บทที่ 3300 ยั่วยวน

หลังการประชุม หลินหยางกำลังจะไปทานอาหารเย็นกับซูเหยียน

แต่ในตอนนี้ ซูเหยียนจะยังมีความอยากอาหารอยู่ได้อย่างไร? เธอขอให้หลินหยางสั่งอาหารกลับบ้านและอยู่ต่อที่บริษัทเพื่อทำงานล่วงเวลา

การจากไปของหลี่หนงเยี่ยนและพรรคพวก ทำให้เกิดปัญหามากมาย

แม้ว่าบางคนจะถูกจ้างให้เข้ามาทำงานแทนที่ภายในข้ามคืน แต่บางคนก็ยังจำเป็นต้องใช้เวลาในการรับช่วงต่อเนื้อหางานเหล่านี้

เมื่อหลินหยางเห็นสิ่งนี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมไป

หลังจากออกจากบริษัท หลินหยางก็โทรหาหม่าไห่ทันที เพื่อตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้นกับโครงการนี้กันแน่ และขอให้ชวี่เทียนไปสืบหามาว่าหลุยส์อยู่ที่ไหน?

จู่ๆบริษัทต่างชาติก็มาที่เมืองเจียงเฉิงเพื่อร่วมมือกับซูเหยียน ในโครงการขนาดใหญ่เช่นนอย่างไม่มีเหตุผล แบบนี้จะไม่ให้หลินหยางสงสัยได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้นโครงการมูลค่า 1 แสนล้านดอลลาร์นี้เหมือนจะได้รับการว่าจ้างจากหลุยส์ และเหมือนว่าจะมีเพียงเยว่เหยียนอินเตอร์เนชั่นแนลเท่านั้นที่จะชนะประมูลโครงการนี้

ไม่อย่างนั้นด้วยกำลังของซูเหยียน ผู้ถือหุ้นร่วมของโครงการจะเลือกเธอได้อย่างไร?

ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่ได้มาฟรีๆ

อีกฝ่ายต้องมีจุดประสงค์อะไรบางอย่างซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ

หลินหยางยืนอยู่ริมถนนเตรียมโบกแท็กซี่ไปที่วิทยาลัย

แต่ในตอนนั้นเอง รถสปอร์ตแลมโบกินี่สีแดงก็มาจอดเทียบข้างถนน จากนั้นหน้าต่างก็ถูกเลื่อนลง มีหญิงสาวสวยผมสีบลอนด์และตาสีฟ้าโผล่หัวออกมาแล้วพูดเป็นภาษาจีนอย่างคล่องแคล่วว่า "เฮ้ พ่อหนุ่มหล่อ รู้ทางไปบาร์ม่านเหมี่ยวไหม?”

"ไม่รู้"

หลินหยางตอบไปตรงๆ

สาวสวยตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ยิ้มเล็กน้อย “ถ้าอย่างนั้นไปบาร์ม่านเหมี่ยวด้วยกันไหม? จากนั้นเราก็ไปนั่งดื่มด้วยกันสักหน่อยดีไหมล่ะ?”

หลินหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นก็โน้มตัวลงจ้องมองสาวผมบลอนด์ในรถแล้วกระซิบ "หลุยส์เป็นคนส่งคุณมาเหรอ?"

หญิงสาวสะดุ้งอีกครั้ง จากนั้นก็หรี่ตาลง: "คุณหลินรู้ได้อย่างไร?"

“เพราะบนร่างกายคุณมีกลิ่นของเขา!” หลินหยางกล่าว

หญิงสาวตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แววตาของเธอฉายแววระมัดระวัง แตก็ยังคงไม่ยอมแพ้ เธอกระพริบตา และถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเย้ายวน: "ถ้าอย่างนั้น คุณกล้ามากับฉันไหมล่ะ?"

หลินหยางขี้เกียจเกินกว่าจะพูดอะไรอีก ดังนั้นเขาจึงเปิดประตูรถแล้วเข้าไป

เมื่อทีน่าเห็นเช่นนี้ เธอก็ยกยิ้มอย่างเย็นชา พลางเหยียบคันเร่งแล้วขับไปข้างหน้า

ไม่นานนักรถแลมโบกินี่ก็มาจอดหน้าบาร์ที่เพิ่งเปิดใหม่

สไตล์บาร์เป็นแบบ F เมื่อเขาเห็นทีน่าเข้ามาในบาร์ได้อย่างสบายใจก็รู้ว่าสถานที่แห่งนี้ต้องเป็นของหลุยส์แน่

“เอา Blue lover มาสองแก้ว ฉันอยากจะเลี้ยงองค์ชายด้วยเครื่องดื่มดีๆ!”

