้าดินแดน

เมื่อข่าวนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ทำให้ดินแดนแห่งนี้สั่นสะเทือน

ทุกคนในดินแดนต่างก็ตกตะลึง

"จิ้งจอกโลหิต...ถูกพันธมิตรชิงเซวียนกวาดล้าง?"

"เป็นไปได้ยังไงกัน? คนของจิ้งจอกโลหิตออกจะเจ้าเล่ห์ขนาดนั้น? อีกอย่างคนของพวกเขาก็มีอยู่ทั่วทั้งดินแดน คนธรรมดาทั่วไปไม่มีทางพบเจอเบาะแสของพวกเขาได้ จะกวาดล้างได้ง่ายดายขนาดนั้นได้ยังไง?"

"ไม่เชื่อก็ไม่รู้จะพูดยังไงเหมือนกัน! ศีรษะของบรรดาหัวหน้าใหญ่ของจิ้งจอกโลหิตก็ถูกเสียบอยู่ที่ทางเข้าดินแดน! ใครที่ผ่านตรงนั้นต่างก็มองเห็น!"

"หรือจะเป็นศีรษะปลอมที่ทำขึ้นมา?"

"ศีรษะปลอม? เพื่ออะไรกัน? อีกอย่างตอนนี้ผมก็ไม่เห็นคนของจิ้งจอกโลหิตเลยแม้แต่คนเดียว!"

"คนของกลุ่มพันธมิตรชิงเซวียนร้ายกาจมากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?"

"ผู้นำพันธมิตรหลินนั่นโคตรเจ๋งเลย!"

"จิ้งจอกโลหิตถูกกวาดล้างก็ถือเป็นเรื่องดีสำหรับทุกคน ครั้งนี้นับว่าพันธมิตรชิงเซวียนทำประโยชน์ให้ดินแดนของเราได้มากเลยเชียวนะ!"

"สู้กับตำหนักเทียนเสิน หลังจากนั้นก็กวาดล้างจิ้งจอกโลหิต...ผู้นำพันธมิตรหลินช่างเป็นเสมือนนักบุญเหลือเกิน!"

วินาทีนี้ใครก็ไม่กล้าดูถูกพันธมิตรชิงเซวียนอีกต่อไป

โดยเฉพาะกลุ่มคนที่จากไปและก่นด่าหลินหยางอย่างไม่เหลือชิ้นดี ตอนนี้พวกเขาต่างเสียใจและต่างพากันคุกเข่าอ้อนวอนขอกลับเข้ากลุ่ม ทว่ากลับถูกปฏิเสธอย่างไม่ใยดี

หลินหยางไม่ใช่คนใจแคบ แต่เขาไม่ชอบคนที่เมื่อเจอเรื่องอะไรก็สามารถควบคุมตัวเองไว้ได้และยังพูดจาดูถูกดูแคลนคนอื่น

แม้ความสามารถของคนในกลุ่มพันธมิตรชิงเซวียนจะแตกต่างกันออกไป แต่ในเรื่องของความจงรักภักดีแล้วนั้นถือเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างมาก

เมื่อจัดการจิ้งจอกโลหิตได้แล้วก็ทำให้ชื่อเสียงของกลุ่มพันธมิตรชิงเซวียนกลับมาเป็นที่นิยมชื่นชมอีกครั้ง

หลินหยางคำนวณเวลาและวางแผนจะกลับไปรอข่าวที่เจียงเฉิน

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ว่าง เขาสั่งให้คนไปหาข่าวสถานการณ์ของอ่าวหานเหมยและส่งคนไปหายาสมุนไพร

เขามีเวลาไม่มากแล้ว

หากเขาหายามาไม่ได้ ชีวิตของเขาก็คงต้องจบลง

แน่นอนว่าวิธีการจะทำให้มีชีวิตรอดนั้นก็มี นั่นก็คือการปลดปล่อยพลังงาน

แต่หากทำเช่นนี้ พลังงานในร่างกายของเขาจะหายไปและถึงตอนนั้นเขาคงเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น

สิ่งนี้เป็นสิ่งที่หลินหยางรับไม่ได้ที่สุด

แต่ก่อนจะถึงขั้นนั้น เขาต้องรับช่วงต่อของทรัพย์สมบัติของจิ้งจอกโลหิตก่อน

เพราะท้ายที่สุดแล้วจิ้งจอกโลหิตก็คือโจรสลัดดีๆ นี่เอง ฉะนั้นทรัพย์สมบัติที่พวกเขาสะสมมานั้นจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

"พาเขาเข้ามา"

หลินหยางเดินออกจากห้องและเหมือนนึกอะไรได้พร้อมกับหันไปกล่าวกับฉู่ชิวที่ยืนอยู่หน้าประตู

"ครับ"

ฉู่ชิวพยักหน้าและรีบพาคนมาที่ห้องโถง

หลินหยางเดินเข้าไปพร้อมกับดื่มน้ำชาและสังเกตมองสองคนที่อยู่ตรงหน้า

สองคนนี้คือคนอินเว่ยซินและตี้หนี่ว์ที่ดื่มเหล้ากับหัวหน้าใหญ่ของจิ้งจอกโลหิตก่อนหน้านี้!

"ผู้นำพันธมิตรหลิน! คุณปล่อยผมไปเถอะ! ผมไม่ใช่คนของจิ้งจอกโลหิต! ผมไม่เคยปล้นหรือเรียกค่าไถ่คุณมาก่อน! ผมถูกใส่ร้าย!"

อินเว่ยซินพูดเสียงสั่น

หลังจากเขาถูกจับตัวมาจากฐานที่ตั้งของจิ้งจอกโลหิตก็ถูกขังอยู่ในห้องมืดเล็กๆ ห้องหนึ่ง

แม้ว่าจะอยู่ห้องมืดมาหนึ่งวันเต็ม แต่เขาก็รู้ว่าจิ้งจอกโลหิตได้ถูกหลินหยางกำจัดไปหมดแล้วจากปากของคนที่ส่งข้างส่งน้ำให้เขา เขารู้แม้กระทั่งว่าหัวหน้าใหญ่และคนอื่นๆ ถูกตัดหัวไปเสียบประจานอยู่หน้าทางเข้าดินแดน

หลังจากรู้ข่าวนี้ อินเว่ยซินก็รู้สึกกังวลใจอย่างมาก