บทที่ 3307 นี่คือเกมเหรอ?

"เพราะอะไร?"

หลุยส์มีสีหน้าตกใจ และยากที่จะเข้าใจ จากนั้นก็กล่าวด้วยสีหน้าอันโกรธเคืองว่า: "โครงการนี้เป็นผลงานที่มาจากการทุ่มเทกำลังกายกำลังสมองและหยาดเหงื่ออย่างที่สุดของคุณซูเหยียนกับฉัน! แล้วทำไมจะต้องยุติความร่วมมือด้วยล่ะ? ลูซี่! คุณกรุณาอธิบายเหตุผลโดยชอบธรรมให้ฉันฟังด้วย! ไม่เช่นนั้นฉันจะไล่คุณออกอย่างแน่นอน!"

ผู้หญิงที่ชื่อลูซี่กล่าวอย่างจนใจว่า: "คุณหลุยส์คะ ต้องขออภัยเป็นอย่างสูง ไม่ใช่ว่าฉันไม่เข้าใจในความผิดหวังของคุณนะคะ แต่โครงการความคืบหน้าของสถานที่ก่อสร้างในปัจจุบันนี้มีปัญหามากเกินไปจริงๆ ค่ะ!"

"ปัญหา? ยังจะมีปัญหาอะไรอีก?"

"คุณหลุยส์คะ นี่ไม่ใช่ปัญหาที่ฉันเจอเพียงแค่คนเดียวนะคะ แต่ได้รับการยืนยันร่วมกันจากทีมของพวกเราทั้งหมด!"

ลูซี่ยื่นบันทึกในมือให้กับทุกคนได้ดู แล้วเอ่ยปากอย่างนิ่งๆ ว่า: "จากการใช้วัสดุในโครงการและเทคนิคในการก่อสร้าง กระทั่งแบบแผนในการก่อสร้าง ล้วนไม่สมเหตุสมผลเป็นอย่างมาก! ตั้งแต่โครงสร้างของโครงอาคารไปจนถึงทางด้านของวัสดุที่ใช้ ล้วนไม่ได้มาตรฐาน พวกเราพบว่าวัสดุทั้งหมดที่ใช้ในโครงการล้วนเป็นแบรนด์คุณภาพแย่ที่สุดในตลาด"

"เป็นไปไม่ได้!"

ลมหายใจของซูเหยียนสั่นสะท้าน และกล่าวขึ้นทันทีว่า: "แต่บริษัทของพวกเราจัดซื้อวัสดุมาจากต่างประเทศนะคะ! มีทั้งหนังสือรับรองตลอดจนใบแสดงรายการการจัดซื้อด้วย แล้วจะไม่ได้มาตรฐานได้ยังไงกันคะ?"

"วัสดุที่จัดซื้อมาจากต่างประเทศไม่จำเป็นต้องดีเสมอไป ขอถามคุณซูเหยียนหน่อยนะคะ ว่าซัพพลายเออร์ที่จัดหาวัสดุให้โครงการของพวกคุณ ใช่'บริติชเอเชียคอมปะนี'หรือไม่?" ลูซี่กล่าวถาม

"ใช่ค่ะ"

ซูเหยียนพยักหน้า

"บริติชเอเชียคอมปะนีเป็นซัพพลายเออร์ที่มีชื่อเสียงในด้านวัสดุคุณภาพแย่ในประเทศF วัสดุส่วนใหญ่ของพวกเขาใช้ในการก่อสร้างสลัมกับบ้านสุนัข! ในจุดจุดนี้ คุณสามารถตรวจสอบผ่านอินเทอร์เน็ตได้นะคะ" ลูซี่กล่าว

"อะไรนะ?"

ซูเหยียนมีสีหน้าซีดเซียว หยิบมือถือขึ้นมาเปิดดูอย่างงกๆ เงิ่นๆ และเมื่อเห็นการแนะนำเกี่ยวกับบริติชเอเชียคอมปะนี คนก็ไร้เรี่ยวแรงไปในชั่วพริบตา และแทบจะล้มลงไปกองกับพื้น

หลุยส์เห็นเช่นนี้ จึงรีบจะไปประคอง แต่หลินหยางได้ชิงเข้าไปโอบซูเหยียนเอาไว้ก่อน

"เสี่ยวเหยียน คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?"

หลินหยางกล่าว

"ฉัน....ฉันจัดสรรเงินสองร้อยล้านให้หลี่หนงเยี่ยนไปจัดซื้อวัสดุของโครงการ คาด....คาดไม่ถึงว่าเธอจะจัดซื้อวัสดุคุณภาพแย่ที่สุดมาให้ฉัน....."

ซูเหยียนแทบจะหายใจไม่ออก

"สองร้อยล้าน? คุณซูเหยียน ถ้าหากพูดอย่างตรงไปตรงมา วัสดุนี้หากแปลงเป็นสกุลเงินแดนมังกรของพวกคุณแล้ว ก็อาจจะมีมูลค่าเพียงแค่สองล้านเท่านั้นค่ะ!"

ลูซี่ขยับแว่นตาเล็กน้อยแล้วกล่าว

"สอง...ล้าน?"

ริมฝีปากของซูเหยียนสั่นระริก

จากสองร้อยล้านกลายเป็นสองล้าน?

ความแตกต่างระหว่างนี้เป็นถึงร้อยเท่าเลยนะ!

"หลี่หนงเยี่ยนช่างโลภเสียจริงๆ!"

หลินหยางขมวดคิ้วแล้วกล่าว

"การจัดซื้อวัสดุเป็นความรับผิดชอบร่วมกันของหลี่หนงเยี่ยนกับซูเปอร์ไวเซอร์อีกสองสามแผนก เพราะการจัดซื้อในปริมาณที่มาก จึงให้พวกเขาลงนามด้วยกัน แน่นอนว่า ผลตรวจสอบสุดท้ายก็คือฉันเอง แต่ฉันจำได้ว่า....คุณหลุยส์คุณเคยบอกกับฉันว่า วัสดุของบริติชเอเชียคอมปะนีโดดเด่นมาโดยตลอดในประเทศของพวกคุณ ฉันจึงไม่ลังเลใจที่จะลงนาม แล้วทำไม.....พวกมันถึงกลายเป็นวัสดุด้อยคุณภาพไปได้ล่ะ?"

ซูเหยียนเบิกตาโพลงมองไปยังหลุยส์

หลุยส์นิ่งอึ้งไป และรีบกล่าวว่า: "คุณซูเหยียนฉันคิดว่าคุณจะต้องฟังผิดอย่างแน่นอน! ฉันจะแนะนำบริติชเอเชียคอมปะนีให้กับคุณได้ยังไงกัน? ที่ฉันพูดถึงคืออันนิตี้คอมปะนีต่างหาก! ส่วนบริติชเอเชียคอมปะนีฉันแทบจะไม่ได้คบค้าสมาคมเลย! คุณจะต้องฟังผิดอย่างแน่นอน!"

"ไม่ใช่! ฉันจำได้อย่างชัดเจน! ที่คุณพูดถึงก็คือบริติชเอเชีย! โดยใช้ภาษาอังกฤษพูด!"

ซูเหยียนดวงตาแดงก่ำ และกล่าวด้วยความโมโห

หลุยส์ทอดถอนใจ ส่ายหน้าและกล่าวว่า: "คุณซูเหยียน คุณต้องการให้ฉันรับผิดชอบเรื่องนี้เหรอ?"