ตอนที่ 3543
บทที่ 3547 ปราณดาบเทพยุทธ์
October 21, 2026
หลางปั๋วพาทั้งสองคนเข้าไปในตำหนัก
แต่ละจุดของด้านในตำหนักมีกลิ่นอายของอารักขาที่น่าสะพรึงกลัว
พวกเขาเห็นฉางหลานฟู้ ต่างทยอยทำความเคารพด้วยความนอบน้อม
ฉางหลานฟู้ขมวดคิ้วเป็นปม รู้สึกไม่อยากจะเชื่อ
“เมื่อก่อนคนเหล่านี้ไม่เคยเคารพผมแบบนี้เลย…..”
ไม่นาน ทั้งสองคนก็มาถึงสนามประลองการต่อสู้
เวลานี้ องครักษ์ของเทพยุทธ์ฉางหลานกำลังฝึกอยู่ในสนามประลองการต่อสู้
พวกเขาต่อสู้กันอย่างบ้าคลั่ง ไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน พลังแห่งสวรรค์ลอยกระเพื่อม กระจายออกไปบริเวณโดยรอบราวกับคลื่น
ชายวัยกลางคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินขอบสีขาว กำลังนั่งอยู่บนอัฒจันทร์หน้าสนามประลองการต่อสู้ เฝ้าดูผู้คนในสนามประลองการต่อสู้อย่างเงียบ ๆ
ชายคนนั้นท่าทางจริงจัง สีหน้าของเขาเคร่งขรึม และไม่สามารถสัมผัสรังสีออร่าของเขาได้เลย ดูเหมือนว่าเขาจะกลับคืนสู่พื้นฐานแล้ว
แต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้ หลินหยางกลับเริ่มหายใจลำบาก
และความรู้สึกแบบนี้ยิ่งเข้าใกล้ยิ่งหนาแน่นมากขึ้น
หลินหยางสัมผัสได้ถึงฐานะของคนผู้นี้ แววตาก็ตึงเครียดขึ้นมา
“น้อมเคารพท่าน ขอให้ท่านเกษมสุข ชีวิตยืนยาว!”
หลางปั๋วคุกเข่าลงบนพื้น โค้งคำนับด้วยความเคารพ
“ลูกขอน้อมเคารพท่านพ่อ”
ฉางหลานฟู้คุกเข่าประสานมือ
นี่คือเทพยุทธ์ฉางหลานที่เล่าขานกันเหรอ?
หลินหยางจ้องมองคนที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์สูง และหวังว่าจิตใจของตัวเองจะสงบนิ่ง
แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามยังไง ก็ไม่สามารถนิ่งเหมือนตอนแรกได้
น่ากลัวมาก!
นี่คือเทพยุทธ์ของดินแดนมังกรใต้ดินเหรอ?
ระดับเกินมนุษย์แบบนี้ สามารถฝึกออกมาได้ยังไง?
ไม่สามารถทราบได้
อีกอย่างหนึ่งที่ทำให้คนตกตะลึง คิดไม่ถึงว่ายอดฝีมือระดับนี้จะมีอีกหกคนด้วย….
“สามหาว เห็นท่านเทพยุทธ์แล้ว ทำไมไม่คุกเข่า?”
องครักษ์เทพยุทธ์ที่อยู่ด้านข้างตะคอกตำหนิด้วยความเดือดดาล
เสียงก้องกังวานราวกับสายฟ้าฟาดทำให้แก้วหูของคนสั่นสะเทือน
หลินหยางขมวดคิ้วเป็นปม มองจ้องฝ่ายตรงข้าม แต่กลับไม่ไหวติง
“ท่านพ่อ นี่คือเพื่อนสนิทของลูก อาจจะเสียมารยาทกับท่าน ท่านโปรดอภัยด้วย!”
ฉางหลานฟู้รีบพูดขึ้น
“เพื่อนสนิท?”
เทพยุทธ์ฉางหลานมองไปทางหลินหยางด้วยสายตาราบเรียบ
แค่แวบเดียวเท่านั้น
ครืน!
หลินหยางรู้สึกสมองขาวโพลน เหมือนจิตวิญญาณของตัวเองถูกฝ่ายตรงข้ามมองทะลุได้
เขาสีหน้าซีดเผือด ถอยหลังไปครึ่งก้าว และใบหน้าซีดเผือดนี้มีเหงื่อไหลซึมออกมาด้วย….
แตกต่าง!
มากเกินไปแล้ว!
หลินหยางเบิกตาโพลงกว้าง
เขาเชื่อ ถ้าหากได้ประลองกับคนผู้นี้ขึ้นมาจริงๆ ภายในสิบกระบวนท่า ตัวเองจะต้องแพ้….
