ตอนที่ 3182
บทที่ 3186 ฉันไม่ได้สนใจแล้ว
October 21, 2026
ซูเหยียนคิดไม่ถึงว่า ตัวเองจะมีวันนี้ นึกไม่ถึงว่าจะถูกคนเรียกว่าคนไร้ศีลธรรม
เพราะว่าเสียงของผู้ชายคนนี้ สายตาของคนทั้งงานเลี้ยงก็มองเข้ามา
“คิดไม่ถึงว่าผู้หญิงที่สวยขนาดนี้ จะมีพฤติกรรมหยาบคาย!จุ๊ๆ..”
“ถึงอย่างไรก็เป็นคุณชายอี้เฟิง เขาหน้าตาหล่อขนาดนี้ มักจะมีผู้หญิงที่ไม่รักตัวเอง ก่อกวนเขา เขาไม่ใช่ครั้งแรกที่พบเรื่องแบบนี้!”
“เหอะ ฉันจำได้ เหมือนกับคอนเสิร์ตครั้งที่แล้วของเขาเถอะ?ไม่ใช่พูดว่ามีผู้หญิงบ้าคลั่งหลายคนถลันขึ้นบนเวทีจะดึงเสื้อของเขาไหม?โชคดีที่ไม่ได้ดึงเสื้อของเขา เรื่องนี้ก่อความวุ่นวายไม่น้อย!”
“ฉันได้ยินว่าเหมือนจะเป็นหน้าม้าของเขา ตั้งใจสร้างกระแสเถอะ ?”
“หน้าม้าที่ไหนกัน?หลังจากจบเรื่องเขาก็ฟ้องคนพวกนั้นแล้ว!”
“จริงเหรอ?ดูเหมือนหน้าตาหล่อก็มีเรื่องกลัดกลุ้ม!”
คนรอบด้านวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆนานา พูดนินทาลับหลังซูเหยียน
ซูเหยียนตกตะลึงไปหมด ทำอะไรไม่ถูก
“ฉันเปล่า…ฉันไม่ได้ก่อกวนคุณชายท่านนี้ พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว เป็นเขาที่ยัดเยียดใส่ร้ายฉัน!”
ซูเหยียนอดไม่ได้ที่จะพูดแก้ตัว แต่เห็นได้ชัดเจนว่า คำพูดของเธอไม่มีใครเชื่อ!
“พี่อี้เฟิง เกิดเรื่องอะไร?”
เวลานี้ เงาร่างที่คุ้นเคยก็แหวกเข้ามาในกลุ่มคน
นั่นก็คือฉีหวานอวี่ที่กำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ!
“หวานอวี่!ฉันไม่อยากก่อความวุ่นวายในงานเลี้ยงของคุณปู่เธอ แต่คนบางคนไม่รู้สึกละอายใจ นึกไม่ถึงว่าจะมาก่อกวนฉันกลางวันแสกๆ!เลวทรามต่ำช้าจริงๆ!”
อี้เฟิงกัดฟันพูดด่า ถลึงตาใส่ซูเหยียนด้วยความโหดเหี้ยม
“ฉันเปล่านะ!”
ซูเหยียนรีบอธิบาย
แต่ฉีหวานอวี่จะฟังคำพูดของเธอ?
“นี่ ซูเหยียน คิดไม่ถึงว่าเธอจะเป็นผู้หญิงสกปรกขนาดนี้!คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ!ถ้ารู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงเลวทรามต่ำช้าแบบนี้ ฉันจะเชิญเธอมาเข้าร่วมงานเลี้ยงทำไม?”
ฉีหวานอวี่พูดอย่างเย็นชา
“คุณฉี คุณเข้าใจผิดแล้ว!ฉัน…”
ซูเหยียนอยากจะพูดอะไร ดวงตาค่อยๆเบิกกว้าง มองเห็นอี้เฟิงกับฉีหวานอวี่อยู่ด้วยกัน ทันใดนั้นเธอก็เข้าใจแล้ว
“พวกเธอ…พวกเธอเป็นพวกเดียวกัน?พวกเธอวางแผนใส่ร้าย?”
