บทที่ 355 วุ่นวายไปทั่ว

คนตระกูลหลินเหล่านี้ต่างขมวดคิ้ว แสดงสีหน้าสงสัย

ไม่สมบูรณ์? ก็เลยล้มเลิกไปหรอ?

ทำไมหมอเทวดาหลินคนนี้ถึงย้ำคำนี้?

"แล้วคุณกำลังจะบอกอะไร? จะบอกถึงการสูญเสียของหยางหัวกรุ๊ปของพวกคุณงั้นหรอ? จะบอกว่าหยางหัวจะมีความสามารถในการแข่งขันกับตระกูลหลินของพวกเราหรอ?" หลินหยูอิงถามพร้อมขมวดคิ้ว

"ไม่ ผมก็แค่จะย้ำว่ายาใหม่ไม่สมบูรณ์!" หลินหยางจ้องหลินหยูอิงและพูด

"น่าเสียดายพวกเราทำให้มันสมบูรณ์แล้ว" หลินหยูอิงส่ายหน้า เบื่อที่จะคุยกับหลินหยางและเดินออกไปจากห้องสำนักงานโดยตรง

เมื่อกำลังจะออกจากห้องสำนักงาน เสียงที่เฉยเมยลอยมาพร้อมกับสายลม

"พวกคุณยังไม่ได้ทำให้มันสมบูรณ์..."

มันคือเสียงของหลินหยาง

แต่ในสายตาของทุกคนในตอนนี้ นี่มันไม่มีอะไรมากไปกว่าปากเป็ดของหลินหยางที่ตายไปแล้ว

"โง่เง่า"

หลินหยูห่าวส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

คนตระกูลหลินหลายคนเดินออกไป ใครก็ไม่สนใจคำพูดของหลินหยาง

หลินหยางส่ายหน้า

"ไม่ถึงวันหนึ่ง พวกเขาก็จะเข้าใจคำพูดของผม"

"ประธานหลิน กองทหารออกไปแล้ว เมื่อกี้มีเบื้องบนติดต่อมาและเริ่มให้ความช่วยเหลือในสถานที่ต่างๆ ทุกอย่างพร้อมแล้ว" หม่าไห่เดินเข้ามาพร้อมพูดด้วยความเคารพ

"ดี ตอนนี้ก็แค่รอให้ทุกอย่างมันแตกออกก็พอแล้ว"

หลินหยางหลับตาทั้งสองข้าง

เมื่อออกจากหยางหัวกรุ๊ป หลินหยูอิงก็ตรงไปที่ร้านอาหารที่ใหญ่ที่สุดในพื้นที่ สั่งอาหารจานอร่อยหนึ่งโต๊ะ และกินอย่างพอใจ

"ลูกพี่ลูกน้อง พวกเรไม่กลับเยี้ยนจิงหรอ?" หลินหยูห่าวถามอย่างระมัดระวัง

"ที่ฉันมาครั้งนี้ก็เพื่อพักผ่อน ไม่ใช่มาพูดคุยกับคนตระกูลหลินนั่น เรื่องนั้นไม่ได้สำคัญ ใครที่มามีเรื่องกับตระกูลหลินแล้วจบลงด้วยดีมั่ง?" หลินหยูอิงคีบขนมปังชิ้นเล็กเข้าปากเล็กๆ ของเธอ

"นั่นก็ใช่ ในเมื่อลูกพี่ลูกน้องคิดจะอยู่เล่นที่นี่ งั้นผมก็จะอยู่เป็นเพื่อนละกัน คิดว่าเป็นการผ่อนคลายก่อนการประชุม" หลินหยูห่าวยิ้ม

ทุกคนกินแและดื่มด้วยกัน

เช้าวันต่อมา กลุ่มของพวกเขาเริ่มเยี่ยมชมจุดชมวิวและสถานที่ทางประวัติศาสตร์บางแห่งในเจียงเฉิน

แม้แต่ในเจียงเฉิง ถนนและตรอกต่างๆ ในขณะนี้ก็ยังเต็มไปด้วยโฆษณาของตระกูลหลิน เห็นนักเรียนจำนวนมากตามท้องถนนถือใบปลิวและแจกจ่ายไปทั่ว ทีวีในห้างสรรพสินค้ากำลังแสดงโฆษณายาตัวใหม่ของตระกูลหลิน

