บทที่ 3289 ความสามารถในการเข้าใจอันน่าทึ่ง

ทุกคนได้ฟังคำพูดของราชินี ต่างก็ปรากฏรอยยิ้มอันสนุกสนานบนใบหน้า และแต่ละคนก็มองไปยังหลินหยางอย่างหยอกล้อ

"ม่านพลังโบราณ จะสามารถเข้าใจทะลุปรุโปร่งได้อย่างง่ายดายเช่นนั้นได้อย่างไรกัน?"

"หึ หลินหยาง คุณใกล้จะตายอยู่แล้ว ทำไมถึงไม่อ้อนวอนขอให้ไว้ชีวิตล่ะ? ถ้าหากคุณละทิ้งการฝึกฝน บางทีราชินีอาจจะเมตตากรุณา ไว้ชีวิตคุณก็ได้!"

"ละทิ้งการฝึกฝน? ฉันว่าช่างมันเถอะ สู้หลอมละลายเขาทั้งเป็นดีกว่า! ถ้าหากชาวโลกได้รู้ว่าเทียนฉือของเราได้สังหารเทพเซียนละก็ จะต้องเคารพยำเกรงต่อเทียนฉือของเราอย่างแน่นอน และคงจะไม่กล้ามาหยาบคายกับเราอีก ตำแหน่งของเทียนฉือของเราในดินแดนแห่งความเงียบและความตายจะต้องสูงขึ้นอย่างแน่นอน! และชาวโลกก็จะต้องทำตามผู้นำอย่างเรา!"

"พูดถูก เมื่อสังหารหลินหยางแล้ว เมื่อจัดการพันธมิตรชิงเซวียนแล้ว ดินแดนแห่งความเงียบและความตายก็จะต้องถูกควบคุมโดยเรา!"

ดวงตาของทุกคนลุกโชน และหายใจถี่ขึ้นมา

ดูเหมือนว่าฉากที่สวยงามของการวางอำนาจบาตรใหญ่จะอยู่ตรงหน้าแล้ว!

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ หลินหยางก็ลุกขึ้น เดินไปยังม่านพลังที่อยู่ข้างๆ แล้วใช้มือสัมผัสไปที่ยันต์บนม่านพลัง จากนั้นก็ออกแรงเล็กน้อย และเคลื่อนย้ายยันต์นั้นออกมา

ด้วยระดับความแข็งแกร่งของพลังแห่งสวรรค์ จึงสามารถเคลื่อนย้ายยันต์ไปซ้ายขวาได้

ถึงแม้จะเคลื่อนย้ายยันต์แล้ว แต่กลับไม่ได้ส่งผลกระทบต่อม่านพลังแม้แต่น้อย

มันยังคงกัดกร่อนหลินหยางทีละน้อยๆ

พลังที่อยู่พื้นผิวของหลินหยางเริ่มที่จะถดถอย ผิวหนังและกล้ามเนื้อเริ่มที่จะแห้งและแตก

แต่หลินหยางกลับไม่ได้สนใจโดยสิ้นเชิง และทำการเคลื่อนย้ายยันต์ต่อไป

ราชินีแห่งเทียนฉือตกตะลึง และจ้องมองไปยังหลินหยางอย่างใจจดใจจ่อ

ผ่านไปครู่หนึ่ง

ครืน!

ตามการเคลื่อนย้ายยันต์ของหลินหยาง จู่ๆ ม่านพลังก็ส่งเสียงแปลกพิลึกออกมา

ลมหายใจของราชินีแห่งเทียนฉือสั่นสะท้าน

ทุกคนต่างก็งุนงง

"นี่คือเสียงอะไรกัน?"

สายตาของราชินีแห่งเทียนฉือค่อยๆ เคร่งขรึมขึ้นมา

แต่ก็เห็นหลินหยางจับไปที่ยันต์เหล่านั้น และเคลื่อนย้ายมันอีกครั้ง ดูเหมือนว่ากำลังรวบรวมผสมผสานอะไรบางอย่าง

ไม่นาน ยันต์เหล่านี้ที่ว่ายไปมาราวกับปลาได้ถูกหลินหยางปะติดปะต่อกลางอากาศจนกลายเป็นภาพกิเลนตัวหนึ่ง

และรูปภาพก็เกิดการเปลี่ยนแปลง

แกร็ก!