“ในเมื่อคนผู้นี้เป็นเพื่อนสนิทของแก งั้นพ่อก็จะไม่อะไร!”
เทพยุทธ์ฉางหลานพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ขอบคุณครับท่านพ่อ”
ฉางหลานฟู้ทั้งตื่นตะลึงทั้งดีใจ
เมื่อก่อนเทพยุทธ์ฉางหลานไม่สนใจคำพูดของเขาเลย
แต่วันนี้กลับรับฟังคำพูดของเขา
แบบนี้จะไม่ให้เขาดีใจได้ยังไง?
“แก ลงไปเอาดาบมาเล่มหนึ่ง”
เทพยุทธ์ฉางหลานพูดกับฉางหลานฟู้อย่างราบเรียบ
ฉางหลานฟู้ชะงักงัน เขาไม่เข้าใจ แต่ไม่กล้าถาม จึงรีบพยักหน้าและลงไปสนามประลองการต่อสู้
องครักษ์ที่อยู่ด้านข้างรีบยกมือข้างหนึ่งขึ้นสูง
คนที่อยู่ด้านในสนามจึงหยุดการต่อสู้ทั้งหมด และทยอยถอยหลังออกไป
ฉางหลานฟู้ดึงดาบออกมาจากชั้นเก็บอาวุธ เขามองไปทางเทพยุทธ์ฉางหลานด้วยความไม่เข้าใจ
“เตรียมตัวพร้อมหรือยัง?”
เวลานี้ เทพยุทธ์ฉางหลานพูดขึ้นอย่างราบเรียบ
“ท่านพ่อ ท่านจะให้ลูกทำอะไร?”
ฉางหลานฟู้ถามด้วยความสงสัย
แต่เทพยุทธ์ฉางหลานไม่พูดพร่ำทำเพลง เขายกมือขึ้นข้างหนึ่ง นิ้วมือค่อยๆโค้งงอลง จากนั้นดีดเบาๆ….
ฟิ้ว!
ปราณดาบพุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเขา ห้ำหั่นมาทางฉางหลานฟู้….
“อะไรกัน?”
ฉางหลานฟู้หายใจติดขัด รีบยกดาบขึ้นต้าน
เคร้งๆๆๆ….
เสียงวัตถุกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว
ชี่ปราณดาบเหมือนมีชีวิต คิดไม่ถึงว่ามันจะล้อมรอบโจมตีฉางหลานฟู้ขึ้นมา
ปราณดาบโจมตีอย่างมีจุดมุ่งหมายเหมือนสิ่งมีชีวิต มันโจมตีเป็นขั้นเป็นตอน คิดไม่ถึงว่าจะถึงขั้นแสดงทักษะดาบออกมา….
หลังจากฉางหลานฟู้ต่อต้านอยู่หลายกระบวนท่า จนตอนนี้เขาหอบแฮกๆแล้ว
แต่เขาไม่ได้ยอมแพ้ เขาจ้องมองและปรับอารมณ์ของตัวเอง จากนั้นเริ่มใช้ทักษะดาบฉางหลาน
หลังจากได้รับการชี้แนะจากหลินหยาง ทักษะดาบฉางหลานของเขาในตอนนี้อยู่ระดับสุดยอดแล้ว มันเปล่งประกายออกมาแบบไม่มีที่ติเลย
“อ๋อ?”
เทพยุทธ์ฉางหลานที่อยู่บนอัฒจันทร์มองด้วยความแปลกใจ
ส่วนหลินหยางที่อยู่ด้านล่างจ้องมองดูอย่างตั้งใจ
เขาพบว่า ปราณดาบนี้ไม่ได้ถูกเทพยุทธ์ฉางหลานควบคุม แต่ฝ่ายตรงข้ามแค่ปล่อยออกมาแบบตามอำเภอใจเฉยๆ
เทพยุทธ์แค่ปล่อยพลังออกมาแบบเบาๆยังน่ากลัวขนาดนี้ ….ถ้าเขาโถมพลังออกมาหมด ไม่ใช่ว่าฟ้าจะถล่ม โลกทลายเลยเหรอ?
คนที่อยู่บริเวณโดยรอบมองไปทางฉางหลานฟู้
แต่ถึงแม้ฉางหลานฟู้จะใช้พลังทั้งหมด เขาก็ยังไม่สามารถสู้ปราณดาบนี้ได้ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรอยดาบ มองดูแล้วน่ากลัวมาก
หลังจากสู้เกือบจะร้อยกระบวนท่าแล้ว ปราณดาบก็คว้าโอกาส ดีดดาบที่อยู่ในมือเขาออกไป จากนั้นพุ่งมาแทงที่หัวใจของเขา