บทที่ 34 คนเหล่านี้ยังสามารถช่วยได้

ใบหน้าของลั่วเฉียนหมดหนทาง ตรวจคนไข้ไปด้วย เตรียมยาไปด้วย หลินหยางถูกเรียกไปนั่งที่ม้านั่งข้างๆ...

หลินหยางส่ายหน้าเงียบๆ ถอยออกไปนั่งข้างๆ นั่งลงรู้สึกอิสระด้วยความปิติยินดี

"เจ้าหนู นี่ไม่ใช่ที่ของคุณ บอกกับหมอลั่วเองเถอะ รีบไสหัวไป" หยานหลางหรี่ตามองหลินหยางและพูด

"คุณกำลังมีปัญหา" หลินหยางพูด

"หืม? คุณยังคิดจะแก้แค้นผมหรอ?" หยานหลางเยาะเย้ย

"ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น"

"งั้นคุณหมายความว่าอะไร?" หยานหลางถามพร้อมรอยยิ้ม

เมื่อสิ้นเสียง ก็เกิดความโกลาหลขึ้นที่ทางเข้าซานจื่อถัง

คนหลายคนพุ่งเข้ามา ถือเปลหาม ชายชราที่มีชื่อเสียงนอนอยู่บนเปล ชายชราสลบไปแล้ว ลมหายใจติดขัด

เมื่อภาพนี้ปรากฏขึ้น ทุกคนก็ตกใจ

"กลุ่มหมอต้มตุ๋นในซานจือถังเล่นกับชีวิตคน! คร่าชีวิตพ่อของผม! ซานจือถังคือความยุติธรรมให้ผม!"

"ซานจือถังคืนความยุติธรรมให้ผม!"

"คืนความยุติธรรมให้ผม!"

ญาติๆ ของชายชราตะโกนออกมาด้วยความโกรธ บางคนถึงกับฟุบบนตัวชายชราและร้องไห้

ลั่วเฉียนอึ้ง

หยานหลางเองก็ตกใจ

หลังจากคนเหล่านี้ร้องไห้ไม่นาน ก็มีอีกกลุ่มพุ่งเข้ามา ถือเปลหามมาเช่นกัน ดุด่าเสียงดัง

"คนของซานจือถัง ออกมาเดี๋ยวนี้!"

"ดูสิว่าแม่ของผมกินยาตามที่พวกคุณจ่ายให้แล้วเป็นยังไง!"

"แม่ของผมกลายเป็นคนพิการไปแล้ว วันนี้พวกคุณซานจือถังถ้าไม่ออกมาอธิบาย ก็อย่าคิดว่าจะได้เปิดที่นี่ต่อ!"

นี่ยังไม่จบ ผู้คนหลายกลุ่มพุ่งเข้ามาอีก

"ซานจือถัง หมอต้มตุ๋น! เสียเงิน!"

"ซานจือถังต้มตุ๋น!"

"ต้มตุ๋น!"

"ถ้าไม่ออกมาอธิบาย พวกเราจะแจ้งตำรวจ!"

เสียงดุด่าด้วยความโมโหดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง คนเหล่านี้เริ่มที่จะทุบตีขึ้นมา ยังดีที่ถูกคนป่วยดึงเอาไว้ ไม่งั้นทุกอย่างก็คงอยู่เหนือการควบคุม ด้านนอกคลินิกเต็มไปด้วยผู้คน คนที่ผ่านมาไม่น้อยมามุงดูความวุ่นวาย

"นี่มันเรื่องอะไรกัน?"

ลั่วเฉียนเบิกตากว้าง มองภาพตรงหน้าด้วยความเหลือเชื่อ

หยานหลางสองขาอ่อน

ลั่วเฉียนรีบเข้าไปตรวจ แต่กลับไม่รู้ว่าทำไม

ชีพจรนี่...ผิดแปลกเกินไป!

"ถ้าวันนี้พวกคุณซานจือถังไม่ให้คำอธิบายแก่พวกเรา ไม่รักษาพ่อผมให้หายดี พวกเราจะไม่หยุด!" ชายคนหนึ่งที่ยังก้มหน้าอยู่ตะโกนออกมาด้วยความโกรธ

"ใช่ ไม่หยุดแน่!"

คนอื่นๆ ตะโกนตามๆ กัน

ใบหน้าของลั่วเฉียนเปลี่ยนไป เธอตื่นตระหนก

"ทุกคนสงบก่อน สงบก่อน!"

มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในเวลานี้

ทุกคนมองไปด้านข้างและพบว่าชายหนุ่มในชุดสูทไม่รู้ปรากฏตัวในฝูงชนตั้งแต่เมื่อไหร่

"นี่คือแพทย์เฉินเหมาแห่งอาคารเทียนเหรินถัง!"

"แพทย์เฉินเหมาคือหมอเทวดา ยังหนุ่ม แต่กลับนั่งตรวจคนเดียวได้"

"ได้ยินว่าทักษะทางการแพทย์ของเขาได้รับการชื่นชมจากผู้นำบางคน"

"รู้งี้ไปหาแพทย์เฉินตั้งนานแล้ว! ไม่งั้นพ่อผมก็คงไม่เป็นแบบนี้ ต้องขอโทษพ่อจริงๆ ฮื่อๆ.."

การปรากฏตัวของเฉินเหมานั้นทำให้คนแปลกใจ และทำให้ลั่วเฉียนแปลกใจเช่นเดียวกัน

"แพทย์เฉิน ทำไมคุณมาอยู่ที่นี่?" ลั่วเฉัยนเอ่ยปากถาม

"ผมได้รับผู้ป่วยชื่อจางหยู ผมเป็นตัวแทนของผู้ป่วยเหล่านี้ในการมาถามหาความยุติธรรมจากซานจือถัง หากพวกคุณซานจือถังไม่ให้คำตอบที่น่าพอใจ พวกเราก็จะดำเนินการทางกฎหมาย" เฉินเหมาพูดอย่างเรียบเฉย

"ตอนนี้ยังไม่ชัดเจนว่าอาการของผู้ป่วยเกี่ยวข้องกับซานจือถังไหม เรื่องนี้ต้องได้รับการตรวจสอบ" ลั่วเฉียนกัดฟันพูด

"ไม่ต้องแล้ว ผมตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว! เรื่องนี้เกิดจากซานจือถังของพวกคุณ" เฉินเหมากระแทกเสียง พูดอย่างเยือกเย็น: "ซานจือถังของพวกคุณจ่ายยาเหล่านี้ให้กับผู้ป่วย ตังกุย เขากวาง หวงจิง ยาเหล่านี้เป็นของปลอมทั้งหมด คนไข้กินยาปลอมที่พวกคุณจ่ายมาเลยกลายเป็นสภาพแบบนี้!"

"อะไรนะ?"

ลั่วเฉียนเหมือนถูกฟ้าผ่า

ผู้ป่วยก่อนหน้าในคลินิกต่างก็ตกตะลึง จากนั้นทุกคนก็มองไปที่หลินหยางที่อยู่อีกด้านหนึ่ง ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความน่าเหลือเชื่อ

หลินหยางพูดแล้วใช่ไหม?

เฉินเหมาเป็นแพทย์ คำพูดของเขาคงไม่ใช่คำพูดโกหก