การโฆษณาชวนเชื่อประเภทนี้สามารถกล่าวได้ว่าไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

หลินหยูอิง หลินหยูห่าว หลินซงและคนอื่นเห็นมันในสายตาและก็เข้าใจชัดเจน

ทั้งหมดนี้เป็นการเตรียมการประชุมของตระกูล

"ปู่ คุณช้าลงหน่อย คุณมีอาการหัวใจวาย หมอบอกว่าจะเคลื่อนไหวรวดเร็วมากเกินไปไม่ได้!"

ในเวลานี้มีเสียงดังมาจากด้านข้าง

"เอ้อ เจ้าเด็กโง่ ไม่รู้อะไรเลยหรอ ช่วงนี้กิน ยาบำรุงหัวใจหยางซิน อะไรนั่น อาการหัวใจวสบก็จะดีขึ้นอย่างมาก แค่นี้จะอะไรกัน?" ชายชรายิ้มแล้วพูดกับหลานชายของเขา

เห็นจากใบหน้าของชายชรา เขาอายุอย่างน้อย 80 ปี แต่เขาเดินเหมือนแมลงวันที่รวดเร็ว ซึ่งน่าทึ่งมาก

สำหรับหลานชายข้างๆ เขา กลัวแทบตายแล้ว

"ปู่ คุณถูกผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพหลอกอีกแล้วหรือ โรคหัวใจจะหายได้อย่างไร คุณควรช้าลงและหยุดออกกำลังกายรุนแรงก่อน!" หลายชายอยากจะร้องไห้

"หลอกหรอ? เจ้าเด็กโง่ เข้าใจอะไร? ยาบำรุงหัวใจหยางซินอันนี้เป็นยาวิเศษ ผู้คนจากสมาคมการแพทย์อื่นยอมรับแล้ว และปู่ก็ได้ไปตรวจที่โรงพยาบาลแล้ว หมอบอกหมดแล้วว่าหัวใจของปู่ดีขึ้นมา มีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ไม่มีปัญหา ถ้าไม่เชื่อก็ไปดูรายงานร่างกายของปู่ได้เลย อะให้ดู!"

ชายชราโกรธจึงหยุดและหยิบกระดาษที่พับออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้ชายหนุ่ม

ชายหนุ่มเปิดมันออกทันทีและประหลาดใจ: "นี่...เรื่องจริงหรอ?"

"เหอะๆ ตอนนี้วิทยาศาสตร์พัฒนาเร็วมาก คุณต้องเชื่อบ้าง เมื่อก่อนเคยมียารักษาโรคจมูกอักเสบและสมองขาดเลือด หัวใจวายตอนนี้จะมีปัญหาอะไรไหม?!" ชายชราพูด

"นี่มันยอดเยี่ยมไปเลย!" ชายหนุ่มประหลาดใจ

คนตระกูลหลินที่อยู่ไม่ไกลมองเห็นภาพทั้งหมดนี้

มุมปากของพวกเขาก็ยกขึ้น สายตาของเขาเผยให้เห็นถึงความพอใจ

"บางทีหมอเทวดาหลินนี่อาจจะไม่ได้มาถึงจุดสูงสุดแบบนี้ได้เลยในช่วงชีวิตของเขา" หลินซงยิ้ม

"เขาไม่รู้ตัวเองว่าเขาอยู่ตำแหน่งไหน ไม่รู้เลยว่าตัวเองมีดีอะไร แต่ถ้ามาเยี้ยนจิง เขาคงจะเข้าใจความจริง" หลินหยูห่าวส่ายหน้า เดินไปด้านหน้าเรื่อยๆ

อย่างไรก็ตามในเวลานี้...

ปึก!

เสียงที่ประหลาดดังขึ้น

ทุกคนหันหน้าไปมอง เห็นชายชราคนนั้นที่กำลังวิ่งอยู่เมื่อกี้ล้มลงกับพื้นในทันที ไม่ขยับ

หลานชายที่ยืนอยู่ด้านข้างตกใจสักครู่ จากนั้นเขาก็ตะโกนสุดแรงปอด: "ปู่! !"