บทที่ 3428 เขาไม่มีลูกชายเหรอ?

ฟรึ่บๆๆ .....

เข็มปราณกลายเป็นฝนอีกครั้ง และตกลงไปในกลุ่ม

คนที่ได้รับการเพิ่มระดับเดินออกจากสถาบันอย่างเป็นระเบียบ และมุ่งหน้าไปยังทะเลเพลิง

จากนั้นคนอีกกลุ่มหนึ่งของดินแดนแห่งความเงียบและความตายที่อยู่ข้างนอกก็เดินเข้ามา

ไป๋ฮั่วสุ่ยและคนอื่นๆ เห็นเช่นนั้น จึงวิ่งออกจากอาคารใหญ่ทันที และมุ่งเข้าไปหาหลินหยาง

"หมอเทวดาหลิน! ช้าก่อน! ได้โปรดบอกกองกำลังของท่านให้หยุดก่อน!"

ไป๋ฮุ่ยสุ่ยรีบร้องตะโกน

หลินหยางค่อยๆ หันไป และจ้องมองคนเหล่านั้น : "มีธุระอะไร?"

"หมอเทวดาหลิน! เราเพิ่งจะประสานกับคนของนิกายเทพเพลิง พวกเขายอมเข้ามาแก้ไขปัญหาของเรื่องนี้กับท่านอย่างสันติแล้ว!"

ไป๋ฮั่วสุ่ยรีบกล่าว

"แก้ไขปัญหาอย่างสันติเหรอ?"

หลินหยางทำเสียงเย้ยหยัน ใบหน้าเต็มไปด้วยการดูถูกเหยียดหยาม : "พวกเขาแก้ปัญหาอย่างสันติ แต่ฉันไม่ได้บอกว่าต้องการแก้ปัญหาอย่างสันตินะ! ทำไม? พวกเขาเสนอแผนการนี้ เพื่อต้องการความเห็นอกเห็นใจจากฉันงั้นเหรอ?"

"หมอเทวดาหลิน ท่านเข้าใจผิดแล้ว คนของนิกายเทพไม่ได้คิดอย่างนี้แน่นอน พวกเขาแค่คิดว่าเรื่องนี้ไม่จำเป็นจะต้องทำให้เรื่องราวใหญ่โต หากพูดกันจริงๆ แล้ว ก็เป็นแค่เรื่องเล็กๆ เรื่องหนึ่ง และองค์กรก็ยังรู้สึกว่าเรื่องนี้ควรได้รับการแก้ไขอย่างสันติ! เพื่อเป็นการแสดงความบริสุทธิ์ใจ นิกายเทพยังส่งรองเจ้าแห่งนิกายและหลานชายของเจ้าแห่งนิกายมาเพื่อขอโทษและปรับความเข้าใจกับท่านด้วย หมอเทวดาหลินได้โปรดยับยั้งความโกรธ และเปลี่ยนสงครามให้เป็นสันติด้วย!"

โม่เฉินกล่าว

เมื่อได้เห็นศักยภาพที่แท้จริงของหลินหยางแล้ว เขาก็ไม่มีท่าทีหยิ่งยโสอีกต่อไป

ตอนนี้ทุกคนทำได้เพียงไกล่เกลี่ยเพื่อยุติความขัดแย้งเท่านั้น

หลินหยางขมวดคิ้วทันที และนึกถึงอะไรบางอย่าง

แต่ในเวลานี้ ไป๋ฮั่วสุ่ยก็ได้จับแขนข้างหนึ่งของเขา ใบแววตาเต็มไปด้วยความวิงวอน

เมื่อเห็นแววตาไป๋ฮั่วสุ่ยที่ขอร้องอ้อนวอน หลินหยางอดไม่ได้ที่จะโมโห

อย่างไรเสียก็เคยช่วยหลินหยางมามาก จุดนี้จะไม่ไว้หน้าก็ไม่ได้

"เห็นแก่หน้าของผู้นำพันธมิตรไป๋ ฉันจะให้โอกาสนิกายเทพเพลิงได้ปรับความเข้าใจสักครั้งก็ได้ แต่ฉันหวังว่าพวกเขาจะมาด้วยความจริงใจนะ อีกทั้ง.....เรื่องนี้ นิกายเทพจะต้องให้คำอธิบายที่น่าพึงพอใจกับฉันด้วย มิเช่นนั้นแล้ว ฉันจะไปถามความต้องการของพวกเขาด้วยตนเอง!"

หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชา

"ไม่มีปัญหา! ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน!"

โม่เฉินรีบตะโกนกล่าว จากนั้นก็มองไป๋ฮั่วสุ่ยอย่างมีความหมายลึกซึ้ง

ไป๋ฮั่วสุ่ยถอนหายใจอย่างโล่งอก และกล่าวว่า : "ขอบคุณค่ะ"

หลินหยางไม่ได้พูดอะไร เขากดมือถือโทรไปหาเจ้าเมืองหนานหลี่เฉิง ให้กองกำลังที่เหลือรอคอยคำสั่งอยู่กับที่ก่อน

คนของนิกายเทพเพลิงเข้ามาอย่างรวดเร็ว

บ่ายในวันเดียวกันก็ได้มาถึงเมืองเจียงเฉินแล้ว

โม่เฉินโน้มน้าวหลินหยางไปด้วย และส่งคนไปรับคนที่สนามบินด้วย

เวลาบ่ายสี่โมงเย็น ชายหญิงสิบกว่าคนสวมชุดสีแดงเดินเข้ามายังสถาบันการแพทย์ลึกลับ

หลินหยางได้นำคนของดินแดนแห่งความเงียบและความตายที่รวมตัวกันในสถาบันออกไปแล้ว

ถ้านิกายเทพเพลิงยอมก้มหัวยอมรับผิด และให้คำตอบที่น่าพึงพอใจ หลินหยางก็จะไม่เปิดสงครามในครั้งนี้

อย่างไรเสียนิกายเทพเพลิงกับองค์กรก็มีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดา หลินหยางยังคงไม่ปรารถนาที่จะหักหน้าองค์กรด้วย

หลินหยางนั่งอยู่ในห้องรับแขก และดื่มชาอย่างใจเย็น

โม่เฉินพาคนเข้ามา และเชิญนั่งตามลำดับ

หลินหยางไม่ได้มองคนเหล่านั้น แต่สัมผัสได้ถึงลมปราณที่เล็ดลอดออกมาจากคนเหล่านั้น

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็วางถ้วยชาลง และจ้องมองคนเหล่านี้อย่างสงบ

"หมอเทวดาหลิน ฉันขอแนะนำสักเล็กน้อย ท่านนี้คือรองเจ้าแห่งนิกายเทพเพลิง ท่านซานเหยียนหั่ว!"

โม่เฉินลุกขึ้น และกล่าวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

คนที่ชื่อซานเหยียนหั่วลุกขึ้น และพยักหน้าให้หลินหยาง

"ท่านนี้ เป็นหลานชายแท้ๆ ของเจ้าแห่งนิกาย คุณชายเสียงเทียน"

โม่เฉินกล่าวอีกครั้ง : "ให้คุณชายเสียงเทียนมาด้วยตนเองเช่นนี้ หมอเทวดาหลิน มันเพียงพอที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจของเจ้าแห่งสำนักได้แล้วนะ!"

เสียงเทียนได้ยินเช่นนั้น ก็ขมวดคิ้วขึ้นมาเบาๆ และกวาดสายตามองหลินหยางอย่างเย็นชา ดูเหมือนว่าไม่ได้คิดที่จะทำความเคารพเลย

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ หลินหยางก็กล่าวออกมา

"เขาไม่มีลูกชายเหรอ?"

เมื่อกล่าวคำนี้ บรรยากาศในห้องรับแขกก็ชะงักงัน

"หมอเทวดาหลิน ท่านเช่นนี้....."

โม่เฉินไม่รู้ว่าควรจะพูดอย่างไรดี

"หากเขาบริสุทธิ์ใจจริง ทำไมไม่ส่งลูกชายของตนเองมาเจอฉันล่ะ? ทำไมถึงส่งหลานชายมา?"

หลินหยางเอ่ยถามอย่างนิ่งๆ

"เอ่อ...."

"หมอเทวดาหลิน ทำไม? คุณคิดว่าฉันไม่คู่ควรที่จะมาพูดคุยกับคุณงั้นเหรอ?"

เสียงเทียนไม่พอใจเล็กน้อย

ซานเหยียนหั่วที่อยู่ข้างๆ ได้ยินเช่นนั้น ก็ตะคอกออกมาทันที : "เสียงเทียน!"