บทที่ 3297 ฉันจะทำให้พวกเขานั้นหย่ากันเอง

“สารเลว!”

ภายในห้องสวีทของโรงแรมหมิงจูการ์เด้น

ลู่ยี่ซือกำหมักแล้วชกไปที่กระจกอย่างแรง

กระจกก็แตกสลายไปในทันทีอีกทั้งผนังด้านหลังของกระจกก็เป็นรอยแตก

เขากัดฟันสีหน้าดุร้าย มองไม่เห็นความอบอุ่นบนใบหน้าของเขาเหมือนก่อนหน้านั้นเลย

ในเวลานี้ มีมือหนึ่งคู่ที่ขาวๆนั้นกอดมาจากหลังของเขา กอดไปที่ซิกแพคของลู่ยี่ซือต่อมาหญิงสาวผมทองถูไปที่หูของเขาแล้วใช้เสียงที่มีเสน่ห์พูดออกมา: “เป็นอะไร?ฝ่าบาทที่รักของฉัน?ทำไมต้องอารมณ์เสียขนาดนี้?”

“ทีน่า!เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวันนี้ฉันแพ้ให้กับคนไร้ค่า!นี่คือความอับอายของฉัน!เป็นความอับอายทั้งชีวิตของฉัน!”

ลู่ยี่ซือพูดอย่างโกรธๆ มือข้างหนึ่งจับหัวฝักบัวสแตนเลส แรงของนิ้วทั้งห้าฝักบัวถูกเขานั้นบีบจนเป็นก้อน

“ฝ่าบาทของฉัน หรืออาจเธอใส่ใจมันมากเกินไป ไม่ต้องเป็นหวงฉันจะส่งคนไปสืบ ไม่นานก็รู้ผลแล้ว!”

หญิงสาวพูดไปด้วยแล้วก็นำร่างของตัวเองนั้นเข้าไปใกล้ลู่ยี่ซือด้วย

ลู่ยี่ซือทนไม่ไหวอีกต่อไป อุ้มหญิงสาวแล้วโยนไปที่เตียง

หลังจบสงคราม หญิงสาวพิงที่หน้าอกของลู่ยี่ซือกำลังกะซิบอะไรบ้างอย่าง

แต่ลู่ยี่ซือก็ยังมีอารมณ์ที่ดุร้ายเหมือนเดิมดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ

หญิงสาวเห็นแบบนี้ก็เลยลุกขึ้นนั่งจุดบุหรี่ เหมือนกำลังอยากพูดอะไรโทรศัพท์บนหัวเตียงก็ดังขึ้น

เขาหยิบมันแล้วรับสาย

หลังจากที่วางสาย

“ดูแล้วท่านชายของฉันเหมือนจะไม่ได้โชคดี!”หญิงสาวที่ชื่อทีน่ายิ้มแล้วพูด

“เธอสืบพบอะไร?”

ลู่ยี่ซือหันหัวมาแล้วพูดอย่างเย็นชา

“ไอ้หมอนั้นชื่อหลินยาง เหมือนกับว่าไม่นานมานี้เขารักษาผู้บริหารของเซียงกวงแอร์ไลน์จนหาย นั่นเป็นเหตุผลที่เขาสามารถระดมเฮลิคอปเตอร์ได้สิบกว่าลำด้วยความช่วยเหลือของเฉินเซียงกวง เลยแย้งหน้าของเธอไป!”ทีน่าหัวเราะแล้วพูด

“ฉันคิดมาตลอดเลยว่าสามีของซูเหยียนนั้นเป็นคนไร้ค่า ไม่คิดเลยว่าเขานั้นเป็นคุณหมอ!”

“ตระกูลของเธอไม่ใช่ตรวจสอบซูเหยียนจนละเอียดแล้วหรอ?เธอไม่รู้อาชีพของสามีเขาหรอ?”

“ตระกูลเพียงแค่ตรวจสอบพบว่าสามีเขารู้เรื่องทางการแพทย์ แต่ไม่แน่ใจในอาชีพของเขา.....”

“ลู่ยี่ซือ ฉันรู้สึกว่าเธอไม่สามารถลังเลต่อได้อีกแล้วนะ จำเป็นต้องรีบยืนยันความสัมพันธุ์ระหว่างเธอกับซูเหยียนให้แน่ชัดแล้วนะ สร้างรากฐานให้กับครอบครัวของเธอในเจียงเฉินอย่างรวดเร็ว เมืองเจียงเฉินแห่งนี้คือที่ของหยางฮวา หากคุณไม่มีบริษัทใหญ่อย่างซูเหยียนคอยดูแลเธอ ตระกูลของพวกเธอไม่สามารถเข้าเมืองเจียงเฉินเลย แผนที่พวกเธอวางไว้ ก็จะไร้ปประโยชน์!”

ทีน่าพ่นควันออกมาแล้วพูดอย่างนิ่งๆ

“เรื่องนี้ไม่ง่ายเลย ทีน่าซูเหยียนก็ทำตัวรังเกียจฉันมาก ฉันเพิ่งพบว่าเสน่ห์ของฉันนั้นไม่มีผลต่อผู้หญิง”

ลู่ยี่ซือกำหมัดแล้วพูดด้วยความโกรธ

“ท่านชายของฉัน นี่ไม่โทษเธอถ้าจะโทษต้องโทษซุเหยียนนั้นที่พบเจอผู้ชายที่มีเสน่ห์มากกว่าเธอ”

ทีน่าหัวเราะแล้วพูด

“ใคร?”

ลู่ยี่ซือถามอย่างเย็นชา

ทีน่าไม่ได้พูด แต่เปิดโทรศัพท์ขึ้น เปลี่ยนวอลเปเปอร์หน้าจอมือถือแล้วยื่นให้ลู่ยี่ซือ

ลู่ยี่ซือตกใจ

“นี่คือ....”