บทที่ 3393 แสงแห่งการพิพากษา

“ผมพูดตั้งนานแล้ว คนของเว็บมืดต่างเป็นกลุ่มหนูแก่! พวกกลุ่มคนไม่มีประโยชน์! ไม่มีประโยชน์ !

มีเสียงตะโกนดังออกมาจากด้านในตึกใหญ่

สิ่งที่เห็นคือผู้บัญชาการสูงสุดร่างอวบอ้วนโยนซิก้าลงบนพื้นอย่างรุนแรง และมือข้างหนึ่งตบลงบนโต๊ะ ตะโกนใส่คนด้านล่างที่มารายงานข่าว

คนที่อยู่ด้านล่างตัวสั่นระริก พูดด้วยความระมัดระวังว่า:“ท่านผู้บัญชาการสูงสุด ท่านไม่ต้องกังวล อีกสักครู่ ทีมสกายชาร์คของสหรัฐอเมริกาก็มาถึงแล้ว ทีมสกายชาร์คเป็นทีมชำระสะสางสุดยอดที่สุดของโลก มีพวกเขาอยู่ คนผู้นี้ไม่รอดแน่!”

“ถ้าแม้แต่ทีมสกายชาร์คเองยังรับมือกับพวกเขาไม่ได้ งั้นจะทำยังไงดีล่ะ?”

ผู้บัญชาการสูงสุดพูดขึ้นอย่างเย็นชา

“ผมคิดว่าเป็นไปไม่ได้! สหรัฐอเมริกาเป็นหนึ่งในประเทศที่แข็งแกร่งที่สุด ทีมสกายชาร์คจัดว่าเป็นทีมที่ทันสมัย มีระบบทำสงครามแข็งแกร่งที่สุด คนผู้นี้……ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของทีมสกายชาร์คได้หรอก!”

คนที่อยู่ด้านล่างฝืนยิ้มและพูดขึ้น

“หวังว่าสิ่งที่คุณพูดมาจะถูกต้องนะ ถ้าทีมสกายชาร์คไม่สามารถรับมือกับเขาได้ งั้นคุณต้องนำกองกำลังไปรับมือกับคนผู้นั้นให้ผมนะ!”

ผู้บัญชาการสูงสุดพูดขึ้นด้วยความไม่พอใจ

“ห๊ะ? คือ….”

คนที่อยู่ด้านล่างมึนงงไปหมดแล้ว

“ยังไง? ไม่เต็มใจเหรอ?”

“ไม่ๆๆๆ ผู้บัญชาการสูงสุดพูดตลกแล้ว ผมจะไม่เต็มใจได้ยังไงล่ะ? เพื่อประเทศดิควา ผมยอมถวายชีวิตนี้เลย!”

“ดีมาก !”

“ใช่แล้วท่านผู้บัญชาสูงสุด คณะตัวแทนที่มาจากดินแดนมังกรวางแผนคิดจะหนี ตอนนี้กำลังต่อสู้กับคนของพวกเราอยู่ พลังการต่อสู้ของพวกเขาเก่งจนน่าตกใจมาก จะเพิ่มกำลังคนไปอีกหรือไม่?”

คนด้านล่างรีบถามขึ้น

“พวกกลุ่มคนโง่เง่า! ผมจะบอกให้นะ ถ้าพวกเขาหนีไปได้! ผมจะเอาศีรษะของพวกคุณมาทำเป็นกระโถน!”

“ท่านผู้บัญชาการสูงสุดวางใจ ผมจะรีบเพิ่มกองกำลังเข้าไปที่โรงแรมทันที!”

……

และในเวลาเดียวกัน ได้มีเครื่องบินรบที่เร็วปานลมกรดเข้ามาในอาณาเขตของประเทศดิควาแล้ว มันเร็วจนเหมือนสายฟ้าแลบบนท้องฟ้า

หลังจากนั้นก็มีเงาร่างอึมครึมจำนวนหนึ่ง ร่อนลงมาเหมือนดาวตก

ปึงๆๆๆ….

มันร่อนตกลงมาบนพื้นดินขนาดใหญ่ถึงสิบสามครั้ง

และบริเวณพื้นดินขนาดใหญ่ มีกองกำลังทหารของประเทศดิควาเรียงรายกันอยู่

อยู่ที่ประเทศดิควานั้นพวกเขาถือว่าเป็นผู้บัญชาการสูงสุดเลยทีเดียว และเวลานี้ได้ก่อสร้างแนวป้องกัน รอการมาของหลินหยางอยู่

จู่ๆก็มีเงาร่างถึงสิบสามเงาร่างมาปรากฏตัว จึงทำให้เหล่าทหารตึงเครียดเป็นอย่างมาก

“ต่อสู้โจมตี !”

“เตรียมโจมตี !”

เสียงตะโกนดังขึ้นไม่ขาดสาย

และพวกทหารต่างพากันถือปืนถือดาบเล็งไปทางแขกที่ไม่ได้รับเชิญเหล่านี้

“อ้อๆๆ! ใจเย็นๆๆๆ พวกเรามาช่วยพวกคุณ!”