บทที่ 3317 การคำนับของอัศวิน

เทพ?

เทพ!

นี่ก็คือเทพที่แท้จริง!

ไดนาสสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาเบิกกว้างขึ้นมาทันที และไม่มีความคิดที่จะต่อต้านอีกแม้แต่น้อย

คนของตระกูลหลุยส์ต่างก็ตื่นตกใจ

พวกเขาไม่อาจเข้าใจได้ว่านี้คือพลังอะไร!

พวกเขาเพียงแค่รู้สึกได้ว่าจู่ๆ ในเวลานี้ตัวเองก็กลับกลายเป็นเล็กลงเป็นอย่างมาก!

คล้ายกับมด คล้ายกับฝุ่นละออง

คนของตระกูลหลุยส์ไม่เข้าใจโดยสิ้นเชิงว่าพลังที่ปล่อยออกมาจากตัวของหลินหยางนั้นมันคืออะไร

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะหวาดกลัว แต่ก็ยังฝากความหวังเอาไว้ที่ไดนาสอัศวินผมแดงผู้มีชื่อเสียงในประเทศFผู้นี้ว่าจะสามารถนำความหวังอันริบหรี่มาให้พวกเขาได้

แต่ไดนาสในเวลานี้คาดไม่ถึงว่าจะคุกเข่าลงกับพื้น มองหลินหยางอย่างทึ่มทื่อ คล้ายกับสูญเสียจิตวิญญาณไปแล้ว

คนของหลุยส์ไม่อยากจะเชื่อว่าคนคนนี้จะสามารถนพความหวังอะไรมาให้พวกเขาได้

แสงแห่งเทพค่อยๆ หายไป และการเปลี่ยนแปลงบนร่างของหลินหยางก็ค่อยๆ มลายหายไป

เวลาชั่วพริบตา คนอื่นๆ ก็กลับคืนสู่สภาพเดิม

ทุกสิ่งทุกอย่างคล้ายกับตื่นขึ้นมาจากความฝัน เมื่อความฝันค่อยๆ จางหายไป ก็คล้ายกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างเมื่อครู่นี้ เป็นเพียงแค่ความฝันที่หลอกให้ดีใจเก้อของทุกคน

แต่ไดนาสรู้ดีว่า นี่ไม่ใช่ความฝัน!

คนคนนี้ที่อยู่ตรงหน้า ก็คือเทพ!

เทพผู้สูงเลิศล้ำ!

ความรู้สึกนั้น แม้แต่โป๊ปก็ไม่อาจให้เขาได้!

"ท่านไดนาส! ท่านเป็นอะไรไปเหรอ?"

สหายหลุยส์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ น้ำเสียงเคร่งขรึม และกล่าวถามด้วยความระมัดระวัง

แต่ไดนาสไม่ได้ตอบคำถามของเขา ราวกับว่าไม่ได้ยิน แต่กลับก้มศีรษะให้กับหลินหยาง และกล่าวด้วยเสียงอันสั่นสะท้านว่า: "ผู้ล้ำเลิศของฉัน! ได้โปรด....ได้โปรดอภัยให้ไดนาสที่หยาบคายด้วยเถอะครับ ไดนาสยินดีที่จะถวายทุกสิ่งทุกอย่างให้กับท่าน! ขอเพียงแค่ท่านไม่ถือโทษโกรธเคืองกับการกระทำของฉันก็พอ!"

พูดจบ ก็ทำการคำนับตามแบบมาตรฐานของอัศวิน เพื่อสวามิภักดิ์ต่อเขา

คนของตระกูลหลุยส์ทึ่มทื่อไปโดยสิ้นเชิง

ทุกคนอ้าปากค้าง และมองอย่างตกตะลึง

ใครต่างก็คาดไม่ถึงว่า ไดนาสผู้นี้ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะอัศวินที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศF และได้ถูกพวกเขาว่าจ้างด้วยเงินจำนวนมหาศาล คาดไม่ถึงว่าจะยอมสวามิภักดิ์ต่ออีกฝ่ายอย่างง่ายดายเช่นนี้

"ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ไปได้?"

หลุยส์ถอยหลังอย่างต่อเนื่อง สีหน้าซีดเซียวราวกับกระดาษ เหงื่อเม็ดใหญ่บนใบหน้าไหลออกมาไม่หยุด

"ไดนาส! คุณรับเงินค่าจ้างจากตระกูลของพวกเราไปมากขนาดนั้น! ทำไมคุณถึงหักหลังพวกเราได้? คุณมันคนทรยศ!"

สหายหลุยส์เดือดเป็นฟืนเป็นไฟ และด่ากราดด้วยความโมโห

แต่ไดนาสยังคงไม่ได้สนใจ เอาแต่ก้มศีรษะ รอคำพูดของหลินหยาง

"ฉันยกโทษให้คุณ"

หลินหยางกล่าวอย่างสงบนิ่ง

เพียงได้ยินคำพูดนี้ สำหรับได้นาสแล้วก็ราวกับเสียงของสวรรค์

ไดนาสดีอกดีใจ รีบก้มหน้าแล้วกล่าวว่า: "ขอบพระคุณที่ท่านกรุณาปรานีครับ!"

"ลุกขึ้นเถอะ!"

"ครับท่าน!"

ไดนาสลุกขึ้น หลังจากนั้นจึงเคลื่อนสายตามองไปยังสหายหลุยส์

เขาค่อยๆ เก็บรอยยิ้ม และแทนที่ด้วยความเคร่งขรึมอันไม่มีที่สิ้นสุดแทน

"สหายหลุยส์! รางวัลของตระกูลพวกคุณที่มอบให้กับฉัน ฉันจะมอบคืนให้ดังเดิม ฉันคิดว่านับจากนี้ไป ความสัมพันธ์การว่าจ้างระหว่างพวกเราได้สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการแล้ว!"

"อะไรนะ?"

คนของตระกูลหลุยส์เบิกตาโพลง

"ไดนาส! คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ!"

สหายหลุยส์ลนลาน และรีบตะโกนกล่าว

"ฉันยินดีทำทุกอย่างเพื่อพวกคุณ โดยไม่คำนึงถึงค่าตอบแทน! แต่คุณไม่อาจสั่งให้ฉันไปท้ารบกับเทพได้! สั่งให้ฉันไปฝ่าฝืนสัจธรรมทางธรรมชาติบนโลกใบนี้ คงไม่ได้แตกต่างกับว่าคุณสั่งให้ฉันไปลงนรกหรอกนะ สหายของฉัน!"

ไดนาสกล่าวพลางส่ายหน้าอย่างต่อเนื่อง

ลมหายใจของสหายหลุยส์สั่นสะท้านขึ้นมาทันที และเบิกตาโพลงมองด้วยความตกใจ

"คุณหมายความว่าอะไร? นี่จะบอกว่า.....คนคนนี้....คือเทพอย่างนั้นเหรอ?"

"ถ้าหากเขาไม่ใช่เทพ ฉันคิดว่า บนโลกใบนี้คงจะไม่มีเทพแล้วล่ะ!"

ไดนาสกล่าวด้วยความเคร่งขรึมเป็นพิเศษ

เพียงได้ยินคำพูดนี้ หลุยส์ก็ล้มลงนั่งกับพื้น เสียงดังตึง คนก็อกสั่นขวัญแขวน ในดวงตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

จู่ๆ ไดนาสก็ยอมจำนน ทำให้คนของตระกูลหลุยส์คาดไม่ถึง