บทที่ 3366 ปลาตัวเล็กกุ้งตัวน้อย

"จะพูดจาไร้สาระมากมายไปทำไม? ฉันบอกให้คุณทำก็ทำเถอะ! เชื่อไหมล่ะว่าฉันจะจัดการคุณตอนนี้เลย?"

เสือดาวทะเลทรายมีสีหน้าหงุดหงิดใจ จากนั้นก็กล่าวกับลูกน้องที่อยู่ข้างๆ ว่า : "รอดูสถานการณ์อีกสักครู่ก่อน ถ้าคนของหยงเย่มาไม่มาก ก็เรียกให้บรรดาพี่น้องมาลงมือได้ทันที! แต่ถ้าคนของหยงเย่มาเป็นจำนวนมาก ก็ให้หยุดทันที เข้าใจไหม?"

"รับทราบหัวหน้า!"

คนที่อยู่ข้างๆ พยักหน้า

เจ้าเมืองหนานหลี่เฉิงขมวดคิ้วมองไปยังเสือดาวทะเลทรายและคนอื่นๆ และคาดเดาอะไรบางอย่าง

และในเวลานี้ หลินหยางถือพัสดุและเดินเข้าไปในบาร์เหล้า

คนในบาร์เหล้านั้นมีมากมาย

ทั้งหมดล้วนเป็นผู้นำที่โหดเหี้ยมและอันตราย

พวกเขาสองสามคนรวมตัวกัน เพื่อสูบบุหรี่ดื่มเหล้า เมื่อเห็นหลินหยางที่เป็นคนแปลกหน้าและแต่งตัวแปลกประหลาดเดินเข้ามา ต่างพากันจ้องมองเขาด้วยสายตาดูถูก

หลินหยางมองไปรอบๆ ฉับพลันเขาก็เห็นทางเดินที่นำไปสู่ชั้นล่าง เขาจึงเดินเข้าไปทันที

เมื่อหลินหยางเดินเข้าไปใกล้ จู่ๆ เขาก็หยุดฝีเท้าลง

"ถ้าฉันเป็นพวกคุณ ฉันจะไปดื่มที่บาร์เหล้าอื่น"

พูดจบ เขาก็สาวเท้าเดินลงไปชั้นใต้ดินชั้นสองของบาร์เหล้า

คนที่อยู่ชั้นหนึ่งงุนงงสงสัย และไม่เข้าใจความหมายในคำพูดนี้ของหลินหยาง

มีเพียงไม่กี่คนที่มีความรู้สึกว่องไวและเข้าใจได้ทันที พวกเขาวางแก้วเหล้าลง และรีบออกไปจากบาร์เหล้า

แกร๊ก!

หลินหยางเปิดประใหญ่ของชั้นสอง

ฉับพลันเพลงแดนซ์ดังสนั่นก็ดังออกมาจากด้านใน

ในชั้นสองมีแสงเลเซอร์กะพริบระยิบระยับ ชายหญิงนุ่งน้อยห่มน้อยกำลังยักย้ายส่ายสะโพกอย่างเมามันกันอยู่บนฟลอร์

ผู้คนต่างยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม บ้างก็โอบกอดอยู่ด้วยกัน ทั่วทั้งห้องเต็มไปด้วยแอลกอฮอล์และฮอร์โมน

"ขอโทษนะครับคุณผู้ชาย คุณไม่สามารถเข้าได้"

หลินหยางกำลังจะเดินเข้าไป ก็ถูกผู้ชายที่ยืนอยู่หน้าประตูขวางเอาไว้

ชายคนนั้นมีตาสีฟ้าผมสีทอง บนใบหน้ามีรอยยิ้มเล็กน้อย ชุดสูทที่ดูดีทำให้เขาดูเหมือนคนที่มีชื่อเสียงของสังคมชนชั้นสูง

"ทำไมล่ะ?"

หลินหยางเอ่ยถาม

"ที่นี่ของเราเป็นระบบสมาชิก หากไม่ใช่สมาชิกของบาร์เหล้าจะไม่สามารถเข้าได้"

"เงื่อนไขในการสมัครสมาชิกอะไร?"

"ฆ่าคน"

ชายคนนั้นยิ้มเล็กน้อย : "คุณต้องไปที่ตลาดเพื่อรับรายการมาฆ่าคน และต้องฆ่าอย่างน้อยห้าคนขึ้นไป ต้องอาศัยใบแสดงภารกิจการสังหารเท่านั้น จึงจะสามารถเข้าไปใช้จ่ายด้านในได้!"

"ใครเป็นคนสร้างกฎนี้ขึ้นมา?"

หลินหยางเอ่ยถาม

"นายท่านของที่นี่" ชายคนนั้นยักไหล่

"เป็นกฎของหยงเย่ใช่ไหม?"

หลินหยางกล่าวอีกครั้ง

เมื่อพูดคำนี้ออกมา ดวงตาของชายคนนั้นก็กระชับแน่นขึ้นมาทันที มีแสงเย็นชาส่องประกายผ่านม่านตา

"แกเป็นใคร?"