บทที่ 3240 บีบบังคับ

ผู้คนในเผ่าเทพเซียนต่างมารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว และเดินทัพไปยังหุบเขาเทพเซียนในลักษณะยิ่งใหญ่ภายใต้การนำทัพของหลินหยาง

เรื่องการช่วยเหลือผู้คนผู้คนเช่นนี้ คนในเผ่าเทพเซียนระดับธรรมดาดูตื่นเต้นมาก

เนื่องจากก่อนหน้านี้เผ่าเทพเซียนถูกแบ่งออกเป็นสามส่วนและมีความขัดแย้งภายในกันอย่างรุนแรง ไม่ว่าเซียนจู่ หยวนจู่ หรือซ่างจู่จะถูกจับกุม พวกเขาก็ไม่ได้ให้ความสำคัญมากนัก

ท้ายที่สุดแล้ว ผู้นำของทั้งสามเขตนี้ก็พิจารณาแค่การรวมเผ่าเทพเซียนเข้าด้วยกันต้องใช้วิธีใด และไม่ได้ใส่ใจกับชีวิตและความตายของเหล่าศิษย์ทั่วไปมากนัก

ต้องรู้ว่า หุบเขาเทพเซียน ไม่ใช่เผ่าที่จะยุ่งด้วยได้ง่ายๆ

ตอนนี้มีคนต้องการยืนหยัดเพื่อพวกเขา แน่นอนว่าพวกเขาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันพุ่งพล่าน

แต่หยวนจู่ คนอื่นๆ และกลุ่มผู้อาวุโสไม่ได้จริงจังกับเรื่องนี้เท่าไหร่นัก

“ภายใต้หน้ากากของการช่วยผู้คนเผ่าเทพเซียนของข้าคือการช่วยคนของตนเอง ชายแซ่หลินคนนี้ เสียงลูกคิดตำนวนดังไปทั่วเลยทีเดียว”

หยวนจู่จ้องไปที่หลินหยางซึ่งกำลังขี่ม้าอยู่ข้างหน้า และตะคอกอย่างเย็นชา

“คนผู้นี้ได้ย้ายคนของเขาทั้งหมดออกจากเผ่าเทพเซียนแล้ว ข้าคิดว่าหลังจากช่วยเหลือผู้คนเสด็จแล้ว เขาก็จะออกจากเผ่าเทพเซียนของเราอย่างแน่นอน”

ซ่างจู่ยิ้มและกล่าวว่า: "บุคคลนี้รู้ด้วยว่าตำแหน่งยอดปรมาจารย์นี้ไม่มั่นคง ทุกท่านอย่าโกรธเคืองไป เขาจะอยู่กับเราอีกไม่นาน!"

"จากไป?"

ผู้นำปิงตะคอกอย่างเย็นชา: "ไอ้เด็กคนนี้ทำให้ข้าอับอายมาก ถ้าข้าไม่ฆ่าเขา ข้าคงไม่สามารถล้างความอับอายออกไปได้ตลอดชีวิต!"

“ผู้นำปิงหมายถึงอะไร?”

“จะปล่อยเขาไปเฉยๆแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด เขาจะต้องถูกฆ่า! มิฉะนั้น ผู้คนในเผ่าเทพเซียนของข้าจะคิดว่าชายคนนี้แข็งแกร่งกว่าข้า แม้ว่าข้าจะได้เป็นผู้นำเผ่าเทพเซียนอีกครั้ง พวกเขาก็คงยอมรับแค่ลมปาก แต่ไม่ยอมรับอยู่ในใจ! "ผู้นำปิงพูดอย่างเย็นชา

“ผู้นำปิงพูดถูก! ข้าคิดว่าทุกอย่างจะต้องเป็นไปตามแผนที่วางไว้ เด็กคนนี้ต้องถูกฆ่า ต้องไม่ปล่อยให้เขาหยิ่งผยองอีกต่อไป ต้องฟื้นฟูอำนาจของข้าในใจเหล่าศิษย์!”

หยวนจู่พูดเสียงหนักแน่น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ที่แข็งกร้าว

ซ่างจู่พยักหน้าอย่างเงียบ ๆ

“ถ้าอย่างนั้น ทุกอย่างจะยังคงเป็นไปตามแผน!”

หลังจากการสนทนาเสร็จสิ้น คนไม่กี่คนก็เดินไปข้างหน้าอย่างเงียบ ๆ ขณะที่ยัดยาเข้าไปในปากอยู่ตลอดเวลา

อย่างไรก็ตาม หลังจากเดินไปข้างหน้าได้ไม่นาน ร่างหนึ่งก็เข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว

“คารวะท่านผู้นำ!”

ผู้มาเยือนคุกเข่าลงและทำความเคารพหลินหยาง

"ลุกขึ้นเถอะ"

หลินหยาง เหลือบมองชายคนนั้นแล้วถามเบาๆ "เตรียมพร้อมหมดหรือยัง?"

“รายงานท่านหัวหน้า ทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว”

“เอาล่ะ งั้นมาปลุกระดมลังใจของทุกคนกันเถอะ”

หลินหยางกล่าว

"ขอรับ."

ชายคนนั้นกอดอกแล้วหันหลังจากไป

"คนนั้นคือใคร?"

หยวนจู่ขมวดคิ้ว

“ข้าได้ยินมาว่า หลินหยางเป็นผู้นำของพันธมิตรในดินแดนแห่งความเงียบและความตาย คนนั้นคงจะเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา”

ซ่างจู่ตอบ

“จริงเหรอ? ฮืม พวกมันก็เป็นแค่ฝูงไก่กาหมาหมู่!”