ตอนที่ 3224
บทที่ 3228 ข้าเป็นเซียนจู่ ก็คือเป็นบรรพบุรุษ！
October 21, 2026
“เป็นไปได้ยังไง?”
อ่าวหานเหมยอ้าปากค้างเล็กน้อยและจ้องมองไปที่ประตูห้องใต้ดินน้ำแข็งอย่างตกตะลึง คิดอยู่พักหนึ่งว่าเธอกำลังประสาทหลอนไปแล้วหรือเปล่า
เห็นอยู่ชัดๆว่าไม่มีใครอยู่ในห้อง!
แล้วทำไมหลินหยางถึงออกมาจากห้องได้ล่ะ?
"ช่างน่ารำคาญจริง!"
จือหลานจ้องไปที่หลินหยาง อย่างเย็นชาและพูดอย่างไร้ความรู้สึกว่า "รอยหมึกพวกนี้ เจ้ากำลังวางแผนสิ่งชั่วร้ายงัั้นเหรอ?"
“ใช่ เจ้าอยากฆ่าข้าเหรอ?”
หลินหยางกล่าวอย่างใจเย็น
“แก...ฮึ่ม! อย่ามาได้ใจนะ! จะต้องมีช่วงเวลาที่เจ้าต้องร้องขอความเมตตาแน่!”
ดวงตาของจือหลานเต็มไปด้วยจิตอาฆาต แม้ว่าในใจของเธอจะมีความโกรธพลุ่งพลานไม่รู้จบ แต่ก็ยังไม่ได้ระเบิดออกมา
ตอนนี้ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเจ้าแห่งเทพเซียน
ทำได้เพียงรอจนกว่าประโยชน์ของบุคคลนี้จะหมดลง ช่วยให้ผู้นำปิงชนะตำแหน่งยอดปรมาจารย์ แล้วค่อยจัดการกับเขาช้าๆ!
“ตามข้ามา! ผู้นำปิงกำลังรอเจ้าอยู่!”
จือหลา ตะคอกและหันหลังเตรียมจะจากไป
หลินหยางติดตามไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ
“หัวหน้าพันธมิตร?”
อ่าวหานเหมยเรียกออกมาอย่างระมัดระวัง
ไม่รู้ว่าทำไม เธอรู้สึกว่าหลินหยางเหนื่อยล้ามาก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความคิด และแม้แต่ลมหายใจของเขาก็แผ่วเบามาก
เรื่องนี้เป็นไปได้ยังไง?
หลินหยางไปไหนมากันแน่?
“บอกให้ทุกคนเตรียมพร้อมตลอดเวลา เมื่อข้าเข้าร่วมการแข่งขันยอดปรมาจารย์เสร็จแล้ว ให้ออกจากที่นี่ทันที!”
หลินหยางลดเสียงของเขาลงและเตือนเบาๆ
"ออกจากที่นี่?"
อ่าวหานเหมยสะดุ้ง
“ท่าน แล้ว....แล้วข้าล่ะ?”
ถัดไปข้างๆหมิงเต้าจื่ออยากร้องไห้ไม่มีน้ำตา และรีบเข้ามาถาม
“โอ้ ข้าลืมเจ้าไปเลย หานเหมย อย่าลืมพาคนนี้ไปด้วยเมื่อเจ้าจากไป บุคคลนี้สำคัญมากสำหรับพวกเรา”
หลินหยางกล่าวอย่างใจเย็น
อ่าวหานเหมยสับสนและต้องการถามคำถามเพิ่มเติมอีก แต่จือหลานซึ่งอยู่ไม่ไกลกลับตะโกนมาอย่างรำคาน:
“ยังมัวทำอะไรอยู่ รีบมาได้แล้ว!”
หลินหยางไม่ได้อธิบายอะไรอีกและเดินจากไป
อ่าวหานเหมยจ้องมองหลินหยางด้วยดวงตาฤดูใบไม้ร่วงของเธอ เธอเงียบไปนาน และกำมือเล็กๆไว้แน่น
....
ในไม่ช้า หลินหยางก็ถูกนำตัวไปที่จัตุรัส
ในขณะนี้ ศิษย์ใหญ่ของเขตเทียนเซียนได้มารวมตัวกันแล้ว
ผู้นำปิงยืนอย่างเงียบๆตรงหน้าผู้คน หลับตาและพักผ่อน รอคอยอย่างเงียบ ๆ
ฉากทั้งหมดก็เงียบ โดยทุกคนยืนนิ่งเหมือนรูปปั้นโดยไม่ส่งเสียงใดๆ
หลินหยาง เหลือบมองเหล่าศิษย์ที่อยู่ที่นี่ในตอนนี้
พวกเขาทั้งหมดมีพลังแข็งแกร่งมาก
ดูเหมือนว่าเผ่าที่เรียกว่าเผ่าเทพเซียนนี้มีความพิเศษจริงๆ หากสามารถต่อต้านผู้คนในหุบเขาเทพเซียนได้ จะถือเป็นดำรงอยู่ธรรมดาๆได้อย่างไร?
“รายงานท่านผู้นำปิง หลินหยางถูกพาตัวมาถึงแล้ว!”
จือหลานเดินไปด้านหน้าและโค้งคำนับด้วยความเคารพ