บทที่ 3363 สัตว์ประหลาด

แม้ว่ากองกำลังอันชิงจะมีคนจำนวนมาก อีกทั้งสู้จนสุดชีวิต แต่ก็ไม่มีทางยับยั้งต้านทานหลินหยางได้หรอก

หลินหยางเหมือนเทพแห่งการต่อสู้ เขาปะทะอยู่ท่ามกลางกองทัพใหญ่ คล้ายกับสถานที่แห่งนี้ไม่มีผู้คน

ภายใต้การล้อมรอบของพลังแห่งสวรรค์ ทหารของกองกำลังอันชิงเหล่านี้ไม่สามารถเข้าใกล้เขาได้แม้แต่ครึ่งเมตร

หลางหวู่และคนอื่นเห็นต่างพากันมึนงง

พวกเขาไม่มีใครคาดคิดเลยว่าแม่ทัพมังกรหนุ่มผู้นี้ แท้ที่จริงแล้วจะแข็งแกร่งเข้มแข็งถึงขนาดนี้….

เหลือเชื่อจริงๆ!

แต่ขณะที่หลินหยางพุ่งไปฆ่าอันชิงด้วยพลังอำนาจเหลือล้นนั้น ก็มีกลิ่นเลือดคละคลุ้งตลบอบอวลลอยไปทั่วทุกทิศ

หลินหยางขมวดคิ้ว มองไปทางอันชิง

สิ่งที่เห็นคือมีศพนับสิบศพเลือดหยดไหลอาบอยู่ตรงหน้าอันชิง ผู้เฒ่าคนหนึ่งรูปร่างหลังค่อมสวมผ้าคลุมกำลังชูแขนทั้งสองข้างต่อหน้าศพนี้ เวลานี้ในมือก็บีบเศษห่อกระดาษ ฝุ่นละอองทะลุผ่านตามนิ้วของเขาลงมา ลอยไปบนศพเหล่านั้น

ผ่านไปอย่างช้าๆ เลือดเนื้อของศพนับสิบนี้ได้เริ่มบิดเบี้ยว พลังทลาย ราวกับกลายเป็นน้ำเลือด

คนของกองกำลังอันชิงทยอยถอยหลัง เบิกตากว้างมองฉากนี้ด้วยแววตาตกใจหวาดกลัว

“คือทักษะอูเสวี่ย ! แม่ทัพหลิน รีบหลบ! แม่ทัพหลิน! รีบหนี!”

หลางหวู่เข้าใจถึงสถานการณ์แปลกประหลาดนี้ จึงร้องตะโกนเสียงแหลมขึ้น

หลินหยางทำเสียงไม่พอใจ พร้อมกับยกมือขึ้นแล้วควบคุมไปทางฝั่งอันชิง

หึ่งหึ่งหึ่ง….

รอบสารทิศของอันชิงมีเสียงดังเคลื่อนไหวแผ่กระจายขึ้น

“แย่แล้ว!”

อันชิงรู้สึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาทันที เขารีบวิ่งไปด้านข้างอย่างบ้าคลั่ง

และวินาทีที่เขาวิ่งหนี

ปัง!

เสียงระเบิดดังสนั่น

แม้แต่คนระดับสูงทั้งผู้เฒ่าชุดคลุมของกองกำลังอันชิงก็ทยอยระเบิดตาย

หมอกเลือดผลิบานแผ่กระจายในกองกำลังอันชิง

คนที่อยู่บริเวณโดยรอบถูกระเบิดลอยแยกออกทันที

แม้แต่อันชิงก็ไม่รอดพ้นถูกสั่นสะเทือนออกไป กระแทกอยู่ท่ามกลางฝูงชนด้านนอก

ปากเขากระอักอาเจียนออกมาเป็นเลือด ผิวหนังเกิดรอยแยกแตก บาดเจ็บไม่น้อย

เหล่าทหารจำนวนมากตกใจสีหน้าซีดเผือดหวาดกลัว รีบวิ่งเข้าไปประคองอันชิง

“ท่านบาดเจ็บแล้ว! เร็ว! รีบพาท่านไป! รีบพาท่านไป!

“คุ้มครองท่านแล้วถอยออกไป!”

“ถอย! รีบถอย!”

คนของกองกำลังอันชิงทำอะไรไม่ถูก คุ้มครองอันชิงออกไป

สถานการณ์ตอนนี้กองกำลังอันชิงสับสนวุ่นวายไปหมด

หลินหยางนัยน์ตาอึมครึม รีบกระโจนไปทางอันชิง

แต่เขาเพิ่งจะเคลื่อนไหวออกไป

ฉึบ!

ทัดใดนั้นก็มีเสียงที่น่าหวาดกลัวดังออกมาจากการระเบิดในหมอกเลือดก่อนหน้านั้น

คนที่อยู่บริเวณโดยรอบถูกเสียงหวีดนี้ดังกระทบโสตประสาท!

หลังจากนั้น อากาศก็เย็นยะเยือกและเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด

ท่ามกลางหมอกเลือด ภาพเลือนลางเหมือนจะมีอะไรเคลื่อนไหวอยู่

หลินหยางหยุดลง จ้องเขม็งมองหมอกเลือด

และกองกำลังของอันชิงที่อยู่โดยรอบต่างตกใจวิ่งหนีกันอุตลุด ไม่กล้าเข้าใกล้หมอกเลือดเลยแม้แต่น้อย

“แย่แล้ว ! แม่ทัพหลิน ทักษะอูเสวี่ยสำเร็จแล้ว พวกเรารีบหนีเถอะ!”

หลางหวู่ร้องตะโกนขึ้น

“พวกคุณหลบไป!”

หลินหยางตะคอกด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เขาไม่อยากพลาดโอกาสครั้งนี้ในการจับอันชิง

อันชิงเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการสำคัญของสนามรบชายแดนทางตอนเหนือ ถ้าทำให้เขายอมศิโรราบได้ ย่อมจะเป็นประโยชน์ต่อสถานการณ์สนามรบทางชายแดนตอนเหนือเป็นอย่างมาก

และในขณะที่หลินหยางกำลังจะตามไปอันชิงไป

ฟิ้วฟิ้วฟิ้ว…

ทันใดนั้นหนวดสัตว์น้ำจำนวนนับไม่ถ้วนก็ลอยออกมาจากหมอกเลือด และพุ่งไปทางหลินหยาง

หลินหยางชะงักงัน พลิกฝ่ามือใช้พลังแห่งสวรรค์ทำลายหนวดสัตว์ที่ลอยเข้ามาจนแตกละเอียด

หนวดสัตว์เหล่านี้ทำอะไรเขามากไม่ได้หรอก