บทที่ 3188 หน้าตาอัปลักษณ์

"คุณนี่แม่งใจกล้านักนะ!"

ฉีเฟยหลงได้สติขึ้นมาก่อน จึงตะโกนขึ้นว่า: "ไปตัดแขนขาของเขาให้หมด!"

"คุณชายเฟยหลง! ตำรวจยังอยู่ที่นี่นะครับ! คุณอย่าก่อนเรื่องเลย!"

คนที่อยู่ข้างๆ รีบกล่าวโน้มน้าว

"อย่ามาพูดจาเพ้อเจ้อกับฉัน! ไอ้สารเลวนี่มันกล้าตบหน้าน้องสาวของฉันต่อหน้าทุกคน! วันนี้หากฉันไม่ฆ่าเขา ก็อย่ามาเรียกฉันว่าฉีเฟยหลง!"

ฉีเฟยหลงตะโกนขึ้นมาด้วยความเดือดดาล และนำคนมุ่งไปยังหลินหยางโดยตรง

"เฟยหลง! หยุดนะ!"

ฉีซือโหมวนั่งไม่ติด และรีบเดินเข้ามาขวางทันที

"คุณปู่!"

"ถอยออกไป!"

ฉีซือโหมวคำราม

ถ้าหากก่อเรื่องต่อหน้าตำรวจ เช่นนั้นก็จะส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของฉีซือโหมว และถ้าหากถูกคนเห็นจุดบกพร่องเข้า การใช้โอกาสนี้ให้เป็นผลประโยชน์ เขาก็คงจะทำได้ยาก

มีฉีซือโหมวออกหน้า ฉีเฟยหลงก็ทำได้เพียงแค่อดทนอดกลั้น

"เรียกตำรวจมาจัดการ!"

ฉีซือโหมวกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม

"โอเคครับผู้กำกับฉี!"

คนที่อยู่ข้างๆ วิ่งออกไปทันที

แต่เมื่อผ่านไปครู่หนึ่ง คนคนนั้นก็เดินกลับมา

"ผู้กำกับฉีครับ ตำรวจบอกว่าจะเข้ามาทีหลังครับ"

"อะไรนะ?"

ฉีซือโหมวขมวดคิ้วทันที และมองไปยังหลินหยางอย่างเต็มไปด้วยความลึกซึ้ง

"อี้เฟิงใช่ไหม? ตอนนี้ได้ยินฉันพูดแล้วใช่ไหม?"

หลินหยางไม่สนใจฉีซือโหมว และมุ่งตรงมองไปยังอี้เฟิงที่พยายามลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก

"คุณ.....คุณเป็นใคร? คุณคิดจะทำอะไร?" เฟิงสับสนอลหม่าน ปิดหน้าเอาไว้แล้วถอยหลัง

"ฉันชื่อหลินหยาง เป็นสามีของซูเหยียน คุณกล่าวหาว่าภรรยาของฉันคุกคามคุณใช่ไหม?"

"ใช่ ภรรยาของคุณคือหญิงสาวเลวใจง่าย ครั้งแรกที่เธอได้พบกันกับฉัน เหมือนกับหญิงบ้าคนหนึ่ง ปฏิบัติต่อฉันอย่างสะเพร่าเลินเล่อ ฉันพยายามปฏิเสธเธอแล้ว แต่เธอก็ยิ่งหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ! คนสารเลวแบบนี้ ก็คงจะมีเพียงแค่คนอย่างคุณเท่านั้นแหละที่คู่ควร!"

อี้เฟิงด่าด้วยความโมโหเดือดดาล และพูดจาโดยไม่มีมารยาทแม้แต่น้อย

"คุณพูดบ้าอะไรกัน?"

ซูหยูโต้เถียงทันที ด้วยความโมโหเป็นอย่างมาก

แต่หลินหยางห้ามเธอเอาไว้

"เสี่ยวหยู ไม่จำเป็นต้องเสียเวลากับคนนกเขาไม่ขันแบบนี้หรอก มิหนำซ้ำ คนที่น่ารังเกียจเช่นนี้ ไม่ควรค่าให้พวกเราต้องโมโหหรอก"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ

"นกเขาไม่ขัน?"

