บทที่ 3499 ผมไม่ได้บ้าคลั่ง

เมืองเซียวเฉิงกับเมืองเพียวเมี่ยวอยู่คนละทิศทาง

ถ้าจะไปตำหนักชิงเหลียน จะต้องผ่านเมืองเซียวเฉิง ระหว่างทางยังจะต้องผ่านเขตมหาอำนาจด้วย

ถึงแม้ดินแดนชีพจรมังกรใต้ดินจะอยู่ใต้ดิน แต่พื้นที่ไม่เล็กเลย

ยากที่จะจินตนาการได้ว่าดินแดนแห่งนี้ใครเป็นคนพัฒนาสร้างออกมา

หลินหยางไม่คิดที่จะอยู่เมืองเซียวเฉิงนาน เขาคิดที่จะผ่านเมืองไปเลย

แต่พอเข้ามาในเมืองเซียวเฉิง คำพูดต่างๆนาๆก็ลอยเข้ามาในโสตประสาทหูของเขา

“นี่ ! คุณได้ยินไหม? มีคนชื่อหลินอะไรสักอย่างฆ่าองครักษ์เทพยุทธ์ เทพยุทธืโมโหมาก หมายจะไปจัดการคนผู้นี้ถึงดินแดนแห่งความเงียบและความตายเลย!”

“อะไรนะ? คิดไม่ถึงว่าจะมีคนกล้ายั่วแหย่เทพยุทธ์? บ้าไปแล้วไหม?”

“ไม่กล้าพูดมั่วหรอก เรื่องนี้แพร่สะพัดแล้ว! ทุกคนต่างรู้”

“ความเป็นจริงแล้วมันเกิดอะไรขึ้น?”

“ไม่รู้สิ ได้ยินว่าเกี่ยวข้องกับตระกูลฉินเจี้ยนแห่งเมืองเพียวเมี่ยวด้วย! เพราะยั่วแหย่เทพยุทธ์ ตอนนี้นักล่าฆ่าหัวต่างพากันหมายหัวคนผู้นี้แล้ว17คน แม้แต่ห้องโถงค่าหัวนะ ยังเอาเขาไว้อันดับแรกเลย ไม่ธรรมดาจริงๆ!”

“ห๊ะ? ทำ….ทำไมทำแบบนี้?”

“เพื่อประจบประแจงท่านเทพยุทธ์มั้ง! คนผู้นี้จะต้องจับเป็น! เพื่อเอามามอบให้ท่านเทพยุทธ์ หลายคนอยากสนิทกับท่านเทพยุทธ์ ตอนนี้มีคนไม่รู้เรื่องมารนหาที่ตายมายั่วยุท่านเทพยุทธ์ พวกเขาจะยอมเสียโอกาสนี้เหรอ? คุณคิดดูถ้าได้รางวัลหรือคำชี้แนะจากท่านเทพยุทธ์นะ แบบนี้ไม่ใช่มีอำนาจล้นพ้นหรือ?”

“พระเจ้า! พวกเราเองก็อย่าพลาดโอกาสนี้นะ ถ้าจับไอ้คนที่สามหาวใส่ท่านเทพยุทธ์ได้ จากนั้นไปรับรางวัลกับท่านเทพยุทธ์ พวกเราก็จะร่ำรวยเลย

“ก็นั่นนะสิ!”

“คนผู้นั้นชื่ออะไร?”

“เหมือนจะชื่ออะไรนะ…หลินหยาง?”

…..

เสียงดังเข้าโสตประสาทหูไม่หยุด

หญิงตาเดียวได้ยิน ขมวดคิ้วเป็นปมเล็กน้อย

“คิดไม่ถึงว่าบนโลกนี้จะยังมีคนที่โง่ รนหาที่ตายยิ่งกว่าคุณ คิดไม่ถึงว่าจะกล้ายั่วแหย่เทพยุทธ์! ช่วงเวลาสั้นๆนี้เจอคนบ้าเยอะจริงๆ!”

หญิงตาเดียวพูดถากถางขึ้น

หลินหยางยิ้ม ไม่พูดอะไรออกมา

ดูอย่างนี้ ทุกอย่างเหมือนที่เขาคาดเดาสังหรใจจริงๆ ตระกูลฉินเจี้ยนวิ่งแจ้นไปสวามิภักดิ์กับเทพยุทธ์ละ

เมื่อเป็นแบบนี้ ครั้งหน้าจะทำลายตระกูลฉินเจี้ยน ก็ไม่มีอะไรต้องลังเล

ฉินเจี้ยนชิง ผมไม่ได้ทำผิดกับคุณ

หลินหยางทอดถอนหายใจออกมา จากนั้นเขาหยิบเข็มเงินออกมาแทงบนใบหน้า เพื่อทำให้หน้าตาของตัวเองเปลี่ยนไป

“คุณทำอะไร?”

หญิงตาเดียวสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของหลินหยาง จึงถามขึ้นด้วยความลังเลใจสงสัย

“คุณชื่ออะไร?”

หลินหยางถามขึ้น

“ทำไมฉันต้องบอกคุณ?”

หญิงตาเดียวพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

“คุณไม่ใช่ว่าอยากถาม ว่าผมทำอะไรเหรอ? อยากรู้คำตอบไหม?”

หญิงตาเดียวชะงักงัน ลังเลใจคิดอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นพูดว่า“ฉันชื่ออวี่ปี้หง!”

“ชื่อเพราะดี”หลินหยางพยักหน้า

“แล้วยังไงต่อ?”

“ผมชื่อหลินหยาง!”

คำพูดง่ายๆไม่กี่คำหลุดออกมาจากปากเขา

อวี่ปี้หงตัวสั่นเทา เธอหันหน้ากลับไปมองคนที่อยู่ด้านหลังด้วยความตกตะลึง

“ครั้งนี้ คุณน่าจะรู้แล้วใช่ไหมว่าทำไมผมถึงต้องแปลงโฉม?”

หลินหยางยิ้มพูดขึ้น

หญิงตาเดียวกลืนน้ำลายลงคอ ท่าทางอึมครึม ไม่ได้พูดอะไรออกมา

เธอไม่เคยคิดเลยว่าผู้ชายที่อยู่ข้างหลังจะบ้าขนาดนี้?

ตำหนักชิงเหลียนนับว่าอะไร?

แม้แต่เทพยุทธ์ คนผู้นี้ก็ยังกล้ายั่วแหย่…

“ชาตินี้ทั้งชาติ คุณคือคนที่บ้าคลั่งที่สุดเท่าที่ฉันเจอมา!”

เป็นเวลานาน หญิงตาเดียวถึงได้พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

น้ำเสียงฝืดเคืองเหลือล้น

“ผมไม่ได้บ้าคลั่ง”

หญิงตาเดียวหันไปมองเขา

“โลกใบนี้….ทำให้ผมบ้า!”หลินหยางพูดอย่างราบเรียบ

ถึงแม้จะแปลกโฉม แต่เรื่องน่าหงุดหงิดมีมากมาย

เพราะเทพยุทธ์ คนครึ่งค่อนดินแดนชีพจรมังกรใต้ดินกำลังตามจับหลินหยาง

เนื่องจากเวลาสถานการณ์เปลี่ยนแปลง ความเร็วของประกาศจับยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ

“นี่! หยุด!”

ทั้งสองคนกำลังจะออกจากดินแดนมหาอำนาจค่าหัวนี้ สองข้างทางก็มีคนเจ็ดแปดคนมาขวางทางพวกเขาไว้

“มีอะไรเหรอ?”