บทที่ 3388 ปฏิบัติการรบขั้นที่1

ภายในอาคารสำนักงาน

ผู้บัญชาการสูงสุดนั่งอยู่บนเก้าอี้ รอฟังข่าวอย่างร้อนรนใจ

ในเวลานี้ ชายที่นำทางสวี่จื่อซวงมาก่อนหน้านี้ก็เดินเข้ามาอย่างรีบร้อน

"ท่านผู้บัญชาการสูงสุด ตัวแทนที่แดนมังกรส่งมาได้มาถึงแล้วครับ ขณะนี้ถูกเราจัดให้ไปอยู่ที่โรงแรมลู่ลี่แล้ว! พวกเขาต้องการเจรจาต่อรองกับท่านครับ!"

ชายคนนั้นกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

"เจรจาต่อรอง? หึ คนของแดนมังกรคนนี้สังหารคนของเราไปมากมาย จะเจรจาต่อรองอะไรอีกล่ะ? อย่าไปสนใจพวกเขาเลย รอให้ฉันจัดการไอ้หมอนี่ให้เสร็จก่อน ค่อยพูดคุยกับคนของแดนมังกรอีกทีหนึ่ง เมื่อถึงเวลานั้นคนคนนี้ทำความเสียหายแก่ประเทศดิควาแค่ไหน เราจะให้แดนมังกรชดใช้คืนเป็นสองเท่า!"

ผู้บัญชาการสูงสุดกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

"ผู้บัญชาการสูงสุดเฉลียวฉลาดจริงๆ!"

ชายคนนั้นกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ผู้บัญชาการสูงสุดโบกๆ มือ บ่งบอกให้ออกไป

ชายคนนั้นโค้งคำนับทันที เตรียมตัวที่จะออกไป

ในเวลานี้ ร่างที่เต็มไปด้วยเลือดก็วิ่งโซซัดโซเซเข้ามา

ผู้บัญชาการสูงสุดกับชายคนนั้นต่างตกตะลึง สายตาจับจ้องไปที่ร่างนั้นทันที

"ผู้บังคับบัญชามั่วซี?"

ผู้บัญชาการสูงสุดลุกขึ้นทันที เขาเบิกตาโพลง มองคนที่เข้ามาอย่างตกตะลึง สีหน้าท่าทางประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง : "นี่มัน.....เกิดอะไรขึ้น?"

"ผู้บัญชาการสูงสุด กรุณา....กรุณาออกคำสั่งแจ้งเตือนขั้นสูงสุด ประเทศดิควาจะต้องเตรียมตัวเข้าสู่สถานะปฏิบัติการรบขั้นที่1แล้ว!"

ผู้บังคับบัญชาที่ชื่อมั่วซีกล่าวออกมา

"อะไรนะ? สถานะปฏิบัติการรบขั้นที่1?"

ชายที่อยู่ข้างๆ มีสีหน้าแปลกใจ และมองผู้บังคับบัญชามั่วซีอย่างตกตะลึง และกล่าวเสียงหลง : "ผู้บังคับบัญชามั่วซี ท่านบ้าไปแล้วเหรอ? ไม่มีเหตุผลอะไรเลย ทำไมเราจะต้องทำเช่นนั้นด้วย?"

ทุกคนในประเทศดิควาทราบดีว่าสถานะปฏิบัติการรบขั้นที่1หมายความว่าอะไร!

ถ้าผู้บังคับบัญชาสูงสุดแจ้งเตือนเช่นนี้ มันหมายความว่าประเทศดิความีความเสี่ยงที่จะสูญเสียเอกราชแล้ว!

นี่ไม่ได้ล้อกันเล่นใช่ไหม!

"ผู้บัญชาการสูงสุด เราขวางคนของแดนมังกรคนนั้นไม่ได้.....เขาได้ข้ามเขตชายแดน! ต้องการเข้ามายังอาณาเขตของเราแล้ว!"

ได้ยินมั่วซีตะโกนด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

"คุณพูดว่าอะไรนะ?"

ผู้บังคับบัญชาสูงสุดมีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ เขาเบิกตาโพลงและเอ่ยถาม : "เครื่องบินรบสายฟ้าล่ะ? ไม่ใช่ว่าส่งเครื่องบินรบสายฟ้าออกไปสองลำแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมยังกำจัดไอ้หมอนั่นไม่ได้อีก?"

"ไม่มีแล้ว.....ผู้บังคับบัญชาสูงสุด เครื่องบินรบสายฟ้าถูกไอ้หมอนั้นโจมตีจนตกไปแล้ว.....ทีมของเราตายไปเกินครึ่ง เดิมทีไม่สามารถขวางเขาได้เลย!"

ผู้บังคับบัญชามั่วซีกล่าวอย่างเจ็บปวดใจ

"ห๊ะ?"

ผู้บังคับบัญชาสูงสุดตกตะลึง

"ไอ้หมอนั่น.....เป็นเทพหรือไง?"

ชายคนนั้นตกตะลึงอ้าปากค้าง

ผู้บัญชาการสูงสุดได้สติกลับมา เขาก้มหน้าลงและครุ่นคิด สีหน้าหม่นหมอง

เขาไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องราวต่างๆ จะพัฒนาไปถึงขั้นนี้

ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ

พละกำลังของประเทศชาติ จัดการคนคนเดียวไม่ได้ได้อย่างไร?

"ผู้บัญชาการสูงสุด มันไม่ได้แล้วจริงๆ นะครับ....เราจะต้องเรียกตัวแทนของแดนมังกรมา และให้ตัวแทนของแดนมังกรไปเกลี้ยกล่อมคนคนนั้น"

ชายคนนั้นลังเลเล็กน้อย จากนั้นก็เดินเข้ามากล่าว

"เกลี้ยกล่อมเหรอ? ประเทศดิควาของเราแม้แต่คนคนเดียวของแดนมังกรก็ไม่สามารถจัดการได้? นี่ถ้าหากถูกแพร่งพรายออกไป ประเทศของเราในระดับนานาชาติจะตกต่ำย่ำแย่แค่ไหน? ศักดิ์ศรีของเราจะอยู่ที่ไหนล่ะ? น่าอับอายเหลือเกิน! ฉันไม่เห็นด้วย!"

ผู้บัญชาการสูงสุดคำราม