ม่านพลังที่อยู่ตรงหน้าหลินหยางปรากฏรอยแตกแยกที่ลึกมากในทันที

"อะไรกัน?"

ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

สีหน้าอันเย็นชาของผู้อาวุโสทุกคนในที่สุดก็สูญเสียการควบคุม และเผยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อออกมา

"มัน....มันเป็นไปไม่ได้!"

"นี่....เขา....เขาจะทำลายม่านพลังเหรอ?"

"ฝ่าบาท นี่...นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?"

ทุกคนเผยเสียงอันสั่นระริกออกมา

"ไม่ต้องเป็นกังวลไป!"

ราชินีแห่งเทียนฉือพยายามสงบสติอารมณ์อย่างเต็มที่ แล้วกล่าวด้วยการลดเสียงให้เบาลงว่า: "คนคนนี้น่าจะโชคดีชั่วครั้งชั่วคราว เขาเพียงแค่ทำลายด่านที่หนึ่งในข้อจำกัดทั้งสี่ด่านของม่านพลังได้ก็เท่านั้น อีกทั้งด่านที่หนึ่งก็คือด่านที่ง่ายที่สุด ม่านพลังนี้ตราบใดที่ไม่อาจปลดล็อกข้อจำกัดทั้งสี่ด่านได้ทั้งหมด ก็ไม่อาจถูกควบคุมได้ แต่จะต้องปลดล็อกขอจำกัดทั้งสี่ด่านทั้งหมด.....เชอะ แม้แต่ตัวของฉันเอง ไม่ใช้เวลาสามถึงห้าปี ก็คงจะทำไม่ได้อย่างแน่นอน!"

"ฝ่าบาท แล้วข้อจำกัดด่านนี้ ท่านใช้เวลานานแค่ไหนเหรอครับ?"

คนที่อยู่ข้างๆ กล่าวถามด้วยจิตสำนึก

เพียงคำพูดนี้จบลง เขาก็ตระหนักได้ว่าตัวเองพูดผิดแล้ว จึงรีบก้มหน้าแล้วกล่าวว่า: "ข้าน้อยพลั้งปากพูดออกไป หวังว่าฝ่าบาทจะอภัยให้ด้วยครับ!"

ราชินีแห่งเทียนฉือชำเลืองมองเขา แล้วกล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า: "ฉันใช้เวลาสิบห้าวัน ในการทำลายข้อจำกัดด่านนี้! ฉันต้องยอมรับว่า พรสวรรค์ สติปัญญาตลอดจนความสามารถในการเข้าใจของคนคนนี้ ล้วนไกลเกินกว่าฉันมาก! แต่หากจะต้องการปลดล็อกทั้งหมดภายในวันเดียว คงเป็นไปไม่ได้แน่!"

เพียงทุกคนได้ฟัง ก็รู้สึกโล่งอก

และในเวลานี้ หลินหยางได้เดินไปถึงด้านซ้ายของม่านพลัง แล้วเริ่มเคลื่อนย้ายตัวอักษรรูน และคิดคำนวณอะไรบางอย่าง......

พลังแห่งสวรรค์ทั้งหมดของเขาได้รวมตัวกันอยู่ในนั้น

เชลยศึกหลายพันทางด้านซ้ายของม่านพลัง ได้เคลื่อนย้ายอย่างรวดเร็วตามนิ้วของเขา

เวลาเพียงชั่วพริบตา ก็เคลื่อนย้ายเสร็จ

ราชินีแห่งเทียนฉือจับตาดูอย่างเงียบๆ และหัวใจก็ยิ่งเต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ

อย่างช้าๆ เธอตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง ลมหายใจก็ยิ่งถี่ขึ้นมา

"เป็นไปไม่ได้.....เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด....."

เธอพูดพึมพำ

คนที่อยู่ข้างๆ ตกตะลึง และมองไปยังราชินีแห่งเทียนฉือ

ในเวลานี้

แกร็ก!

มีเสียงอันแปลกพิลึกเสียงหนึ่งดังขึ้นมา

หลังจากนั้น บนฉากป้องกันของม่านพลังทางด้านขวา ก็ปรากฏรอยแตกรอยหนึ่งขึ้นมา!

ข้อจำกัดด่านที่สอง ถูกทำลายลงแล้ว!