บทที่ 3415 สวรรค์มีความยุติธรรม

ครั้งนี้ซูไท่ ซูเหยียน หลิวหม่านซานเข้าใจแล้วว่าทำไมจินเฉียงคนนี้ถึงไม่กลัวเพราะมีคนหนุนหลังนี่เอง

พวกเขารู้มานานแล้วว่าคนที่จินซ่าวหลงทำร้ายคือซูหยูที่เป็นนักแสดงดัง แต่พวกเขาก็ไม่กลัว

เพราะพวกเขารู้ ซูหยูอยู่ในตำแหน่งอาชีพกำลังรุ่ง!

เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ไม่ว่าความจริงจะเป็นยังไง ก็ไม่มีผลดีกับซูหยูทั้งนั้น

ร้านกลางคืน ตีกัน ทำให้เสียโฉม…

คำพวกนี้เมื่อมากระทบกับคนที่เป็นบุคคลสารธารณะ มีแต่พังกับพัง

เมื่อเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป คนหลายคนไม่สนใจหรอกว่าความจริงคืออะไร! ไม่สนใจหรอกว่าใครคือผู้กระทำใครคือผู้เสียหาย!

พวกเขารู้แค่ว่านักแสดงชื่อดังคนหนึ่งเข้าไปร้านกลางคืนช่วงกลางดึก และยังทะเลาะตีกันกับคน

เมื่อมาเจอกับสถานการณ์แบบนี้ ไม่ว่าก่อนหน้านี้จะเป็นนักแสดงมีศีลธรรมดีมากแค่ไหน ก็จะถูกทำลายจนหมดสิ้นอยู่ดี

ยิ่งกว่านั้นคือพวกจินเฉียงค่อนข้างมีคนหนุนหลังมีระดับอยู่พอสมควรด้วย

ถ้าช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้พวกเขาทำการเคลื่อนไหวขึ้นมา โดยการไปเชิญนักข่าวปลายแถวมาทำให้ซูหยูเสื่อมเสีย เรื่องนั้นก็ยิ่งพูดยากมากขึ้น และคืนความบริสุทธิ์ได้ยาก

“คุณซู ผมคิดว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ทำให้เป็นเรื่องเล็กจะดีกว่า ถือว่าจบๆกัน? ผมพาเด็กพวกนี้มา ก็เพื่อมาขอโทษโดยเฉพาะ เรื่องนี้ก็จบแค่นี้ละกัน! คุณว่ายังไง?”

จินเฉียงหรี่ตาพูดขึ้น แววตาแฝงไปด้วยนัยยะ

“จบแค่นี้?”

ซูไท่กำหมัดแน่นขนัด

“ไม่อย่างนั้นแล้วคุณจะเอายังไงล่ะ? จะทำให้วุ่นวายจริงๆเหรอ? พวกเราก็จะร่วมด้วย!”

ผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่ด้านข้างจับลูกสาวอยู่ ตะโกนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม

“อย่าคิดว่าลูกสาวของคุณเป็นนักแสดงชื่อดังอะไรนั่น แล้วพวกเราจะกลัวพวกคุณนะ พูดตรงๆนะ ลูกสาวของคุณก็เป็นแค่นักแสดงละครคนหนึ่งไหม!” ผู้หญิงอีกคนก็พูดเหยียดหยามขึ้น

“คุณ…พวกคุณ….”

ซูเหยียนโมโหแทบจะระเบิดอารมณ์ออกมาแล้ว

หลิวหม่านซานตื่นตระหนกจนเป็นลมไปแล้ว

ซูไท่รีบประคองภรรยาของตัวเองไว้ และตะคอกพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า: “ไปให้พ้น! พวกคุณไสหัวไปเดี๋ยวนี้! ไสหัวไป!”

“คุณซู คุณอย่าวู่วามสิ อันที่จริงพวกเราก็ทำเพื่อประโยชน์ของพวกคุณทั้งนั้นนะ! เส้นทางดวงดาวของลูกสาวคุณยังมีอยู่ เอาแบบนี้ละกัน คุณก็ให้ลูกสาวของคุณพักสักระยะเวลาหนึ่งก่อน เมื่อจัดการรอยแผลบนใบหน้าเหล่านั้นเรียบร้อยแล้ว หลังจากนั้นค่อยออกมาถ่ายหนังอีกครั้ง ไม่ดีกว่าเหรอ? ถ้าตอนนี้วุ่นวายขึ้นมา มันคือการทำลายตัวเอง เกรงว่าหนังละครที่เธอร่วมงานอยู่นั้นจะได้รับผลกระทบไปด้วยนะครับ หนังละครเหล่านั้นเขาใช้เงินลงทุน พอเกิดผลกระทบ เงินค่าปรับประเมินจำนวนไม่ได้เลยนะ ผมคิดว่าตระกูลของพวกคุณก็คงไม่อยากเป็นหนี้มหาศาลหรอกใช่ไหมล่ะ?”

จินเฉียงยิ้มพูดขึ้น

ซูไท่เบิกตาโพล่กว้าง เงียบนิ่งทันที

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า พวกจินเฉียงต้องตรวจสอบเรื่องซูหยูมาก่อนล่วงหน้าแล้วแน่นอน ถึงได้รู้ถึงสถานการณ์ของซูหยูขนาดนี้

คาดว่าเมื่อวานที่พวกเขาไม่ปรากฎตัว ก็คงเพราะหาเหตุผลนี้มาแน่นอน….

แม้ว่าซูไท่จะไม่ใช่คนในวงการบันเทิง แต่เรื่องเกี่ยวกับวงการนี้ เขาก็มีได้ยินมาอยู่

แม้ว่าซูหยูจะมีชื่อเสียง ในประเทศก็ถือว่าเป็นที่รู้จักทั่วบ้านทั่วเมือง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นยันต์คุ้มครองเธอได้

เผชิญหน้ากับสถานการณ์แบบนี้ มันกลับกลายเป็นจุดอ่อนของเธอ

พวกจินเฉียงใช้จุดอ่อนนี้ จนไม่มีความหวาดกลัวขึ้นมาเลย

ซูไท่พูดไม่ออกสักคำ เขาโอบกอดหลิวหม่านซานที่หมดสติอย่างแน่นขนัด และกัดฟันกรอดจนเหมือนจะแตกละเอียด

ซูเหยียนเองก็ไม่พูดอะไรแล้ว

เมื่อพูดอย่างจริงจัง จินเฉียงเองก็พูดถูก

ซูหยูไม่มีสิทธิมาเจรจาต่อรอง!

เว้นแต่….เธอจะยอมสละทุกอย่างที่มีในตอนนี้ทั้งหมด

“ผมขอถามพวกคุณหนึ่งคำถาม!”

ในเวลานี้ จู่ๆหลินหยางก็พูดขึ้น

พวกจินเฉียงทยอยมองไปที่หลินหยาง หรี่ตายิ้มกริ่ม สีหน้าหยอกล้อ

“คุณผู้ชายท่านนี้ คุณอยากถามอะไรเหรอ?”

“ผมอยากถามหน่อย พวกคุณรู้ไหม….ซูหยูอยู่ในสังกัดของบริษัทนายหน้าไหน?”

หลินหยางถามขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