ซูหยูตกตะลึง

"แน่นอน ข้อมือของคนคนนี้จะมีสีเข้มในช่วงสามนิ้ว เบ้าตาบุ๋มลึกลง ลักษณะเส้นผมมองดูสุขภาพแข็งแรง แต่มันเกิดจากเจลสเปรย์แต่งผม คนคนนี้ มองดูสุขภาพแข็งแรง แต่ในความเป็นจริงแล้วคือนกเขาไม่ขัน แล้วจะต้องไปโกรธเคืองอะไรกับคนที่ชีวิตไม่มีความสุขแบบนี้ล่ะ?"

หลินหยางส่ายหน้าแล้วกล่าว

เพียงพูดคำนี้ออกมา ผู้คนจำนวนมากต่างก็ส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันขึ้นมา

"นกเขาไม่ขัน? จริงเหรอ?"

"เฮ้ จะว่าไปแล้ว ดูเหมือนว่าเมื่อสองปีก่อน จะมีข่าวลือที่มาจากแฟนเก่าของอี้เฟิง บอกว่าคบกับอี้เฟิงมาได้สองปี อี้เฟิงไม่เคยแตะต้องเธอแม้แต่มือ จึงสงสัยในรสนิยมทางเพศของเขา!"

"ไม่จริงหรอกมั้ง? หนุ่มหล่อขาวตี๋เช่นนี้ คาดไม่ถึงว่าจะนกเขาไม่ขันอย่างนั้นเหรอ?"

"น่าเสียดายจริงๆ!"

บรรดาผู้คนต่างกระซิบกระซาบกัน ใบหน้าแสดงความเสียดาย

หน้าของอี้เฟิงโมโหเดือดดาล ชี้หลินหยางแล้วตะโกนออกมาอย่างสั่นสะท้านว่า: "พูดจาซี้ซั้ว! คุณนี่พูดจาซี้ซั้วจริงๆ! ฉัน.....ฉันจะนกเขาไม่ขันได้ยังไง? ฉัน.....ฉันจะฟ้องคุณในข้อหาหมิ่นประมาท!"

"โอเค!"

หลินหยางรับปากโดยตรง: "คุณฟ้องฉันเถอะ แล้วพวกเราก็ไปขึ้นศาลเพื่อพิจารณาคดีกัน และให้แพทย์ทำการพิสูจน์ให้คุณ! ลองดูซิว่าในสิ่งที่ฉันพูดนั้นมันจริงหรือเปล่า!"

อี้เฟิงพูดไม่ออกทันที มองหลินหยางอย่างทึ่มทื่อ สีหน้ากลายเป็นดำคล้ำ

เพียงทุกคนเห็น ก็รู้ว่าหลินหยางนั้นพูดไม่ใช่ก็ใกล้เคียง

"ไอ้สารเลว แกอย่ามาพูดจาทำให้คนอื่นเข้าใจผิดตรงนี้นะ! ไม่ว่าร่างกายของอี้เฟิงจะมีปัญหาหรือไม่ นั่นก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญ สิ่งที่สำคัญก็คือภรรยาของคุณคุกคามเขา!"

ฉีเฟยหลงตะโกนด้วยความโมโหเดือดดาล

"คุกคาม? คุณแน่ใจเหรอ?"

หลินหยางมองไปยังฉีเฟยหลง

"นั่นยังสามารถไม่จริงได้อีกเหรอ?" อี้เฟิงกล่าวอย่างไม่พอใจ

แต่หลินหยางกลับส่ายหน้าอย่างต่อเนื่อง แล้วยิ้มเยาะ: "คุณชื่ออี้เฟิงใช่ไหม? คุณสามารถสงสัยคุณลักษณะของภรรยาฉันได้ แต่กรุณาอย่าสงสัยรสนิยมของภรรยาฉันเลย คนที่มีหน้าตาอัปลักษณ์อย่างคุณ ภรรยาของฉันจะชอบได้ยังไงกัน?"

"หน้าตาอัปลักษณ์?"

ทุกคนต่างก็ตกใจ

หลังจากนั้นในสถานที่ก็หัวเราะกันครื้นเครง

"ฮ่าๆๆๆ เขาบอกว่าอี้เฟิงของพวกเรารูปร่างหน้าตาอัปลักษณ์อย่างนั้นเหรอ? ช่างน่าขันนัก!"

"เกรงว่าเขาคงจะไม่รู้ว่า อี้เฟิงได้รับคัดเลือกเป็นที่สองของดาราที่หน้าตาดีที่สุดหนึ่งในสามคนจากในแดนมังกร! ถ้าหากจะบอกว่าเขาหน้าตาอัปลักษณ์ เช่นนั้นแดนมังกรยังจะมีคนหล่ออีกเหรอ?"