บทที่ 3403 เสียชีวิต

เมื่อมีคนพาเข้าไปในโรงละครฟรีๆ เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องใช้ตั๋วปลอมของไฮลีย์อีก

หงส์ดำโทรหาไฮลีย์และหลังจากนั้นก็เดินเข้าไปในโรงละครพร้อมกับหลินหยางและกลุ่มคนเหล่านี้

เหมือนว่าหญิงชุดราตรีสีแดงจะมีอำนาจมาก ทั้งสองไม่มีตั๋ว พวกเขาเองก็ไม่มีตั๋วเหลือ ทว่าหญิงชุดราตรีสีแดงกลับพูดกับพนักงานที่ยืนหน้าประตูเพียงไม่กี่คำก็ทำให้พวกเขาปล่อยหลินหยางและหงส์ดำเข้ามาได้

หลินหยางตกใจมาก

ต้องรู้ว่า แม้แต่ไฮลีย์ที่เป็นคนในประเทศยังต้องซื้อตั๋วเข้ามาตามกฎระเบียบ

เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงชุดราตรีสีแดงคนนี้มีเส้นทางและอำนาจมากกว่าไฮลีย์มาก

"คุณรู้จักพวกเขาเหรอ?"

หลินหยางหันมาถามหงส์ดำเมื่อเข้าไปในโรงละคร

"ผู้หญิงที่สวมชุดราตรีสีดำน่าจะใช่คนของตระกูลจ้าวแห่งประเทศอังกฤษ ฉันจำตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลที่เธอติดไว้ที่อกได้ หยงเย่และตระกูลจ้าวเคยร่วมมือกันมาก่อน!"

หงส์ดำกล่าว

"จ้าว? นี่เป็นแซ่ที่ใช้ในอาณาจักรมังกรไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงเรียกว่าตระกูลจ้าวแห่งประเทศอังกฤษ?"

"อพยพย้ายประเทศ? เรื่องที่ตระกูลจ้าวขอให้หยงเย่ดำเนินการให้ก็คือทำเรื่องอพยพโยกย้ายมาที่ประเทศอังกฤษ ว่ากันว่าตระกูลจ้าวมีเส้นทางอำนาจในประเทศอังกฤษ ซึ่งทำให้อนาคตของพวกเขาก้าวหน้าไปมากกว่าอยู่อาณาจักรมังกร เรารับเงินจากพวกเขามาจำนวนมากสามสิบล้านเหรียญเพื่อทำให้พวกเขาอยู่ที่นี่ได้อย่างสำเร็จและราบรื่น!"

หงส์ดำกล่าว

"ธุรกิจของหยงเย่กว้างขวางมากทีเดียวเชียว!"

"เพียงแค่มีเงิน เราทำได้ทุกอย่าง"

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง...แล้วผู้หญิงชุดราตรีสีแดงเป็นใครกัน?"

"เอ่อ...ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เธอไม่ได้ติดตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลไว้ ฉันเลยคาดเดาไม่ได้ว่าเธอเป็นใครมาจากไหน"

หงส์ดำส่ายหน้าและกล่าวเสียงแผ่วเบา "แต่ที่เธอมาเราเข้ามาจะต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่ คุณต้องระวังตัวหน่อย"

"ไม่เป็นไร เราแค่ทำภารกิจของเราให้สำเร็จก็พอ ไม่จำเป็นต้องสนใจพวกเขา"

"ค่ะ"

หงส์ดำพยักหน้า

ไม่นานทั้งหมดก็มาถึงห้องรับรองส่วนตัวที่อยู่บนชั้นสอง

เหมือนว่าที่นี่จะเป็นสถานที่รอชมการแสดงของกลุ่มคนเหล่านี้

หลินหยางกวาดสายตามองคนเหล่านี้และให้หงส์ดำเดินไปยังที่นั่งหมายเลขสิบสามเพื่อวางกล่องลง

โชคดีที่ที่นั่งหมายเลขสิบสามอยู่ไม่ไกลเท่าไรนัก

"นี่ คุณจะไปไหน? รีบเข้ามา!"

ขณะนี้เอง จ้าวลีน่าก็หันไปมองหงส์ดำพร้อมกับตะโกนเสียงดัง

หงส์ดำวางกล่องเสร็จก็รีบเดินกลับมาพร้อมกับมองไปที่หลินหยางเหมือนกำลังรอคำชี้แนะของเขา

หลินหยางมองไปยังที่นั่งหมายเลขสิบสามและหันกลับมามองห้องรับรองส่วนตัว "เราเข้าไปกันเถอะ"

"อืม!"

หงส์ดำตอบรับ

ด้านข้างของห้องรับรองส่วนตัวเป็นที่นั่งชมของผู้ชมทั่วไป และหมายเลขที่นั่งสิบสามก็มองเห็นได้จากตรงนี้

ภายในห้องรับรองส่วนตัวมีโซฟาอยู่จำนวนหนึ่งและตรงกลางที่เป็นโต๊ะชาสไตล์ยุโรปก็ถูกจัดวางผลไม้และของหวานที่น่ารับประทาน

ส่วนข้างหน้าคือฉากกั้นขนาดใหญ่