บทที่ 3264 ขั้นสุดท้าย

ทุกคนตกตะลึง มองไปทางหลินหยางอย่างไม่อยากเชื่อ

นี้คือผู้นำพันธมิตรชิงเซวียน?

นี้คือคนที่มีชื่อเสียงในดินแดนแห่งความเงียบและความตาย?

อยู่ต่อหน้าดินแดนแห่งแดนสวรรค์ช่างน่าขำ!

ทุกคนมองเข้าไปด้วยความมึนงง มองดูสภาพน่าเวทนาของหลินหยาง อย่างไม่อยากเชื่อสายตา

“ผู้นำพันธมิตร!”

คนของพันธมิตรรีบบุกไปทางหลินหยาง

แต่ยังไม่ได้เข้าใกล้ ก็ถูกผู้มีฝีมือสูงของตระกูลม่านขัดขวางไว้

วินาทีนี้ ไม่มีคนช่วยหลินหยางได้แล้ว

วินาทีนี้ ไม่มีคนสามารถขัดขวางฝีเท้าของตระกูลม่านได้!

“ลงมือ!”

ตระกูลมากอำนาจที่อยู่ในที่มืดเห็นหลินหยางพ่ายแพ้ ก็อดทนไม่ไหวแล้ว ก็พูดตะโกนขึ้นมา ทั้งหมดบุกออกมา เริ่มปล้นชิงของล้ำค่าของพันธมิตรชิงเซวียน

เผชิญหน้ากับคนเหล่านี้ พันธมิตรชิงเซวียนก็ไม่มีกำลังจะต้านทานได้

“ผู้นำพันธมิตรหลิน ตอนนี้นายควรจะเข้าใจแล้วใช่ไหม?นาย ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซียน เข้าสวามิภักดิ์ ถึงจะเป็นทางเลือกที่ถูกต้อง!”

อูหงนั่งอยู่บนพื้น ส่ายหน้าและมองหลินหยาง ในสายตามีความเสียดาย แต่ปีติยินดีมากกว่า

เธอรู้ ทางที่ตัวเองเลือกถูกต้องแล้ว…

ตัวเอง เดิมพันถูกแล้ว

ตุ๊บ!

เหล่าจู่เตะหินแตกที่อยู่ตรงหน้าออกไป เดินมาถึงตรงหน้าหลินหยาง สายตากะพริบความดีใจมองหลินหยางอย่างละเอียดถี่ถ้วน ไม่พูดจา ก็ยื่นมือไปบีบคอของหลินหยางเอาไว้ นำเขายกขึ้นมาด้วยมือข้างเดียว

“เป็นเช่นนี้เอง…เนื้อหนังมังสาของนายแข็งแกร่งเช่นนี้ เดิมทีก็เพราะว่ากระดูกแตกต่างจากคนอื่น กระดูกนี้ ได้รับมาจากสุสานเทพสูงสุดใช่ไหม?”

เหล่าจู่ตระกูลม่านพูดเสียงแหบ

แต่หลินหยางหลับตาทั้งสองข้าง ไม่พูดจา

ราวกับตายไปแล้ว

“แกล้งตายเหรอ?ไม่เป็นไร ฉันจะนำกระดูกของนายฉีกออกมา ใส่เข้าไปในร่างกายของฉันเองแทน!”

พูดจบ เหล่าจู่ก็ยื่นมือไปจับซี่โครงกระดูกของหลินหยางไว้ เตรียมจะนำซี่โครงแกะออก

แต่ก็เป็นเวลานี้ หลินหยางยื่นมือออกมาจับข้อมือของเหล่าจู่เอาไว้

เหล่าจู่ขมวดคิ้วแน่น มองไปทางหลินหยาง

กลับเห็นหลินหยางค่อยๆลืมตาขึ้นมา

ชั่วพริบตาเดียวที่ดวงตาทั้งสองข้างเปิดออก ในดวงตาของเขาก็กะพริบความดีใจ

เหล่าจู่หายใจติดขัด

“นี้คือ?”

พรึบ!

ข้อมือของหลินหยางออกแรงกะทันหัน พลังที่น่าหวาดกลัวก็เปิดเผยออกมา เหล่าจู่ไม่ทันได้เตรียมป้องกัน ก็ถูกหลินหยางสะบัดออกไปแล้ว

ร่างกายเหมือนกระสุนปืนใหญ่ ชนเข้ากับเหล็กบนประตูที่อยู่ไม่ไกล

ชั่วพริบตาเดียว ประตูเหล็กที่เต็มไปด้วยพลังกังฉี ก็ถูกร่างแก่ของเหล่าจู่ชนจนเป็นรอยบุ๋ม

“อะไรกัน?”

อูหงชั่วพริบตาเดียวก็อ้าปากค้าง

ทุกคนรอบด้านก็อ้าปากค้าง

คนที่มีอำนาจหลายคนที่อยู่ไม่ไกลถูกฉากนี้ทำให้ตกใจแล้ว

“เป็นไปไม่ได้!”

ขงหยางกับฉู่ชิวแยกออกจากกันทันที เบิกตาโตหลุดพูดออกมา

“เหล่าจู่!”

กลุ่มม่านหลงรีบมุ่งเข้ามา ประคองเหล่าจู่ตระกูลม่านไว้

“เจ้าหนุ่มนี้ทำไมถึงยังมีพลังโต้ตอบ?เหล่าจู่ คุณประมาณเกินไป!”

ราชินีแห่งเทียนฉือพูดเสียงแหบแห้ง

“ไม่ใช่ฉันประมาท แต่เป็นเจ้าหนุ่ม…โดดเด่น!”

เหล่าจู่มองสังเกตหลินหยาง

ทุกคนก็มองเข้าไป

กลับเห็นหลินหยางลืมตาทั้งสองข้างแล้ว

ดวงตาทั้งสองข้างของเขาเปลี่ยนเป็นโปร่งใส แสงสีขาวราวกับลูกธนูแหลมคมพุ่งออกมา เหมือนทำให้ท้องฟ้าที่มืดมิดสว่างจ้าขึ้นมา

รับรู้ได้ถึงแสงแห่งเทพ ลมหายใจของทุกคนก็แข็งทื่อ

“เหล่าจู่ นี้…พลังนี้…ทำไมถึงเหมือนกับท่าน?”

ม่านหลงสีหน้าซีดเผือด ถามด้วยเสียงที่สั่นเทา

“เพราะว่า..เจ้าหนุ่มต้องผ่านขั้นสุดท้ายนั่นแล้ว!”