ทีน่าพิงบาร์แล้วตะโกนด้วยเสียงน่าดึงดูด

บาร์เทนเดอร์เหลือบมองทีน่าอย่างหลงไหล จากนั้นจึงลงมือผสมเหล้าอย่างเชี่ยวชาญ

หลินหยางจุดบุหรี่ สูดลมหายใจแล้วพูดว่า: "ทักษะของคุณดูไม่เลวนี้ ดังนั้นคิดไปคิดมาหลุยส์คงต้องมเบื้องหลัง ไม่รู้ว่าเมืองเจียงเฉิงมีอะไรที่ดึงดูดพวกคุณและทำให้ต้องรีบมาที่นี่! บอกฉันได้ไหม จุดประสงค์ที่ทำให้พวกคุณเข้ามาในเมืองเจียงเฉิง คือเพื่อเข้าใกล้ภรรยาของฉันหรือเปล่า?”

“ฝ่าบาท พวกเราไม่ได้มาดื่มเพื่อคุยเล่นกันเรื่อยเปื่อยหรือ? หรือจะบอกว่า...เสนห์ของข้ามันสู้ภรรยาคุณไม่ได้หรือไง?

ร่างของทีน่าขยับเข้ามาจนอยู่ใกล้กับหลินหยาง มือเรียวเล็กของเธอลูบไล้ไปที่หน้าอกของหลินหยางอย่างอ่อนโยน และกลิ่นหอมที่มากพอจะเผาร่างกายได้ก็โชยมา

แต่หลินหยางกลับไม่รู้สึกอะไรเลยและทำเพียงจ้องมองเธออย่างเฉยเมย

นี่กลับทำให้ทีน่าอดใจไม่ไหวขึ้นมาเล็กน้อย

เธอก็ถือเป็นทหารผ่านศึกในสนามรบความรักอีกด้วย

มีผู้ชายถึงแปดร้อยคนที่เคยอยู่ใต้ชายกระโปรงสีทับทิมของเธอ

แต่เธอไม่เคยเห็นใครที่เหมือนหลินหยางมาก่อนเลย

ผู้ชายคนนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน!

ทีน่าลอบขมวดคิ้วอย่างลับๆ

ในตอนนี้นี้ บาร์เทนเดอร์ดันแก้วสองใบที่เต็มไปด้วยเครื่องดื่มสีน้ำเงินขึ้นมา

ทีน่าหรี่ตาลง แล้วหยิบแก้วใบหนึ่ง พลางขยับนิ้วของเธอเล็กน้อย และผงแป้งหยดหนึ่งก็ตกลงมาจากปลายนิ้ว ตกลงไปในแก้วแล้วละลายหายไป จากนั้นเธอก็ผลักมันให้หลินหยาง แล้วหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาแล้วยิ้ม

"เชียส!"

“หลังจากดื่มเหล้าแก้วนี้แล้ว บอกจุดประสงค์มาเลยได้ไหม?”

หลินหยางถาม

"แน่นอน"

ทีน่ายักไหล่

หลินหยาง พยักหน้าและดื่มเหล้าในแก้วโดยไม่ลังเลเลย

ทีน่า ดื่มเหล้าทั้งหมดด้วยรอยยิ้มอันภาคภูมิใจในดวงตา จากนั้นก็วางมือลงบนไหล่ของหลินหยางและโน้มตัวลงไป

เธอเชื่อว่าภายใต้อิทธิพลของแอลกอฮอล์และสารเสพติด ในไม่ช้า หลินหยางก็จะต้องทรุดลง และตกอยู่ในความคลุ้มคลั่ง และตามเธอไปยังดินแดนแห่งสรวงสวรรค์

เมื่อได้ถ่ายคลิปกระบวนการทั้งหมดนี้ และส่งมอบให้กับซูเหยียน ด้วยนิสัยของซูเหยียน จะต้องยอมตัดใจและไม่เต็มใจที่จะให้อภัยหลินหยาง

ในเวลานั้น หากหลุยส์ได้รับโอกาสให้ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ ปลอบใจซูเหยียนต่อไปเรื่อยๆ ให้ความอบอุ่นแก่เธอ และเป็นท่าเรือของเธอ แม้แต่หัวใจที่แกร่งดั่งหินก็ยังต้องละลาย

ด้วยวิธีนี้ การที่จะจับซูเหยียนจะไม่ง่ายดายได้อย่างไร?