บทที่ 3344 แรงระเบิดของศัตรู

ผู้บัญชาการระดับสวรรค์ส่งเสียงคำราม

นักรบรู้สึกตื่นเต้นมากเปิดปากเหมือนอยากพูดอะไร

แต่ในเวลานี้

คะชะ!

จู่ๆดาบหนึ่งเล่มก็แทงทะลุออกของเขา

นักรบตัวสั่นขึ้นปากก็มีเลือดไหนออกมา

“น้องชาย?”

ผู้บัญชาการระดับสวรรค์ตกใจ มองไปทางร่างของเขาอย่างตกใจ

เห็นอวี๋หลางถือดาบและแทงข้างหลังเขาอย่างโหดร้าย

เห็นเพียงอวี๋หลางบิดด้ามดาบ และพลังงานบนดาบก็ระเบิด

ชือลา!

ร่างของนักรบคนนั้นแยกออกจากกันสี่ห้าชิ้นแล้วระเบิดออกในทันที

“น้องชาย!!”

ผู้บัญชาการระดับสวรรค์ถูกการกระทำนี้ทำจนโกรธ ตะโกนแล้วแกว่งดาบ

ทั้งหมดนี้ เขาไม่ทบทวนอะไรอีกต่อไป!

หัวของเขาไฟร้อยลุกขึ้น

ตอนนี้เขามีแค่ความคิดเดียว!

ล้างแค้นให้น้องชาย!

ช่วยประเทศชาติฆ่าล้างศัตรู!

“ตาย!ตาย!ตายให้หมด!”

ผู้บัญชาการระดับสวรรค์ยกดาบขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ไม่ทำกันป้องกันแต่ใดๆคนทั้งคนเหมือนบ้าไปแล้ว

แต่ความสามารถของอวี๋หลางนั้นสูงกว่าเขามากมาย

ไม่ว่าการโจมตีของเขาจะรุนแรงหรือรวดเร็วเพียงใด แต่ฝีมือของอวี๋หลางก็ชำนาญมาก

ในที่สุด ผู้บัญชาการระดับสวรรค์ก็โจมตีช้าลง

เขาเหนื่อยล้าและฟกช้ำ

อวี๋หลางถือโอกาส ถือดาบแล้วแทงเข้าไปในร่างของเขา

ผู้บัญชาการระดับสวรรค์ถอยหลังอย่าต่อเนื่อง จับที่ดาบรบอย่างแน่นๆ โกรธจนจ้องตาโต

“โกรธมากหรอ?ไร้ความช่วยเหลือมากเลยหรอ?นักรบผู้อ่อนแอ คือแบบนี้!”

อวี้หลางพูดอย่างนิ่งๆ การเยาะเย้ยและดูถูกในสายตาของเขาดูออกอย่างชัดเจน

“ไอ้สารเลว เธอคิดว่าเธอสามารถชนะสงครามครั้งนี้หรอ?”

ผู้บัญชาการระดับสวรรค์พูดเบาๆ

“หรือว่าฉันยังไม่ชนะ?”

อวี้หลางถามอย่างนิ่งๆ

ผู้บัญชาการระดับสวรรค์ไม่พูดอะไรต่อ

จู่ๆ ก้าวขาไปข้างหน้า จับดาบแทงเข้าไปในร่างกายแล้วพุ่งไปข้างหน้า

“อ๊ะ!!”

เขาตะโกนเสียงที่เจ็บป่วยออกมา

เขาบังคับดาบให้ทะลุร่างกายแล้วเข้าไปใกล้ตัวของอวี้หลาง

“อะไร?”

อวี้หลางสูบหายใจเบาๆเมื่อตอนที่กำลังจะปล่อยมือจากดาบ

แต่ไม่ทัน

砰！

บูม!

พลังที่แท้จริงกระชากอย่างกะทันหัน ลมหายใจแห่งการทำลายล้างเพิ่มขึ้นทันที ร่างของผู้บัญชาการระดับสวรรค์ก็แตกออก

มันเป็นการทำลายตนเอง!

อวี้หลางนั้นถูกกระแทกจนบินออกไปแล้วล้มลงพื้นอย่างหนักๆ จนมุมอย่างมาก