“เธอกำลังพูดซี้ซั้วอะไร?ใส่ร้ายเธอ?เธอคู่ควร?ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเอง?เธอเป็นใคร?”
ฉีหวานอวี่พูดอย่างดูถูก สีหน้ามีความหยอกล้อ
“หวานอวี่ อย่าพูดไร้สาระกับผู้หญิงสกปรกคนนี้ เรียกตำรวจมาจับเธอเถอะ!”
อี้เฟิงพูด
“เรียกตำรวจก็เป็นเรื่องที่สมควร แต่ทำลายงานเลี้ยงของคุณปู่ฉัน เธอต้องรับผิดชอบกับฉัน!”
ฉีหวานอวี่พูด“นังซู ไสหัวเข้ามาหาฉัน พูดขอโทษพี่อี้เฟิง หลังจากนั้นก็คุกเข่าลงตบหน้าตัวเอง ยอมรับความผิดต่อหน้าทุกคน เข้าใจไหม?”
“ฉันไม่มีความผิด!เธอคิดเพ้อเจ้อ!”
“แม่งเธอไม้อ่อนไม่ชอบชอบไม้แข็ง!”
ฉีหวานอวี่พูดตะโกนขึ้นมา ชี้หน้าด่าซูเหยียน“เข้ามา ตบหน้าโสเภณีคนนี้ให้ฉัน ตบจนกว่าเธอจะยอมรับผิดและพูดขอโทษ ถึงตอนนั้นค่อยหยุด!”
“ครับ คุณหนู！”
ชายสวมชุดสูทสีดำรูปร่างสูงใหญ่ก้าวเท้ายาวเดินไปทางซูเหยียน
ซูเหยียนสีหน้าหมดหวัง ก้าวถอยหลังไป
แขกทุกคนพากันมองดูเรื่องสนุก ไม่มีใครคิดจะออกมาช่วย
ถึงยังไงใครเข้ามายุ่งเกี่ยว คนนั้นก็คือไม่ไว้หน้าฉีซือโหมว
ล้วนเป็นคนในวงการบันเทิง ถ้าล่วงเกินฉีซือโหมวก็คือทำลายอนาคตตัวเอง ทำลายหม้อข้าวตัวเอง ไม่มีใครโง่ขนาดนี้
“คุณชายเฟยหลง ไม่เป็นวีรบุรุษช่วยสาวสวยเหรอ?”
ด้านหลังกลุ่มคน ผู้ชายที่อยู่ที่นั่งรับรองยิ้มและถามฉีเฟยหลง
“สุภาพบุรุษช่วยสาวสวย?ช่างเถอะ!สินค้าราคาถูกแบบนี้ ฉันไม่ได้สนใจแล้ว!”
ฉีเฟยหลงยิ้มเหยียดหยาม พลางพูดเสียงเย็นชา“รอให้จัดการเธอเสร็จแล้ว ค่อยหิ้วเธอขึ้นมา ฉันอยากจะถาม เธอว่าปฏิเสธฉันแล้วเสียใจภายหลังไหม!”
“ฮ่าๆ ในหลงกั๋ว ใครกล้าล่วงเกินคุณชายเฟยหลง?ก็มีแค่ผู้หญิงคนนี้ที่ไม่เห็นคุณค่าของคนอื่น！”
ชายหนุ่มยิ้มและพูด มองไปทางซูเหยียน
วินาทีนี้ ซูเหยียนเหมือนกับแมวที่น่าสงสารถูกบีบบังคับให้จนตรอก
เธอท่วมตัวสั่นเทา กัดฟันแน่น มองสถานการณ์ที่บีบบังคับ คิดจะใช้อำนาจบีบบังคับ ออกไปจากที่นี่
ก็เป็นเวลานี้ เสียงกังวานดังขึ้นมา
“ทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้!”
ได้ยินเสียงนี้ ทุกคนก็มึนงง มองไปทางที่มาของเสียง
เห็นซูหยูกับซ่งจิงเบียดกลุ่มคน รีบเดินเข้ามาที่นี่
“เสี่ยวหยู?”