บทที่ 3313 นี่คือที่ของฉัน

เมื่อรถเข้าใกล้ประตู ชวี่เทียนและรถคันอื่นๆก็จอดรถแล้วลงจากรถเข้าไปข้างในประตู

“พวกเขาทำอะไร?”

หลุยส์แสดงสีหน้างงแล้วเปิดปากถาม

“คุณหลุยส์ คุณรู้ไหม?กฎของสถาบันการแพทย์ลึกลับ ในสถาบันนี้ไม่ให้รถเข้าไป ประการแรกคำนึงถึงความปลอดภัยของผู้ป่วยในสถาบัน ประการที่สองพวกเขากังวลว่ายานพาหนะที่เข้ามามากเกินไปจะกีดขวางรถพยาบาล”

หลี่หนงเยียนพูดแล้วหัวเราะ

“ยังมีกฎแบบนี้ด้วยหรอ?”

หลุยส์หัวเราะแล้วพูด: “อย่าไปสนใจพวกเขาขับเข้าไปเลย!”

“คุณแบบนี้เกรงว่าจะทำให้หมอเทวดาหลินนั้นโกรธ!”

ผู้จัดการหวังพูดอย่างกังวล

“กลัวอะไร?มีคุณหลุยส์อยู่ตรงนี้ แค่หมอเทวดาหลินคนเดียวนั้นเป็นอะไร?”

หลี่หนงเยียนที่อยู่ข้างๆสีหน้าไม่เปลี่ยน

ทุกคนพยักหน้า

รถก็ขับเข้าไปในสถาบัน

ชวี่เทียนที่กำลังเดินไปทางห้องยาของหลินหยางเห็นแบบนี้ก็ขมวดคิ้ว

แต่ใครก็ไม่ได้พูดอะไร

คะชะ!

อย่างรวดเร็ว รถสีดำทั้งหมดก็จอดที่ตรงกลางตึกของสถาบัน

“หมอเทวดาหลินของพวกเธออยู่ไหน?”

หลี่หนงเยียนเอาคอออกไปที่หน้าต่างรถแล้วตะโกนไปทางชวี่เทียน

“คุณผู้หญิง เสียงเบาๆหน่อยในนี้คือโรงพยาบาล ผู้ป่วยมากมายกำลังพักผ่อน”

ชวี่เทียนรีบเตือน

“ฮ่าๆ หมอเวดาหลินของพวกเธออยากเจอฉันหรอ?ตอนนี้ยังจะให้ฉันพูดเบาๆ?อย่างนั้นเดี๋ยวหมอเทวาดาหลินพูดกับพวกเราพวกเราก็ไม่เปิดปากพูด เพื่อหลีกเลี่ยงรบกวนคนป่วย!”

หลี่หนงเยียนหัวเราะอย่างแปลกๆ

แม้ว่าหมอเทวาดาหลินจะมีสถานะเหนือธรรมชาติในเจียงเฉิน แต่เขานั้นเชื่อใจหลุยส์ที่อยู่นอกอาณาเขตต้องสามารถเอาหมอเทวดาหลินอยู่แน่นอน

แม้ว่าจะไม่สั่นสะเทือน หมอเทวดาหลินก็ไม่กล้าทำร้ายคนพวกนี้

ชวี่ไม่พูดอะไรพูดด้วยเสียงแหบๆ: “ทุกท่าน ตามฉันมา!”

ขณะพูดก็เดินเข้าไปในห้องยา

ทุกคนก็ถือบุหรี่แล้วเดินตาม

ตุ๊ก ตุ๊ก ตุ๊ก

ชวี่เทียนเคาะประตูอย่างระมัดระวัง